DJ L - The king of console !!!

Ελληνικά Συγκροτήματα της Δεκαετίας Του '70

2011-12-03T12:35:00.000+02:00

Τέλη της δεκαετίας του '60.

Η Αμερική έχει μπλεχτεί για τα καλά στο πόλεμο του Βιετνάμ, οι διαμαρτυρίες από τη νεολαία πληθαίνουν, το κίνημα των Hippies απλώνεται σε όλο το κόσμο, η Γαλλική νεολαία ξεσηκώνεται τον Μάη του '68, ο πόλεμος των 6 ημερών, στη γειτονιά μας, μόλις έχει τελειώσει και στη χώρα μας οι συνταγματάρχες κάνουν πάρτι.

Στα πολιτιστικά δρώμενα, διοργανώνεται το φεστιβάλ στο Monterey (1967) , οι Beatles κυκλοφορούν το περίφημο ''Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band '', προβάλλονται οι εξαιρετικές ταινίες '' The strawberry statement (φράουλες και αίμα)'' και '' Easy rider (ξένοιαστος καβαλάρης)'' και το 1969 διεξάγεται το περίφημο φεστιβάλ στο Woodstock.

Στην Ελλάδα τα μουσικά συγκροτήματα που κυριάρχησαν στη διάρκεια της δεκαετίας του '60,
έχουν χάσει την λάμψη τους. Η νεολαία αλλάζει, αμφισβητεί, αντιστέκεται με όποιο τρόπο μπορεί στη χούντα. Αλλάζει ο τρόπος εμφάνισης. Τα μαλλιά μακραίνουν, το ίδιο και οι φαβορίτες, τα παντελόνια καμπάνα, τα τζιν και τα πολύχρωμα πουκάμισα με τους μεγάλους γιακάδες κάνουν τη εμφάνισή τους και από κοντά η αστυνομία που έκοβε τα μαλλιά και ξήλωνε τις καμπάνες.

Παρά τις αντίξοες, πολιτικά, συνθήκες και μέσα από μια βαθιά συντηρητική κοινωνία, άρχισαν να ξεπηδούν μουσικά σχήματα με σαφέστατη rock κατεύθυνση.

Υπάρχουν βέβαια οι Aphrodite ‘s Child που είχαν ξεκινήσει νωρίτερα και έκαναν σπουδαία καριέρα στο εξωτερικό, όπως στην Ελλάδα υπάρχει ο Σαββόπουλος που συνεχίζει τη μοναχική του πορεία από τα μέσα του '60.

Socrates, Poll, Νοστράδαμος, Peloma, Εξαδάκτυλος είναι μερικά από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα στην αρχή της δεκαετίας. Η έκρηξη σταμάτησε το 1974 με την μεταπολίτευση και το πολιτικό τραγούδι. Από το 1976 και μετά ο Δημήτρης

Πουλικάκος και ο Παύλος Σιδηρόπουλος με τους Σπυριδούλα, πήραν τη σκυτάλη

Ας δούμε αναλυτικά τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '70

Aphrodite ‘s Child 1967

Τα παιδιά της Αφροδίτης ήταν οι :

Βαγγέλης Παπαθανασίου(πλήκτρα),

Ντέμης Ρούσος (μπάσο κιθάρα και φωνητικά),

Λουκάς Σιδεράς (ντράμς και φωνητικά),

Αργύρης "Silver" Κουλούρης (κιθάρα)

Βρισκόμενοι στη Γαλλία το Μάη του '68, συνθέτουν το περίφημο '' Rain and Tears'' το οποίο έγινε παγκόσμια επιτυχία. Μάλιστα η δημοφιλία τους ήταν τόσο μεγάλη που ψηφίστηκαν σαν το δεύτερο δημοφιλέστερο συγκρότημα μετά τους Beatles στη Γαλλία.

Το 1972 κυκλοφορεί το εκπληκτικό άλμπουμ ''666'', ένα πάντρεμα δημοτικών και βυζαντινών ήχων με την ψυχεδελική rock. Σε αυτό το δίσκο συμμετείχε και η Ειρήνη Παπά. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του δίσκου, το συγκρότημα διαλύθηκε για να ακολουθήσουν την δική τους πορεία Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και ο Ντέμης Ρούσος.

Socrates Drank the Conium 1969

Τα μέλη του συγκροτήματος από 1969

Αντώνης Τουρκογιώγης - μπάσσο, φωνητικά

Γιάννης Σπάθας - κιθάρα, Roland guitar synthesizer

Ηλίας Μπουκουβάλας - ντραμς (1969-72)

Γιώργος Τρανταλίδης - ντραμς (1972-76)

Νίκος Αντύπας - ντραμς

Κώστας Δουκάκης - κιθάρα (1972-73)

Λεωνίδας Αλαχαντάμης - ντραμς (1975)

Johnny Lambizzi (κιθάρα, 1971)

Μέλη του συγκροτήματος (2002-σήμερα)

Αντώνης Τουρκογιώγης - μπάσσο, φωνητικά

Γιάννης Σπάθας - κιθάρα, Roland guitar synthesizer

Μάκης Γιούλης - ντραμς

Συμπληρωματικά μέλη στις ζωντανές εμφανίσεις :

Αστέρης Παπασταματάκης - πλήκτρα

Μαρκέλλα Παναγιώτου - φωνητικά

Το πιο σημαντικό συγκρότημα rock μουσικής στην Ελλάδα. Ο Τουρκογιώργης, ο Σπάθας και ο Μπουκουβάλας, ξεκίνησαν το 1969 σαν τρίο rock μπάντα, έχοντας σαν πρότυπο τους Cream.

Την περίοδο 1972-1976, που ήταν και η καλύτερη εποχή τους, οι Socrates ηχογράφησαν για την Polydor τέσσερα LP και τέσσερα δισκάκια 45 στροφών. Πρόκειται για το Socrates Drank the Conium (1972), το "Taste Of Conium" (1972, στο μεταξύ στη θέση του Μπουκουβάλα στα ντράμς πήρε ο Τρανταλίδης, το "On The Wings" (1973) και το εκπληκτικό "Phos" (1976), με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου στα κίμπορντς.

Tο 1978 οι αποχωρίσεις συνεχίζονται.Αυτή τη φορά αποχωρεί ο Γιώργος Τρανταλίδης και τη θέση του παίρνει ο Νίκος Αντύπας. Με τη σύνθεση αυτή συνεχίζουν τις ηχογραφήσεις: Το 1978 ηχογραφούν το άλμπουμ "Waiting for something", το 1979 ηχογραφούν το "Breaking through" και φεύγουν για τη Μεγάλη Βρετανία, προσκαλεσμένοι από το γνωστό παραγωγό Vic Copersmith Heaven.

Yπογράφουν συμβόλαιο με την εταιρεία Virgin και μπαίνουν στο στούντιο για την ηχογράφηση του άλμπουμ "Plaza". Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αντώνη Τουρκογιώργη σε συνεργασία με τον στιχουργό του Eric John, Gary Osbourne. Το album αυτό, αν και ηχογραφήθηκε το 1983, παραμένει πρωτοποριακό ακόμη και σήμερα. Για την προώθηση του άλμπουμ οι Socrates έκαναν μια μεγάλη περιοδεία με το γκρουπ των U.F.O. σε εικοσιτέσσερις πόλεις της Αγγλίας και της Σκωτίας, με αποκορύφωμα το περίφημο Hammersmith Odeon.

Οι Socrates συνεχίζουν ακόμα και σήμερα κάνοντας live εμφανίσεις.

Poll 1970

Κώστας Τουρνάς : κιθάρα, τραγούδι

Σταύρος Λογαρίδης : κιθάρα, τραγούδι

Robert Williams : κιθάρα, τραγούδι

Κώστας Παπαιωάννου : ντραμς

Νάνσυ Σάνδη : τραγούδι

Δέσποινα Γλέζου: τραγούδι

Ίσως το πιο δημοφιλές συγκρότημα στην Ελληνική μουσική σκηνή. Η συνθετική δυάδα Τουρνά - Williams μας δίνει το '71 τα εξαιρετικά ''Άνθρωπε αγάπα'' και ''Ήλιε μου'', τραγούδια αγαπημένα και χιλιοτραγουδισμένα. Η νεολαία τους αγκαλιάζει από τις πρώτες εμφανίσεις τους στο κλαμπ ''Ελατήριο''. Την ίδια χρονιά κυκλοφορούν το πρώτο τους δίσκο με τίτλο ''Άνθρωπε αγάπα'' με εξαιρετικά τραγούδια όπως τα : Άνθρωπε αγάπα, Ήλιε μου, Στη πηγή, 2000 λόγοι, Ο γέρος, Η γενιά μας. Συλλεκτική η συσκευασία του δίσκου μέσα σ' ένα ταγάρι.

Το 1972 και μετά την εμφάνισή τους στο φεστιβάλ Θεσ/νίκης με το τραγούδι ''Μολυβιές φωτογραφίες'', κυκλοφορούν το δεύτερο και τελευταίο δίσκο τους με το τίτλο ''Λευκό'' με τραγούδια όπως τα : Όσες φορές, Αετοί. Δίσκος κατώτερος του πρώτου, αλλά εξίσου συλλεκτικός με ένα πολυσέλιδο κόμικ με την ιστορία του συγκροτήματος.

Το συγκρότημα διαλύεται αμέσως μετά μια και τα μέλη του αποφάσισαν να κάνουν σόλο καριέρα. Ήδη ο Λογαρίδης ήταν σχεδόν φευγάτος, δημιουργώντας τον ''Ακρίτα''.Τουρνάς και Williams ακολούθησαν κι αυτοί τη δική τους σόλο καριέρα.

Ακρίτας 1971

Σταύρος Λογαρίδης

Γιώργος Τσουπάκης

Αρης Τασούλης

Δήμος Παπαχρήστου

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε απο τον Σταύρο Λογαρίδη το 1971 μετά την διάλυση των POLL, όπου άρχισε η προσωπική του καλλιτεχνική σταδιοδρομία. Το συγκρότημα Ακρίτας έπαιζε ένα πολύ αξιόλογο progressive rock, στους οποίους ο Σταύρος έπαιζε μπάσο και τραγουδούσε. Οι Ακρίτας κυκλοφορήσαν μόλις έναν μοναδικό δίσκο το 1973 (ο οποίος πλέον ειναι συλλεκτικός) και μετά διαλύθηκαν.

Εξαιρετικός ήχος από το συγκρότημα που όμως δεν γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Νοστράδαμος 1971

Στέλιος Φωτιάδης (μπάσσο-φωνή)

Δέσποινα Γλέζου (φωνή-κιθάρα) (από το 1972)

Ιπποκράτης Εξαρχόπουλος ''Τσάρλι'' (κιθάρα-φωνή) (έως το 1974)

Chris King(φωνή) (έως το 1974)

Ρένα Παγκράτη (Φωνή) (1974)

Μιχάλης Λαμπρόπουλος (κιθάρα) (1974)

Δημιουργήθηκε από το Στέλιο Φωτιάδη, ενώ στο αρχικό σχήμα ήταν ο Ιπποκράτης Εξαρχόπουλος και η Chris King. To 1972 και στα πλαίσια της εμφάνισης του συγκροτήματος στο φεστιβάλ Θεσ/νίκης, προσχωρεί στο γκρουπ η Δέσποινα Γλέζου με συμβόλαιο μόλις δύο μηνών. Η τεράστια επιτυχία και το Β βραβείο στο φεστιβάλ, του τραγουδιού '' Δωσ' μου το χέρι σου'' την ''αναγκάζουν'' να παραμείνει μέχρι την οριστική διάλυσή τους τα τέλη του 1974.

Το 1972 κυκλοφορούν τον ομότιτλο και μοναδικό τους δίσκο με τεράστιες πωλήσεις, όπου περιλαμβάνονται τραγούδια όπως τα : '' Δωσ΄μου το χέρι σου, Ατλαντίς, Τα παραμύθια της γιαγιάς,Τι συμβαίνει''. Τραγούδια, Rock μπαλάντες με εξαιρετικά φωνητικά και μεγάλη απήχηση στο κοινό.

Το 1974 ξεσπάει ''ροζ σκάνδαλο'' με πρωταγωνιστές τον Ιπποκράτη Εξαρχόπουλο, τον μάνατζερ του συγκροτήματος Κώστα Καλαφάτη και μιας ανήλικης θαυμάστριας τους, όταν το συγκρότημα έδωσε συναυλία στη Καβάλα, με αποτέλεσμα ο Εξαρχόπουλος και ο Καλαφάτης να συλληφθούν, το θέμα να πάρει μεγάλη έκταση στις εφημερίδες και τα τραγούδια τους να πάψουν να μεταδίδονται από το το ραδιόφωνο. Ο Εξαρχόπουλος και η King αποχωρούν και στη θέση τους έρχονται η Ρένα Παγκράτη και ο Μιχάλης Λαμπρόπουλος. Η πτωτική πορεία του συγκροτήματος συνεχίζεται και η οριστική διάλυση έρχεται μετά την αποτυχημένη εμφάνισή τους στο φεστιβάλ Θεσ/νίκης το 1974 με το τραγούδι '' Και πρέπει''....

Ο ναός της Ελληνικής Rock μουσικής στη δεκαετία του 70 ήταν αναμφίβολα το κλαμπ ''Κύτταρο'' στην οδό Ηπείρου. Το 1971 κυκλοφορεί ο σημαντικότερος, ίσως, δίσκος στην ιστορία του εγχώριου rock με τίτλο ''Ζωντανοί στο Κύτταρο'' όπου συμμετείχαν : η απόλυτη rock τραγουδίστρια Δέσποινα Γλέζου, οι εξαιρετικοί Socrates drank the conium, τα Μπουρμπούλια, οι Εξαδάκτυλος και το ντουέτο Δάμων και Φιντίας.

Στο μεταξύ η μοναχική πορεία του μεγάλου Διονύση Σαββόπουλου συνεχίζεται. Τρεις εκπληκτικοί δίσκοι στις αρχές της δεκαετίας. Περιβόλι του τρελού (1969), Μπάλος (1971) και Βρώμικο ψωμί (1972). Μαζί του το συγκρότημα ''Μπουρμπούλια'', ένα εξαιρετικό σύνολο με πολύ σπουδαίους μουσικούς.

Μπουρμπούλια 1968
Νίκος Δαπέρης κιθάρα
Βασίλης Ντάλλας μπάσο,
ΝίκοςΤσιλογιάννης κρουστά,
Π. Σιδηρόπουλος τραγούδι (από το 1972)
Παντ. Δεληγιαννίδης κιθάρα (από το 1972)

καταπληκτική μπάντα που συνόδευε τον Διονύση Σαββόπουλο με ένα σύνθετο ήχο παραδοσιακής και ροκ μουσικής που χαρακτηρίστηκε ''βαλκανικό ροκ''. Ιδρύθηκε απο τον Βασίλη Ντάλλα και τον Νίκο Τσιλογιάννη. Το 1972 ενσωματώνεται το ντουέτο '' Δάμων και Φιντίας'' δηλαδή ο Παύλος Σιδηρόπουλος και ο Παντελής Δεληγιαννίδης. Το σχήμα διατηρείται έτσι μέχρι το 1975 όπου και διαλύεται, αφήνοντας πίσω του πολλά live αλλά μόλις ενα δισκάκι 45''. Το περίφημο ''Ο Ντάμης ο σκληρός/ Aπογοήτευση'' (1972')

Εξαδάκτυλος 1970

Πουλικάκος Δημήτρης: τραγούδι
Τριανταφύλλου Αντώνης: μπάσο
Labizi Johnny: κιθάρα
Δαπέρης Νίκος: κιθάρα

Όπως τα περισσότερα συγκροτήματα της εποχής έτσι και οι ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ , παρότι αποτέλεσε σημαντικό γκρουπ στις αρχές της δεκαετίας, είχαν πολύ περιορισμένη δισκογραφία. Το μοναδικό τους δισκάκι 45'' με τα τραγούδια ''Τα παιδιά είναι εντάξει/Σε καλή μερια''. Το τραγούδι ''σε καλή μεριά'' λογοκρίνεται από την χούντα με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να το αντικαταστήσουν και να το επανακυκλοφορήσουν με το τίτλο ''Έχουν κακούς σκοπούς''. Το συγκρότημα διαλύεται το καλοκαίρι του 1973.

Τραγουδιστής τους ήταν ο γνωστός Δημήτρης Πουλικάκος.

Το ‘76 κυκλοφορεί το πρώτο προσωπικό LP του «Μεταφοραί, εκδρομαί ο Μήτσος». Μερικά από τα κομμάτια του χρονολογούνται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας ηχογραφημένα από τους ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΣ και ανέκδοτα μέχρι τότε. Το ‘79 ηχογραφεί ζωντανά ένα 2ο LP «Crazy love στου Ζωγράφου» με διασκευές γνωστών τραγουδιών ξένων συγκροτημάτων.

ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ 1970

Νίκος Δαπέρης
Νίκος Λογοθέτης
Τάκης Μαρινάκης
Βλάσης Μπονάτσος
Γιάννης Κιουρκτσόγλου

Η ονομασία του συγκροτήματος προήλθε από τη συνένωση των αρχικών των επωνύμων των μελών τους. Μια απο τις σπουδαιότρες μπάντες της Ελληνικής Rock σκηνής. Έντονες επιρροές απο Santana, καθαρός και άρτιος ήχος, με ένα εξαιρετικό Βλάση στο τραγούδι και βέβαια ένα σπουδαίο μουσικό τον Γιάννη Κιουρκτσόγλου.

Το πρώτο τους single της ίδιας χρονιάς ''Γαρύφαλλε Γαρύφαλλε'', ένα τραγούδι που ειχε γράψει ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου, τους άνοιξε αμέσως τις πύλες προς την καταξίωση και παραμένει διαχρονικό. Το 1972 και μετά από μερικά ακόμη singles βγαίνει και το μοναδικό ομώνυμο LP τους.

Μετά τη διάλυσή τους ο Μπονάτσος ηχογραφεί το ‘76 το πρώτο του σόλο LP «Επικίνδυνη ισορροπία», ενώ παράλληλα ασχολείται με το θέατρο και την τηλεόραση.

Ανάκαρα 1971

Κώστας Γεωργίου

Νάγια Γεωργίου

Μάκης Λιόλιος

Νίκος Ζιώγα

Η ιστορία τους ξεκινάει το καλοκαίρι του 1971, οταν συνοδεύουν την Μαρίζα Κωχ στη μπουάτ ''Μεταξύ μας'' στη Πλάκα.Τα παιδιά από την Βέρροια παίζουν παραδοσιακά τραγούδια που τα διασκευάζουν με ένα ιδιαίτερο τρόπο σε ροκ φόρμες. Ενα χρόνο αργότερα σε αντικατάσταση του Μάκη Λιόλιου, έρχεται στο συγκρότημα ο Νίκος Ζιώγαλας.

Το 1971 συμμετέχουν στο δίσκο ''Ωτοστοπ'' με τέσσερα τραγούδια :''Πού πας αφέντη μέρμηγκα, Δώδεκα μήνες στο στρατό, Φρόσω Ρίνα μου, Ένα κορίτσι απ’ τον Κολινδρό'' .Στο δίσκο επίσης συμμετείχε και ο Θανάσης Γκαϊφύλιας με οκτώ τραγούδια.Ο δίσκος θεωρείται από τους πλέον κλασσικούς της Ελληνικής Rock

Το συγκρότημα διαλύθηκε τον Απρίλη του 1974

Σπυριδούλα 1977

Βασίλης Σπυρόπουλος : κιθάρα

Νίκος Σπυρόπουλος : κιθάρα, τραγούδι

Γιώργος Κοτσμανίδης

Ανδρέας Μουζακίτης

Κώστας Κουρεμένος

Μάκης Μπλαζής

Παύλος Σιδηρόπουλος

Από το 2004

Νίκος Σπυρόπουλος (κιθάρα,φωνή),

Βασίλης Σπυρόπουλος (κιθάρα),

Βαγγέλης Χάνος (μπάσο),

Γιώργος Μανδηλάς(φωνή,κιθάρα),

Παναγιώτης Βουρδουμπάς (τύμπανα),

Αφροδίτη Ρήγα (πλήκτρα,φωνητικά)

Το 1978 συναντήθηκαν με τον Παύλο Σιδηρόπουλο και καρπός αυτής της συνάντησης ήταν ο δίσκος ΦΛΟΥ, ο σημαντικότερος ίσως δίσκος στην ιστορία του Ελληνικού rock που κυκλοφόρησε το 1979 απο την EMI. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος αποχωρεί απο τους Σπυριδούλα.

Η σύνθεση των μελών του συγκροτήματος άλλαξε έκτοτε πολλές φορες και τo 1982 κυκλοφόρησε απο την ΜΙΝΟS ο δίσκος ''Ναυλον ντέφια και ψόφια κέφια'' ο οποίος έτυχε ευρείας αποδοχής απο το νεανικό κοινό.

To 1994 κυκλοφόρησε το ''Ταξίδι στο κέντρο της πόλης'' και τον επόμενο χρόνο, ανεξάρτητη παραγωγή, ο δίσκος '' Σε τροχιά με απόκλιση''.Το 1999 ο ξαφνικός χαμός του μπασίστα Νίκου Δόικα,οδηγεί τους Σπυριδούλα σε διάλυση.

Το 2004 επανέρχονται και το 2005 ειναι το support group στις συναυλίες του Eric Burdon।Tον Δεκέμβρη του 2005 εμφανίζονται στο Gagarin 205,με τους Δημήτρη Πουλικάκο, Ζωρζ Πιλαλί και Λάκη Παπαδόπουλο.Ο επόμενος δίσκος τους κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του 2006 με τίτλο ''Το βλέμμα των ανθρώπων''.

Πηγή: http://leraboys.blogspot.com

Στην Αθήνα οι Black Sabbath

2011-11-29T21:59:00.005+02:00

Στην Αθήνα το ερχόμενο καλοκαίρι μετά από επτά χρόνια, όπως όλα δείχνουν, θα υποδεχτούμε και πάλι τους Black Sabbath στο Rockwave Festival, όπως ανακοινώθηκε από το σάιτ του συγκροτήματος http://www.blacksabbath.com/
Μπες στο world tour να δείς.

Ο Όζζυ και οι 3 φίλοι του επανενώθηκαν στις 11/11/11 και ετοιμάζονται για μια μεγάλη περιοδεία χωρίς να παραλείψουν να περάσουν από την Ελλάδα, όπου οι φανατικοί τους οπαδοί είναι χιλιάδες! Δεν πρόλαβαν καλά καλά να ανακοινώσουν την επανασύνδεση τους και αμέσως φρόντισαν για τους Έλληνες fans τους!!!

Η συναυλία θα γίνει στη Μαλακάσα την 1η Ιουλίου 2012 και αναμένεται πολύ σύντομα να γίνει sold-out! Η επίσημη ανακοίνωση δεν έγινε ακόμα από την διοργανώτρια εταιρεία, κάτι που θα γινόταν στις 13 Δεκεμβρίου, όπου ήταν προγραμματισμένο να ανακοινωθούν οι πρώτες πληροφορίες για το Rockwave Festival 2012. Επιπλέον, το συγκρότημα είναι στο στούντιο για ένα νέο δίσκο!

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ RAINBOW

2011-10-27T07:05:00.000+03:00

Την Πέμπτη 27 Οκτωβριου 2011...

Για ακόμα μία φορά...

Διοργανώνουμε μία εκπομπή που θα μας ταξιδέψει μουσικά

στα μονοπάτια της Ροκ Φαντασίας !!!

Ο DJ Γιάννης Μπιλλής!!!...

(για όσους δε γνωρίζουν έπαιζε μουσική από το 1978 εώς το 1994 στο 'ROCK CLUB RAINBOW')

...θα είναι για μία ακόμα βραδυά πίσω από την κονσόλα του ''UP THE IRONS web Radio''।

Στην εκπομπή θα συμμετέχει και ο Γιώργος απο Θεσσαλονίκη!!!

Είσαστε όλοι καλεσμένοι μας να περάσουμε μία βραδυά σαν τις εκπληκτικές μέρες της χρυσής δεκαετίας του '80.

Η εκπομπή θα αρχίσει κατά τις 7 το απόγευμα και θα κρατήσει όσο πάει...

Το Link για το ράδιο και το chat είναι το www.rockradiodjl.gr

(για να κάνουμε είσοδο στο chat που ειναι στην αρχική σελίδα του site δε χρειάζεται να είμαστε μέλος....βάζουμε όνομα και κάνουμε είσοδο χωρίς κωδικούς)

NA ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!!!!

GANDALF 1969 PSYCHEDELIC ROCK

2011-10-14T18:08:00.000+03:00

Οι Αμερικανοί GANDALF δημιουργήθηκαν το 1965 στην Νέα Υόρκη.

Αρχικά το όνομα το group ήταν THE RAHGOOS

και το μουσικό τους ύφος κοντά στο R&B/beat στυλ

που ήταν αρκετά διαδεδομένο εκείνη την εποχή.

Η σύνθεση της μπάντας ήταν:

PETER SANDO (vocals, guitar),

BOB MULLER (bass),

FRANK HUBACKH (keyboards),

DAVY BAUER (drums).

Το 1967 υπογράφουν συμβόλαιο με την CAPITOL

και αλλάζουν το όνομά τους σε GANDALF

(υπεύθυνος για το νέο όνομα ήταν ο drummer τους,

που εκείνη την περίοδο διάβαζε το "THE HOBBIT" του TOLKIEN).

Το ομώνυμο και μοναδικό album τους,

κυκλοφόρησε στις αρχές του 1969.

Στο δίσκο κυριαρχούν οι ατμοσφαιρικές μελωδίες με echo στα φωνητικά

οι fuzzαριστές κιθάρες, το hammond B3,

αλλά και όργανα όπως βιμπράφωνο και ηλεκτρικό sitar

που δίνουν μαγική απόχρωση στα κομμάτια.

Υπάρχουν διασκευές τραγουδιών των

PEGGY LEE, TIM HARDIN, GARY BONNER, ALAN GORDON, EDEN AHBEZ

και συνθέσεις του PETER SANDO.

Εδώ βρίσκει κανείς αναπανάληπτα διαμάντια όπως τα

"GOLDEN EARRINGS", "HANG ON TO A DREAM", "SCARLET RIBBONS",

"CAN YOU TRAVEL IN THE DARK ALONE",

"YOU UPSET THE GRACE OF LIVING", "I WATCH THE MOON" και "NATURE BOY", που με ένα μόνο άκουσμα σε ακολουθούν για μια ζωή.

Ο δίσκος δεν είχε ιδιαίτερη προώθηση από την εταιρία, εξάλλου είχε ηχογραφηθεί στα τέλη του 1967

και όταν η Capitol θυμήθηκε να τον κυκλοφορήσει, η μπάντα είχε διαλυθεί.

Στα επόμενα χρόνια η ζήτηση αυξανόταν, γιατί ως γνωστό, η καλή μουσική δεν χάνεται ποτέ.

Εκτός των διάφορων bootlegs λοιπόν που υπήρχαν στην αγορά, η εταιρία SEE FOR MILES

το επανεκδίδει επίσημα σε cd το 1997 και η SUNDAZED το 2002.

Επίσης, από την Sundazed, κυκλοφόρησε το 2007 η συλλογή με τον τίτλο "GANDALF 2",

που περιελάμβανε ακυκλοφόρητα demos και live tapes.

Το site του Peter Sando: http://www.petersando.com/

Οι Gandalf στο myspace: http://www.myspace.com/gandalf1969

Πηγή: http://emeisonline.blogspot.com/2011/02/gandalf-st-1969-us-psychedelic-rock.html

ΠΕΡΙ ROCK ... H ΙΣΤΟΡΙΑ

2011-10-03T15:51:00.005+03:00

ΠΕΡΙ… ROCK
(η Ιστορία)

Το να προσπαθήσει κανείς να αναλύσει το μουσικό αυτό είδος αποτελεί σίγουρα κάτι το εξαιρετικά δύσκολο και κυρίως ¨επικίνδυνο¨ μιας και η ¨ταμπελοποίηση¨ της μουσικής ουδέποτε οδηγούσε σε ασφαλή συμπεράσματα. Σε γενικά πλαίσια ως rock θα μπορούσε να οριστεί η μουσική στην οποία κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζουν η ηλεκτρική (κυρίως) κιθάρα, ο έντονος ρυθμός, το ¨προκλητικό¨ περιεχόμενο των στίχων και ο νεανικός προσανατολισμός της.
Για να μην αναλωθώ όμως άσκοπα σε γενικότητες, χρήσιμο θα ήταν να παραθέσω (ή τουλάχιστον να κάνω μια προσπάθεια να παρουσιάσω) την ιστορική εξέλιξη του rock κάνοντας αρχικά αναφορά στις συνθήκες δημιουργίας του και στη συνέχεια ¨ρίχνοντας μια ματιά¨ στα χρόνια από το 1950 και έπειτα, τότε που υπό τον όρο ¨Rock n’ Roll¨ πρωτοέκανε δειλά-δειλά την εμφάνισή του στην αμερικανική ήπειρο ως σύγχρονη αφροαμερικανική λαϊκή μουσική.

Τοποθεσία: America!

Είναι λοιπόν ο σκληρός ήχος εξ Αμερικής ορμώμενος; Όχι ακριβώς. Το rock αποτελεί γέννημα θρέμμα των αφρικανών σκλάβων που μεταφέρθηκαν παράνομα 150 χρόνια πριν αλλά και των βρετανών αποίκων της εποχής. Το μωσαϊκό λοιπόν της τότε αμερικανικής κοινωνίας αποτελούνταν από βρετανούς, αφροαμερικάνους αλλά και τους σχεδόν εξοντωμένους Ινδιάνους, η μουσική των οποίων αποτελεί και τη γνήσια αμερικανική.
Έτσι όπως ήταν φυσικό αποτέλεσε θέμα χρόνου οι μεν ¨σκλάβοι¨ να εκφραστούν με τη γνωστή σε όλους ¨jazz¨ και οι δε άποικοι με την επίσης γνωστή ¨country¨.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά...

Η ¨Μαύρη¨ επιρροή

Οι αφρικανοί σκλάβοι όταν μεταφέρθηκαν από τις πατρογονικές του εστίες καλούνταν να αντιμετωπίσουν αλλά και να προσαρμοστούν σε έναν παντελώς διαφορετικό κόσμο που ουδεμία σχέση είχε με το δικό τους. Η έλλειψη ελπίδας, η απογοήτευση και ο πεσιμισμός χαρακτήριζαν πλήρως την ψυχική τους κατάσταση. Συν τοις άλλοις την προσαρμογή ερχόταν να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο ο χωρισμός των οικογενειών, η συμβίωση διαφορετικών μεταξύ τους φυλών, καθώς και τα παντός τύπου σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια.

Τότε ήταν που σταδιακά οι χιλιοβασανισμένοι σκλάβοι ξεκίνησαν να έρχονται σε επαφή με ευρωπαϊκά όργανα και να δημιουργούν την ¨jazz¨ η οποία είχε ως βάση της μουσικά στυλ όπως το ¨ragtime¨ και το ¨blues¨ του Νότου των Η.Π.Α.

Το νερό είχε πλέον μπει στο αυλάκι και η μουσική αποτέλεσε για όλους ανεξαιρέτως τους εκμεταλλευόμενους αφροαμερικανούς τη ¨δίοδο της λησμονιάς¨. Τα αποτελέσματα μόνο εντυπωσιακά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν καθώς παρουσιάστηκαν σπουδαίες καινοτομίες στη μελωδία, στη χρήση των φωνητικών αλλά και στο ρυθμό που επαναλαμβάνονταν συμβολίζοντας το συνεχή μόχθο της εργασίας και περνώντας το μήνυμα που επιθυμούσε ο εκάστοτε μουσικός. Εν συνεχεία τα ¨blues¨ εξελίχθηκαν σε ανεξάρτητο μουσικό είδος το οποίο όμως διατήρησε το απλό αυτό ρυθμικό στυλ έτσι ώστε να γίνονταν κοινωνοί της μουσικής εκείνης και όσοι δεν είχαν πρόσβαση στη μουσική διδασκαλία αλλά και στα ακριβά μουσικά όργανα.

Η λεγόμενη ¨μαύρη μουσική¨ συνέχισε να αναπτύσσεται έχοντας ως κύριους εκπροσώπους αφροαμερικάνους του Νότου όπως ο Robert Johnson, ο Muddy Waters, ο Howlin’ Wolf, ο Son House, ο Elmore James και πολλοί άλλοι που μεσουράνησαν στις αρχές του 19^ου αιώνα. Έως και τη δεκαετία του 30’ τα ¨blues¨ παίζονταν με ακουστικά όργανα μέχρι τη μετανάστευση ενός αριθμού καλλιτεχνών στο Σικάγο. Στη δεκαετία του 40’ μετά και την παρακμή των ¨big bands¨ εμφανίστηκε ο όρος ¨Rhythm Ν’ Blues (R & B)¨ έτσι ώστε να περιγράψει τη μαύρη χορευτική μουσική. Το ¨R & B¨ αποτέλεσε και το πρώτο συστατικό του ¨Rock N’ Roll¨

Η ¨Λευκή¨ Επιρροή

Ακούγοντας κανείς τα πρώιμα ¨rock n’ roll¨ κομμάτια της δεκαετίας του 50’ σίγουρα χωρίς δεύτερη σκέψη εντοπίζει τα ¨rhythm n’ blues¨ στοιχεία τους. Με μια προσεκτικότερη ακρόαση όμως γίνονται αντιληπτές και οι ¨country¨ πινελιές οι οποίες δυστυχώς δεν αναφέρονται συχνά ως επιρροή της rock μουσικής. Δεν θα ήταν δυνατόν άλλωστε, η κυρίαρχη μουσική των επερχόμενων δεκαετιών να μη δεχτεί επιρροές και από εκείνη των λευκών.
Η ¨country¨ λοιπόν, αποτελεί ¨προϊόν¨ , Άγγλων, Σκωτσέζων και Ιρλανδών μεταναστών οι οποίοι έγιναν δεκτοί στο νότιο τμήμα των Η.Π.Α. Τα μουσικά σχήματα που είχαν σχηματίσει αποτελούσαν φορείς της αγγλοκέλτικης folk μουσικής και τα θέματα με τα οποία καταπιάνονταν αφορούσαν ως επί το πλείστον την οικογένεια, τη θρησκεία και την εργασία. Τα μουσικά θέματα σε πρώτο στάδιο τραγουδιόνταν ¨a capella¨, δίχως δηλαδή τη συνοδεία κάποιου μουσικού οργάνου ώσπου χρησιμοποιήθηκαν κυρίως το μπάντζο, το βιολί και η κιθάρα. Αφού λοιπόν συντελέστηκε η ενσωμάτωση καθώς και η αφομοίωση των στοιχείων του νέου περίγυρου, τη δεκαετία του 1920 δόθηκε και επισήμως το ¨εναρκτήριο λάκτισμα¨ για την εξέλιξη της ¨country¨ με καλλιτέχνες όπως ο Jimmie Rodgers και οι ¨Τhe Carter Family¨

Ταυτόχρονα, αδιάσειστο στοιχείο για την ύπαρξη της country εντός του rock ιστού αποτελεί και το είδος ¨rockabilly¨ με εκπροσώπους τους λίγο-πολύ σε όλους γνωστούς Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, Carl Perkins, Roy Orbison και όχι μόνο. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε πως ο ¨Βασιλιάς¨ Elvis, την περίοδο της δόξας του βρισκόταν συνεχώς και αδιαλείπτως στην κορυφή των country charts.

Rock N’ Roll
Έτσι μέσα από αυτές τις ζυμώσεις το πρώτο είδος rock μουσικής που εμφανίστηκε ποτέ, είχε σαν κληρονομία τη ¨μαύρη¨ αλλά και τη ¨λευκή¨ μουσική. Ιδιαίτερα ισχυρά ερείσματα θα σκεφτόταν κανείς και δε θα είχε σε καμία περίπτωση άδικο ειδικά αν ληφθεί υπόψιν το πόσο πολυσχιδές και εξελίξιμο υπήρξε ανά τις δεκαετίες το μουσικό αυτό είδος.

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ YOUTUBE

http://www.youtube.com/watch?v=Yd60nI4sa9A

http://www.youtube.com/watch?v=WaIT0mKJ7D0

http://www.youtube.com/watch?v=gbzc77Tz6PA

http://www.youtube.com/watch?v=ewnfWoSQz3o

http://www.youtube.com/watch?v=is4lWYGM6rM

http://www.youtube.com/watch?v=8yRdDnrB5kM

http://www.youtube.com/watch?v=We8P_

Να υπενθυμίσω λοιπόν πως το πασίγνωστο αυτό μουσικό είδος προέρχεται από την αμερικανική ήπειρο, 150 χρόνια πριν, τότε που οι ¨μαύροι¨ και οι ¨λευκοί¨ μετανάστες προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν και να εκφραστούν μουσικά, οι μεν με την Jazz και οι δε με την Country.
Έτσι, ο συνδυασμός αυτός της μουσικής των σκλάβων αλλά και της αγγλοκέλτικης folk παράδοσης οδήγησε στις αρχές της δεκαετίας του 50’, έπειτα από πληθώρα ζυμώσεων και επεξεργασιών, σε αυτό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα ως Rock n’ Roll. Στο άρθρο αυτό λοιπόν θα παρατεθούν τα σημαντικότερα γεγονότα που σημάδεψαν και τελικά εδραίωσαν τον τότε σκληρό ήχο στις συνειδήσεις των αμερικάνων ακροατών.

Bill Haley - Rock Around The Clock (1956)

Η Πρώτη Εμφάνιση του Όρου

To Rock N’ Roll ως ονομασία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1934 στο ¨Merry Go Round¨, film της Transatlantic, soundtrack της οποίας αποτελούσε το τραγούδι ¨Rock N’ Roll¨. Το επίσημο ¨ντεμπούτο¨ όμως έγινε το 1951 όταν ο αμερικανός disc jockey Allan Freed ονόμασε τη ραδιοφωνική εκπομπή – πάρτι που έκανε σε ραδιοφωνικό σταθμό του Cleveland στο Ohio, ¨Moondog's, Rock 'n' Roll Party¨. Στις 21 Μαρτίου του 1952 διοργανώθηκε η πρώτη rock n’ roll συναυλία μπροστά σε ως επί το πλείστον αφροαμερικάνικο ακροατήριο. Άλλωστε, σε πρώτο στάδιο, το rock n’ roll αποτελούσε μια εναλλακτική μορφή του Rhythm N’ Blues. Το νέο μουσικό είδος διαδόθηκε και στους λευκούς νέους μέσω των ερτζιανών 2 χρόνια αργότερα, όταν ο Freed μετακόμισε σε ραδιοφωνικό σταθμό της Νέας Υόρκης.

Ο όρος (προφανώς έμπνευσης του ίδιου του Freed) έχει την εξής σημασία:

Rock: Το πρώτο συνθετικό έχει τη ρίζα του στη λέξη rocking, η οποία χρησιμοποιούνταν από τις gospel χορωδίες του αμερικανικού νότου έτσι ώστε να περιγράψει μια κατάσταση ψυχικής έκστασης.
Roll: Το δεύτερο συνθετικό προέρχεται από τη λέξη rollicking (= κεφάτος, θορυβώδης)
Σύμφωνα όμως με μια άλλη απλούστερη εκδοχή, ¨Rock N’ Roll¨ σημαίνει ¨σκλήρυνε και κύλα¨ και αποτελούσε σεξουαλικό υπονοούμενο των μαύρων της Αγγλίας πολύ πριν τη δεκαετία του 1950.

Ike Turner

Το πρώτο τραγούδι στην ιστορία που θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πως διαθέτει όλα τα τυπικά στοιχεία μιας rock n’ roll σύνθεσης, δεν είναι άλλο από το ¨Rocket 88¨ του Ike Turner (μετέπειτα συζύγου της Tina Turner)
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Τurner υπήρξε πρωτοπόρος και σε ό,τι αφορά τον ήχο του ιδιώματος καθώς αποτέλεσε τον πρώτο μουσικό που χρησιμοποίησε ¨distortion¨ στην ηλεκτρική κιθάρα, έστω και χωρίς να το θέλει! Πιο συγκεκριμένα, κατά τη μεταφορά στο studio, ο ενισχυτής του χτύπησε και το ηχείο χάλασε κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την παραμόρφωση του ήχου. Η συγκεκριμένη παραμόρφωση φαίνεται πως τελικά άρεσε στον παραγωγό Sam Phillips και έτσι καθιερώθηκε ως ¨σήμα κατατεθέν¨ της ηλεκτρικής ¨εξάχορδης Θεάς¨

Rock Around the Clock!

Για να ¨στεριώσει¨ όμως για τα καλά το νεοφερμένο είδος έπρεπε να περάσουν 3 ακόμη χρόνια. Στις 12 Απριλίου του 1954 λοιπόν ο Bill Halley (Bill Halley and the Comets) κυκλοφόρησε το πλέον κλασικό και πασίγνωστο ¨Rock Around the Clock¨. Είχε προηγηθεί όμως στις 4 Ιανουαρίου του ίδιου έτους η πρώτη ηχογράφηση του ¨Βασιλιά¨ Elvis Presley για τη Sun Records του προαναφερθέντα Sam Phillips. Αναμφίβολα όμως το ¨Rock Around the Clock¨ με την τεράστια εμπορική επιτυχία που σημείωσε στη συνέχεια, αποτέλεσε την επίσημη αρχή του μουσικού είδους που σήμερα ονομάζουμε απλά ως rock.
Δε θα πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να παραληφθεί και η αναφορά σε έναν ακόμη ¨Μεγάλο¨ της πρώιμης rock σχολής. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Chuck Berry τον κατά πολλούς ¨εφευρέτη¨ των κιθαριστικών εισαγωγών αλλά και των solos. Η πρώτη του σημαντική επιτυχία δεν ήταν άλλη από το μνημειώδες ¨Roll Over Beethoven¨, το οποίο ηχογραφήθηκε στις 29 Μαΐου του 1956.

Καθιέρωση

Η καθιέρωση της rock n’ roll μουσικής στις συνειδήσεις του αμερικανικού νεανικού ακροατηρίου ήταν πλέον γεγονός. Η Ιστορία όμως έχει δείξει πάμπολλες φορές πως η πλειοψηφία των ανθρώπων αντιδρά συνήθως αρνητικά και με περίσσια δόση συντηρητισμού στην εμφάνιση ο,τιδήποτε νέου και προοδευτικού. Το rock δε θα μπορούσε να αποτελέσει φυσικά εξαίρεση καθώς ούτως ή άλλως κατά πολλούς ¨δημιουργήθηκε για να προκαλεί¨. Χαρακτηριστικό γεγονός αποτελεί η ακύρωση πληθώρας συναυλιών από το Σεπτέμβριο του 1956 και έπειτα από ορισμένα club ενώ παράλληλα, όσες δεν ακυρώνονταν, διεξάγονταν υπό αστυνομική επίβλεψη και με απαγόρευση του χορού!
Το rock κύμα είχε αρχίσει πλέον να εξαπλώνεται και στη Βρετανία...

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ YOUTUBE:
http://www.youtube.com/watch?v=AEq62iQo0eU

http://www.youtube.com/watch?v=znfmyrTYBIg&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=tpzV_0l5ILI&feature=related

Βρετανικό Rock
Η Rock n’ Roll μουσική από τα μέσα της δεκαετίας του 50’ δεν αφορούσε πλέον μονάχα το μαύρο ακροατήριο αλλά είχε γίνει πλήρως αποδεκτή και από τους λευκούς της αμερικανικής ηπείρου. Κινηματογραφικές ταινίες, jukeboxes, περιοδικά, το ραδιόφωνο και ο Elvis, όλα από κοινού συντέλεσαν στην επέκταση της μουσικής αυτής. Άλλωστε από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γεννήθηκε ένα τεράστιο κύμα αμφισβήτησης, το οποίο η νεολαία μόνο μέσω της Ροκ μουσικής θα μπορούσε να το εκφράσει ικανοποιητικά. Η ευρωπαϊκή ήπειρος δεν έμεινε, όπως ήταν αναμενόμενο ανεπηρέαστη από τη μουσική αυτή έκρηξη και έτσι από τις αρχές της δεκαετίας του 60’ άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα μεγάλα βρετανικά συγκροτήματα του σκληρού ήχου.
Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο ανάμεσα περίπου στο 1959 και στο 1963 το Rock n’ Roll, όπως ήταν γνωστό μέχρι τότε, άρχισε να μένει στάσιμο εξαιτίας ως επί το πλείστον γεγονότων που είχαν να κάνουν με την προσωπική ζωή των καλλιτεχνών που το εκπροσωπούσαν. Άμεση συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν η προώθηση "μελιστάλακτων" συνθέσεων από τις δισκογραφικές (βλ Frank Sinatra) αλλά και η διαμάχη τους με τους γνωστούς τότε disc jockeys οι οποίοι αρνούνταν να προωθήσουν τέτοιου είδους τραγούδια. Παρ’ όλα αυτά, στις αρχές του 1960 ο Alan Freed (ο dj που θεωρείται πως έδωσε το Rock n’ Roll το όνομα του) και ο Dick Clark κατηγορήθηκαν για δωροληψία από δισκογραφικές εταιρίες, γεγονός που έχει μείνει στη μουσική ιστορία ως σκάνδαλο "payola".
Αυτό που έκαναν λοιπόν οι μουσικοί του "νησιού" την περίοδο ανάμεσα στο 1963 και στο 1967 δεν ήταν άλλο από το να εμποτίσουν στο γνήσιο αφροαμερικάνικο Rhythm n’ Blues την βρετανική κουλτούρα και εν’ συνεχεία να το ερμηνεύσουν με έναν πιο νεανικό, ηλεκτρικό και βαρύ τρόπο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι πασίγνωστοι πρωτεργάτες του βρετανικού Rock, Rolling Stones αλλά και οι Beatles, ξεκίνησαν διασκευάζοντας Chuck Berry αλλά και λοιπούς μουσικούς της Rhythm & Blues σκηνής της Αμερικής! Πρέπον θα ήταν όμως να επαναλάβουμε στο σημείο αυτό πως ο Chuck Berry ήταν, μέχρι και την εμφάνιση του Jimmy Hendrix, ο πιο σημαντικός εκ’ των κιθαριστών της μουσικής αυτής καθώς είχε τη "θεία", όπως αποδείχθηκε, έμπνευση να δώσει στην κιθάρα πρωταγωνιστικό ρόλο εντάσσοντας στα τραγούδια του κιθαριστικές εισαγωγές αλλά και solos.
Οι Beatles μαζί με τους Stones, αν και ηχητικά αρκετά διαφορετικοί, αποτελούν λοιπόν το πιο ενδεικτικό παράδειγμα της τότε μουσικής κατάστασης καθώς οι συνθέσεις τους ήταν ανέκαθεν ποτισμένες με το blues του αμερικανικού Νότου αλλά αναμφίβολα δημιούργησαν και μια εντελώς δική τους, βρετανική μουσική. Μιας και σε διαδίκτυο και περιοδικά οι αναφορές-αφιερώματα για αυτές τις δύο μπάντες-θρύλους είναι αμέτρητες, θεωρείται σκόπιμο να μιλήσουμε για μερικά από τα υπόλοιπα μείζονος σημασίας βρετανικά συγκροτήματα της εποχής εκείνης η προσφορά των οποίων κρίνεται ανυπολόγιστη για την εξέλιξη της Rock μουσικής. Ενδεικτικά, μιας και η μουσική έκρηξη εκείνων των ετών κατέστη τεραστίων διαστάσεων, μπορούμε να αναφερθούμε σύντομα στα συγκροτήματα των Kinks, των Animals,των Who αλλά και των Yardbirds.

The Kinks
Οι Kinks διαδραμάτισαν με τη συνολική μουσική τους πορεία σημαντικότατο ρόλο στην εξάπλωση του σκληρού ήχου αλλά θα μπορούσαν να είχαν μείνει στην ιστορία για ένα και μοναδικό τραγούδι, το πασίγνωστο, "You Really Got Me". Η κιθαριστική του εισαγωγή, αποτελούμενη από 5 νότες θεωρείται από πολλούς το πρώτο heavy metal riff (η επαναλαμβανόμενη και συνήθως η πιο άμεσα αναγνωρίσιμη μουσική φράση του κάθε κομματιού) που ακούστηκε ποτέ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και το ότι στην ηχογράφηση του τραγουδιού αυτού συμμετείχε και κάποιος, session τα χρόνια εκείνα, κιθαρίστας ονόματι Jimmy Page!

Για την ιστορία, οι Kinks δημιουργήθηκαν στα τέλη του 1963 και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 70’. Βασικός συνθέτης ήταν ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Ray Davies, ο οποίος μαζί με τον επίσης κιθαρίστα αδερφό του, Dave Davies, όρισαν με τις απλές και δυναμικές κιθαριστικές φράσεις τους τον hard rock τρόπο ερμηνείας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως ο Ray Davies κατά τη δεκαετία εκείνη αποτελούσε μαζί με τους Lennon/McCartney και τον Pete Townshend (The Who) έναν από τους πιο γνωστούς τραγουδοποιούς της Βρετανίας. Το 1970 γνώρισαν τεράστια επιτυχία και στην Αμερική γεμίζοντας στάδια, σε αντίθεση με την πατρίδα τους όπου η δημοτικότητα τους είχε γνωρίσει κατακόρυφη πτώση και έπαιζαν πλέον σε μικρούς συναυλιακούς χώρους.

The Animals
Η πρώτη περίοδος των Animals διήρκησε από το 1964 έως το 1968 (οι επανασυνδέσεις που ακολούθησαν κρίθηκαν - και όντως ήταν- ήσσονος σημασίας) και συντέλεσαν τα μέγιστα στη διάδοση της αφροαμερικάνικης μουσικής στην Ευρώπη κατά τη δεκαετία αυτή. Με συνθέσεις όπως το "Don’t Let Me Be Misunderstood" έμειναν στην ιστορία ως το καλύτερο λευκό R&B (Rhythm n’ Blues) συγκρότημα της μουσικής ιστορίας. Συν τοις άλλοις, ο κιμπορντίστας Allan Price μαζί με τον τραγουδιστή Eric Burdon αποτέλεσαν δύο από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής.

Οι Animals αποτελούν άλλωστε μια εξαιρετικά επιδραστική βρετανική μπάντα μόνο και μόνο με την ηλεκτρική διασκευή του "House of the Rising Sun".
Πρόκειται για την πιο ενδεικτική ίσως περίπτωση αλληλοεπηρεάσμου Αμερικής και Βρετανίας καθώς το παραδοσιακό αυτό αμερικάνικο τραγούδι είχε διασκευαστεί και από τον (Αμερικανό) Bob Dylan και συμπεριλαμβάνεται στον πρώτο ομώνυμο δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1962. Οι Animals το "εξηλέκτρισαν" δύο χρόνια αργότερα, γεγονός που κατά πολλούς ώθησε τον κύριο Zimmerman στο να χρησιμοποιήσει και ο ίδιος ηλεκτρική κιθάρα το 1966 στο "Bringing it all Back Home" album του. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η καινοτομία αυτή για την οποία γιουχαρίστηκε από το απροετοίμαστο τότε κοινό του, αποτέλεσε ορόσημο για το αμερικανικό rock γενικότερα, και ειδικότερα για το αμερικανικό Southern Rock το οποίο εκπροσωπήθηκε (και συνεχίζει να εκπροσωπείται ποικιλοτρόπως) με τους πρωτεργάτες του, The Allman Brothers και στη συνέχεια με μπάντες όπως οι πρώιμοι, αλλά και οι σύγχρονοι, ZZ Top, οι Eagles αλλά και οι πιο άξιοι ίσως εκπρόσωποι του είδους, Lynyrd Skynyrd, οι οποίοι και με το θάνατο τριών εκ των μελών τους σε αεροπορικό δυστύχημα το 1977, έθεσαν και το τέλος του πρώτου και πιο ένδοξου κεφαλαίου του rock αυτού παρακλαδιού.

The Who
Ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 60’ ως ένα ακόμη αγγλικό Rhythm n’ Blues συγκρότημα το οποίο όμως έμελε να διαφοροποιηθεί σημαντικά από τα προαναφερθέντα συγκροτήματα των Beatles και των Rolling Stones που μπορεί να είχαν με τους Who μια κοινή βάση στη μουσική τους, αλλά η η παρέα των Roger Daltrey (φωνητικά), Pete Townshend (κιθάρα), John Entwistle (μπάσσο) and Keith Moon (ντραμς) είχε έντονα εμφυτευμένη στις συνθέσεις της την αίσθηση του ακραίου. Δε θα είναι υπερβολή να πούμε πως έπαιξαν το πιο ακραίο Rock που είχε ακουστεί μέχρι εκείνη την εποχή, rock που σίγουρα αποτέλεσε μια από τις κύριες επιρροές του Punk, η έκρηξη του οποίου σημειώθηκε την επόμενη δεκαετία.

Οι Άγγλοι, ήταν πρωτοπόροι όχι μόνο με την "μαγκιά" που εξέπνεε, η πρώιμη κυρίως μουσική τους αλλά και με τις ζωντανές τους εμφανίσεις οι οποίες τελείωναν κάθε φορά με την ολοκληρωτική καταστροφή του εξοπλισμού τους! Όπως είναι όμως φυσικό, ο εγωιστής και μεγαλομανής Townshend δε θα μπορούσε να αρκεστεί σε εφηβικές και εξεγερτικές συνθέσεις του τύπου "My Generation" με αποτέλεσμα να προβεί στην ηχογράφηση της Rock οπεράς "Tommy" το 1969 αλλά και να συνεχίσει να κάνει εμφανείς τις πειραματικές του διαθέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια των 70’s με τα 4 studio albums του συγκροτήματος.

Ενδεικτικό της διάθεσης αυτής αλλά και της μεγαλομανίας του είναι το "Quadrophenia" (1973) ενώ ενδεικτικό του αδιαμφισβήτητου ταλέντου του ως τραγουδοποιού, αλλά και κορυφαίο album των Who θεωρείται το "Who’s Next" (1971). Πέρα από το punk λοιπόν, οι Who έθεσαν τις βάσεις και ενός ακόμη μεγάλου ιδιώματος του σκληρού ήχου, εκείνου του Progressive Rock.

The Yardbirds
Οι Yardbirds έχουν χαράξει τη δική τους πορεία στην Ροκ ιστορία όχι μόνο με τα τραγούδια που ηχογράφησαν ανάμεσα στο 1964-1967 αλλά και με τη συμμετοχή στις τάξεις τους τριών εκ των σπουδαιότερων blues/rock Άγγλων κιθαριστών όλων των εποχών, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τους Eric Clapton (αρχικά) και Jeff Beck με Jimmy Page στη συνέχεια! Ο πρώτος, μετά την αποχώρηση του από την μπάντα, δημιούργησε τους Cream, το πρώτο τριμελές hard rock σχήμα της ιστορίας, τα μέλη του οποίου ήταν ήδη πασίγνωστοι stars (Jack Bruce, Eric Clapton, Ginger Baker). Όπως προανεφέρθη, ο μέχρι πρότινος session μουσικός, Jimmy Page, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, δημιούργησε τους New Yardbirds που στη συνέχεια μετονομάστηκαν στους Led Zeppelin, ηχογραφώντας μερικούς από τους ιστορικότερους δίσκους της Rock μουσικής.

Οι Yardbirds εν έτει 1966: από αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι Jeff Beck και Jimmy Page.

Jimi Hendrix
Ο Αμερικανός Jimi Hendrix είναι ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες, αν όχι ο σημαντικότερος, στην ιστορία της 'ηλεκτρικής' μουσικής. Αν και μη Άγγλος αξίζει να αναφερθεί στο παρόν άρθρο μιας και έγινε γνωστός όταν πείστηκε να μετακομίσει στην Αγγλία από τον μπασσίστα των Animals Chas Chandler.
O Hendrix, ούτε λίγο, ούτε πολύ, έδωσε στην ηλεκτρική κιθάρα μια νέα υπόσταση καθώς το παίξιμο του, ακόμα και σήμερα, θεωρείται πλήρως εξωπραγματικό!

Δημιούργησε τους The Jimi Hendrix Experience και με τον πρώτο τους δίσκο "Are you Experienced" ορίζει, εν έτει 1967, νέα δεδομένα στο blues παίξιμο και ταυτόχρονα θέτει τις βάζεις για τη δημιουργία αυτού που αργότερα θα ονομαζόταν heavy metal. Ακολούθησαν τα πιο πειραματικά και μουσικά εξελιγμένα "Axis: Bold as Love" και "Electric Ladyland". Και όλα αυτά σε διάστημα μόλις 4 ετών καθώς στις 18 Σεπτεμβρίου του 1970, η σκληρή μουσική έχασε στα 27 του χρόνια, τον μεγαλύτερο κιθαρίστα που ανέδειξε ποτέ. Δυστυχώς, και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα ναρκωτικά μαζί με τις θάλασσες από αλκοόλ που κατανάλωνε την περίοδο εκείνη ο Hendrix δεν αποτέλεσαν τον καλύτερο σύντροφο…

Monterey (1967) & Woodstock (1969) Festival.
Ως επιστέγασμα των μουσικών αυτών ζυμώσεων αλλά και της έξαρσης του πολέμου στο Βιετνάμ, υπήρξαν τα δύο αυτά festival με εκείνο του Woodstock να θεωρείται και το πιο ιστορικό της σκληρής μουσικής με πλήθος αναφορών να έχουν γίνει για αυτό. Σκόπιμο θεωρείται λοιπόν να παρατεθεί αντί επιλόγου το απόσπασμα από συνέντευξη του Eric Burdon (τραγουδιστή των Animals) στο Χρήστο Κισατζεκιάν, δημοσιευμένη στο τεύχος Νο.304 (Απρίλιος 2010) του Metal Hammer. Η άποψη του Burdon για τα δύο αυτά μουσικά δρώμενα έχει ως εξής: "Μέχρι και σήμερα δεν μπορώ να χωνέψω το γεγονός ότι ο μισός πλανήτης γνωρίζει τη διοργάνωση του αντίστοιχου festival στο Woodstock λόγω της απίστευτης δημοσιότητας που έλαβε, ενώ αντίστοιχα λίγοι γνωρίζουν την ιστορική σημασία του τριημέρου στο Monterey. Δε συμμετείχα, ούτε καν παραβρέθηκα. Και αυτό γιατί γνώριζα εξαρχής ότι επρόκειτο για μια σκέτη παράνοια. Μην παρεξηγηθώ. Όμως ο τρόπος που συνέβη… ναι, αυτή είναι η κατάλληλη λέξη... «συνέβη» από το πουθενά το Monterey, δίχως την παραμικρή οργάνωση, αυθόρμητα, από στόμα σε στόμα, πηγαία, είναι και παραμένει για μένα έως σήμερα η ειδοποιός διαφορά τους! Και σε προκαλώ να προσέξεις κάτι στην ταινία του Monterey Pop Festival: δες τα μαλλιά τους, κυρίως τους άντρες: είναι κοντά! Απίστευτο; Ξέρεις γιατί; Το όλο κίνημα των χίπηδων δεν ήταν ακόμη σε εξέλιξη! Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, πολλοί από τους θεατές ζούσαν τις τελευταίες τους στιγμές ψυχαγωγίας, αφού τις επόμενες μέρες τους έστελναν τσουβαλάτους στο Βιετνάμ… Ήταν όλοι τους στη λίστα μάστορα. Δε λέω του κεφαλιού μου, γνώρισα νεαρά παιδιά εκείνα τα βράδια, που όντας καταταγμένα ήδη στο στρατό, μετά το τριήμερο αυτό αλλαξοπίστησαν και παραιτήθηκαν στις 19 Ιουλίου του 1967, την επόμενη του κλεισίματος του festival. (…) Ενώ το Woodstock, φίλε μου, επρόκειτο απλά για μια μαζική υστερία, μια ομαδική απόδραση των νεαρών και καταπιεσμένων κατοίκων της Νέας Υόρκης στην εξοχή, και μάλιστα με καιρό χάλια, αφού μην ξεχνάμε ότι ο καιρός της Δυτικής Ακτής δεν συγκρίνεται με τ-ι-π-ο-τ-α με τον αντίστοιχο της Ανατολικής! Άρα γνώριζα εξαρχής πως το Woodstock ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ζήσαμε στο Monterey. Χάος σκέτο, όπως αποδείχθηκε άλλωστε. (…)"

Πληροφορίες απο:
http://www.musicheaven.gr/ (μέλος: Orfeus)
Rock Εγκυκλοπαίδεια (Επιμέλεια: Σπύρος Αλεξόπουλος)
Περιοδικό Metal Hammer (Αφιέρωμα Αυγούστου 2006)
Country Music – The Stories (Νίκος Γκαραβέλας)

Eπιμέλεια κειμένου:
Σταύρος Κουδουνάς

Πηγή: http://www.tar.gr

The musical box (ή αλλιώς μια Βικτωριανή Ιστορία Μυστηρίου)

2011-09-22T20:36:00.002+03:00

(Genesis – LP: Nursery Crimes 1971)

Υπάρχει ένα τραγούδι των Genesis, το Μουσικό Κουτί, το οποίο μας ταξιδεύει σε μία Ιστορία Μυστηρίου που διαδραματίζεται στη Βικτωριανή Αγγλία. Πριν ξεκινήσουμε όμως αυτό το ταξίδι στην φαντασία, ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή στην ιστορία των Genesis, του συγκροτήματος που εμπλούτισε και επηρέασε όσο λίγα τη μουσική σκηνή του progressive rock, εμπνέοντας συγκροτήματα όπως οι Rush, οι Marillion, οι Ι.Q., οι Pendragon, κ.α.

Οι Genesis «γεννήθηκαν» το 1967 στην περιοχή του Surrey στην Αγγλία, όταν ο Peter Gabriel και ο Tony Banks (μέλη τότε του συγκροτήματος Garden Wall), ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους Anthony Phillips και Michael Rutherford (μέλη ενός άλλου γκρουπ, των Anon).

Το 1968, σε μία σχολική παράσταση, αφού ήταν ακόμα μαθητές, τους άκουσε ο παραγωγός Jonathan King. Εντυπωσιασμένος από την εμφάνιση και κάποιο υλικό ηχογραφημένο σε κασέτα τους βοήθησε να υπογράψουν με την εταιρεία Decca, δίνοντάς τους και το όνομα: Genesis, αφού ακόμα βρίσκονταν στην αρχή της καριέρας τους. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το πρώτο όνομα που είχε προταθεί ήταν Gabriel’s Angels, όμως επικράτησε το: Genesis.

Μετά από αρκετές αλλαγές στη σύνθεσή τους, ένα single και ένα άλμπουμ (το «From Genesis to Revelation» -1969), το 1970 υπογράφουν με την εταιρεία Charisma και ηχογραφούν το «Trespass» με το οποίο οι Genesis βρίσκουν τον «ήχο» τους. Στο άλμπουμ αυτό περιλαμβάνεται και το αριστουργηματικό The Knife.

Τότε γίνεται μία ακόμη σημαντική αλλαγή στη σύνθεση του συγκροτήματος, με την αποχώρηση των Phillips και Mayhew και την είσοδο του Phil Collins και του κιθαρίστα Steve Hackett. Αυτή ήταν και η σύνθεση με την οποία οι Genesis γνώρισαν την επιτυχία (Peter Gabriel, Tony Banks, Steve Hackett, Michael Rutherford και Phil Collins).

Είναι η εποχή που ο ήχος τους εξελίσσεται σε progressive rock, με την εισαγωγή πολύπλοκα δομημένων συνθέσεων και περίτεχνων ενορχηστρώσεων. Ο Peter Gabriel βγαίνει στο προσκήνιο συναρπάζοντας και γοητεύοντας το κοινό! Οι ζωντανές τους εμφανίσεις, αποτελούν σχεδόν θεατρικές εμπειρίες, με πρωτοποριακά σκηνικά, πυροτεχνήματα και εκκεντρικά κοστούμια. γεμάτες φαντασία και δημιουργικότητα, πλούσιες σε εικόνες, όπως και οι μουσικές που έπαιζαν.

Το 1971 ηχογραφούν το «Nursery Cryme», το οποίο σηματοδότησε την αρχή μιας σταθερής και συμπαγούς σύνθεσης για τους Genesis, που μπήκαν πλέον στην πρώιμη κλασσική τους περίοδο. Η περίοδος αυτή είχε σαν αποτέλεσμα τα καλύτερα, κατά την άποψή μου, άλμπουμ τους, τα: Nursery Cryme, Foxtrot, Genesis Live, Selling England by the Pound και The Lamb Lies Down on Broadway, το τελευταίο άλμπουμ με τον Peter Gabriel και εντελώς διαφορετικό από ό,τι είχαν κάνει ως τότε.

Η συνέχεια είναι λίγο ως πολύ γνωστή: O Phil Collins αναλαμβάνει τα φωνητικά και κυκλοφορούν τα επόμενα πολύ αξιόλογα άλμπουμ: A Trick of the Tail και Wind & Wuthering. Ακολουθούν δίσκοι που αν και έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι οδήγησαν σε μια πιο εμπορική καριέρα με τεράστια απήχηση σε ευρύτατο κοινό, χωρίς όμως να προσθέσουν κάτι περισσότερο καλλιτεχνικά.

Δισκογραφία:

1969 From Genesis to Revelation
1970 Trespass
1971 Nursery Cryme
1972 Foxtrot
(1973 Live)
1973 Selling England by the Pound
1974 The Lamb Lies Down on Broadway
1976 A Trick of the Tail
1976 Wind & Wuthering
(1977 Seconds Out [live])
1978 …And Then There Were Three…
1980 Duke
1981 Abacab
1983 Genesis
1986 Invisible Touch
1991 We Can’t Dance
1997 Calling All Stations

The Musical Box

Το Μουσικό Κουτί είναι ένα Βικτωριανό παραμύθι (μάλιστα παρουσιάστηκε και ως τέτοιο), γεμάτο ατμόσφαιρα μυστηρίου. Αγγίζει θέματα όπως ο θάνατος, η μετενσάρκωση και ο πόθος.

Η ιστορία μας διαδραματίζεται στην Βικτωριανή Αγγλία και οι ήρωές της είναι δύο παιδιά. Ο μικρός Henry Hamilton - Smythe ο νεώτερος, μόλις 8 ετών και η χαριτωμένη Cynthia Jane De Blaise William, ένα χρόνο μεγαλύτερη. Τα δύο παιδιά περνούν τον καιρό τους σε μία εξοχική κατοικία και απολαμβάνουν τα παιχνίδια και τη συντροφιά ο ένας του άλλου.

Μία μέρα που είχαν πάει να παίξουν Κροκέ, η κατά τα άλλα γλυκύτατη μικρή Cynthia, σηκώνει το σφυρί της και με περισσή χάρη παίρνει το κεφάλι του μικρού Henry.

Δύο εβδομάδες αργότερα, η γλυκιά Cynthia ανακαλύπτει στο δωμάτιο του Henry ένα μουσικό κουτί, το οποίο εκείνος το αγαπούσε ιδιαίτερα. Με μεγάλη ανυπομονησία, εκείνη το ανοίγει και…

Καθώς το μουσικό κουτί αρχίζει να παίζει τη μελωδία του “Old King Cole”, μια μικρή φασματική μορφή αρχίζει να σχηματίζεται. Ο Henry είχε επιστρέψει!

Όμως, ο μικρός μας Henry, όπως στεκόταν στο δωμάτιό του, ακούγοντας την τόσο αγαπημένη του μελωδία άρχισε να μεγαλώνει με γρήγορους ρυθμούς, να γερνάει, ενώ το μυαλό και τα μάτια του ήταν αυτά του 8χρονου αγοριού που ήταν όταν έχασε τη ζωή του.

Η ζωή που ποτέ δεν θα ζούσε, όλες οι επιθυμίες του, άρχισαν να περνάνε μπροστά από τα μάτια του. Η πιο μεγάλη όμως επιθυμία, αυτή που είχε σε όλη την τόσο σύντομη ζωή του, ήταν η γλυκιά Cynthia.

Η απόπειρά του να πείσει τη Cynthia Jane να εκπληρώσει το όνειρό του και να ενδώσει στις ρομαντικές του επιθυμίες, οδηγούν την παραμάνα του να πάει στο δωμάτιο για να διερευνήσει από πού προέρχεται ο θόρυβος.

Ενεργώντας ενστικτωδώς, η παραμάνα πιάνει το μουσικό κουτί και το εκσφενδονίζει πάνω στον έφηβο σωματικά Henry, καταστρέφοντας για πάντα και τα δύο, παιδί και μουσικό κουτί…

Το εξώφυλλο του άλμπουμ Nursery Cryme είναι μία απεικόνιση του τραγουδιού και της ιστορίας αυτής: Η Cynthia κρατά ένα σφυρί του κροκέ, όμως… αντί για τις μπάλες του κροκέ, στο χωράφι υπάρχουν μερικά κεφάλια διάσπαρτα, ενώ διακρίνεται και η παραμάνα του Henry.

Οι στίχοι του 10λεπτου κομματιού, στην ουσία ξεκινάνε από τη στιγμή που η Cynthia ανακαλύπτει το μουσικό κουτί του Henry:

Play me old king cole
That I may join with you,
All your hearts now seem so far from me
It hardly seems to matter now.

And the nurse will tell you lies
Of a kingdom beyond the skies.
But I am lost within this half-world,
It hardly seems to matter now.

Play me my song.
Here it comes again.
Play me my song.
Here it comes again.

Just a little bit,
Just a little bit more time,
Time left to live out my life.

Play me my song.
Here it comes again.
Play me my song.
Here it comes again.

Old king cole was a merry old soul,
And a merry old soul was he.
So he called for his pipe,
And he called for his bowl,
And he called for his fiddlers three.

But the clock, tick-tock,
On the mantelpiece -
And I want, and I feel, and I know, and I touch,
Her warmth...

Η κορύφωση του τραγουδιού πραγματεύεται τα αισθήματα του Henry για την Cynthia, φανερώνοντας τον πόθο του για κείνη με τα λόγια:

She’s a lady, she's got time,
Brush back your hair, and let me get to know your face.
She’s a lady, she is mine.
Brush back your hair, and let me get to know your flesh.

I’ve been waiting here for so long
And all this time has passed me by
It doesn’t seem to matter now
You stand there with your fixed expression
Casting doubt on all I have to say.

...και στο φινάλε, όταν ο Gabriel τραγουδά:

Why don't you touch me, touch me,
Why don't you touch me, touch me,
Touch me now, NOW, NOW, NOW, NOW, NOW...

Στις ζωντανές εμφανίσεις των Genesis, για την τελευταία στροφή, ο Gabriel φορούσε τη μάσκα ενός γέρου (7,15 video), ενώ ξεκούμπωνε το φερμουάρ της μαύρης φόρμας του φωνάζοντας why don’t you touch me… NOW… O φωτισμός στο κρεσέντο, που έμοιαζε με χτύπο καρδιάς, προσέθετε στο δραματικό αποτέλεσμα, έως ότου ο γέρος πια Henry, άφηνε την τελευταία του πνοή…

The musical box – studio version
http://www.youtube.com/watch?v=wbniFGANrac

The musical box – live 1973
http://www.youtube.com/watch?v=xfTx7i84yPo

Χολαργός, 22/09/2011
Ελένη Τσουρή

H επίσημη σελίδα του Παύλου Σιδηρόπουλου

2011-09-11T21:34:00.002+03:00

Τα εγκαίνια της επίσημης ιστοσελίδας του Παύλου Σιδηρόπουλου έγιναν την ημέρα των γενεθλίων του στις 27/07.

Πρόκειται περί μίας πάρα πολύ μοντέρνας και εύχρηστης σελίδας,

φορτωμένης με σπάνιο και άκρως ενδιαφέρον καλλιτεχνικό υλικό που φέρει την υπογραφή του Παύλου Σιδηρόπουλου.

Ιδρυτής της σελίδας είναι η αδερφή του Παύλου Σιδηρόπουλου, Μελίνα Σιδηροπούλου Σκόκου,

η οποία καλοσωρίζει τους επισκέπτες της σελίδας, με το ακόλουθο μήνυμα:

"Η ιστοσελίδα αυτή δημιουργήθηκε με αφορμή την ψηφιοποίηση

του αρχείου του Παύλου Σιδηρόπουλου και από την ανάγκη μιας όσο το δυνατόν πληρέστερης παρουσίασης

της προσωπικότητας και του έργου του - μιας προσωπικότητας, με κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες,

με φιλοσοφικές αναζητήσεις και προβληματισμούς, που δεν έπαψε ποτέ ν'αναζητά και να δοκιμάζει νέους τρόπους έκφρασης,

όχι μόνο μέσα από την μουσική, αλλά και μέσα από μία ευρύτερη καλλιτεχνική δραστηριότητα,

τον τρόπο ζωής και ουσιαστικά όλα όσα συνέθεταν γι'αυτόν μία ροκ ταυτότητα."

Μελίνα Σιδηροπούλου

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα στην διεύθυνση www.pavlos-sidiropoulos.gr

17/08/2011

Στέλιος Ελευθερίου

Πηγή: http://www.mic.gr

ROCK CLUB RAINBOW LIVE

2011-09-08T19:37:00.006+03:00

Την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011...

Για ακόμα μία φορά...

Διοργανώνουμε μία εκπομπή που θα μας ταξιδέψει μουσικά

στα μονοπάτια της Ροκ Φαντασίας !!!
Ο DJ Γιάννης Μπιλλής!!!...

(για όσους δε γνωρίζουν έπαιζε μουσική από το 1978 εώς το 1994 στο 'ROCK CLUB RAINBOW')
...θα είναι για μία ακόμα βραδυά πίσω από την κονσόλα του ''UP THE IRONS web Radio''।

Είσαστε όλοι καλεσμένοι μας να περάσουμε μία βραδυά σαν τις εκπληκτικές μέρες της χρυσής δεκαετίας του '80.

Η εκπομπή θα αρχίσει στις 7 το απόγευμα και θα κρατήσει όσο πάει...

Το Link για το ράδιο και το chat είναι Εδώ

(για να κάνουμε είσοδο στο chat δε χρειάζεται να είμαστε μέλος....βάζουμε όνομα και κάνουμε είσοδο χωρίς κωδικούς)

(((( UP THE IRONS web Radio ))))

Οι Χαρλεάδες πήγαν... στον Γκλέτσο

2011-09-06T16:35:00.002+03:00

Πλημμύρισε από …δερμάτινο και «μηχανόβιους» με Harley-Davidson το Σάββατο το βράδυ το «Πάρκο του Λαού» στη Στυλίδα. Περισσότερες από 200 μηχανές απ’ όλη την Ελλάδα, αξίας από 15 έως και 100 χιλιάδες ευρώ σταμάτησαν για λίγο στην πόλη.

Οι θαυμαστές των μοτοσικλετών από την ευρύτερη περιοχή είχαν την ευκαιρία να βρεθούν εκεί καθώς τα μέλη της λέσχης προσπαθούσαν να φωτίσουν κάθε πτυχή της ιστορίας της «θρυλικής» εταιρείας.

Ζωντανή ροκ μουσική συνόδευε την παρουσία των μοτοσικλετιστών τους οποίους κάλεσε να σταματήσουν στην πόλη ο δήμαρχος Απόστολος Γκλέτσος που και ο ίδιος «λατρεύει τις μηχανές» όπως δήλωσε.

Στο σύντομο καλωσόρισμα του ο κ. Γκλέτσος τους ζήτησε να εντάξουν την περιοχή σε έναν προγραμματισμό για να γίνεται κάθε χρόνο εκεί συνάντησή τους, ενώ παράλληλα υπογράμμισε πως «με τέτοιες κινήσεις προσπαθούμε να διευρύνουμε την ανάπτυξη της περιοχής».

Πηγή: http://www.nooz.gr/lifestyle/oi-xarleades-pigan-stulida

Οι Θρύλοι της Ροκ

2011-09-06T00:37:00.003+03:00

O Μπομπ Ντίλαν με το τραγούδι του "Like a rolling Stone"κατάφερε

να σπάσει τις καλλιτεχνικές συμβάσεις και να επιβληθεί στη ροκ σκηνή.

Το τραγούδι "Like a rolling stone" του Μπομπ Ντίλαν ανακηρύχθηκε το καλύτερο ροκ τραγούδι όλων των εποχών, σύμφωνα με τον κατάλογο, που περιλαμβάνει 500 τραγούδια

και δημοσιεύεται στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone.

Το "Like a rolling stone", που περιλήφθηκε στο άλμπουμ - ορόσημο του 1965 "Highway 61 revisited", είχε διάρκεια έξι λεπτών σπάζοντας έτσι τους κανόνες που επέβαλαν τα τρίλεπτα τραγούδια, ενώ επέβαλε και τον Ντίλαν στη ροκ σκηνή.

Στη δεύτερη θέση της λίστας φιγουράρει το τραγούδι "Satisfaction" των Ρόλινγκ Στόουνς (επίσης του 1965) και ακολουθούν η μπαλάντα του Τζον Λένον "Imagine", το "What's going on" του Μάρβιν Γκέι και το "Respect" της Αρίθα Φράνκλιν. Μέσα στην πρώτη δεκάδα περιλαμβάνονται ακόμη το "Good vibrations" του συγκροτήματος Μπιτς Μπόις, το "Johny Β. good" του Τσακ Μπέρι, το "Hey Jude" των Μπιτλς, το "Smells like teen spirit" των Νιρβάνα και το "What' d I say" του Ρέι Τσαρλς. Ο "βασιλιάς του ροκ", Έλβις Πρίσλεϊ, βρίσκεται μόλις στη 19η θέση με το τραγούδι "Hound dog" του 1956.

Συνολικά πάντως, η μερίδα του λέοντος ανήκει στους Μπιτλς, που έχουν 22 τραγούδια τους μέσα στα 500 σημαντικότερα. Οι Ρόλινγκ Στόουνς ακολουθούν με 13 και ο Μπομπ Ντίλαν με 12. Τα περισσότερα τραγούδια του καταλόγου προέρχονται από τη δεκαετία του 1960, ενώ ελάχιστα είναι αυτά των τελευταίων ετών που κατάφεραν να διακριθούν, όπως το "Hey Ya!" των Outcast (180o) και το "Lose yourself" του Έμινεμ (166ο).

Πηγή:http://www.forthnet.gr

Ροκ Μουσική

2011-09-05T16:06:00.000+03:00

Ο όρος ροκ στη μουσική, χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα είδη που προέκυψαν από την εξέλιξη του είδους του rock and roll.

Η μουσική ροκ (rock) στο σύνολό της, αποτελεί ένα είδος δημοφιλούς μουσικής που χαρακτηρίζεται συνήθως από έντονο ρυθμό και από ευδιάκριτη,

χαρακτηριστική μελωδία φωνητικών η οποία συνοδεύεται συνήθως από ηλεκτρικές κιθάρες, ηλεκτρικό μπάσο και ντραμς.

Πολλές φορές χρησιμοποιούνται και πληκτροφόρα όργανα, όπως πιάνο ή συνθεσάιζερ.

Εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 στην Αμερική και είχε ως βάση

την τεχνοτροπία του Rhythm and Blues και το ρυθμό του rock and roll των αφροαμερικάνικων κοινοτήτων των Ηνωμένων Πολιτειών,

καθώς και το rockabilly, που στην ουσία ήταν η έκφραση των λευκών μέσω των προαναφερθέντων ειδών αφροαμερικανικής προέλευσης.

Συνεισφορά στον ήχο που πρωτοχαρακτηρίστηκε ροκ, θεωρείται ότι είχε και η country μουσική.

Αυτή, είχε στοιχεία μπλουζ και βασιζόταν στα παραδοσιακά είδη μουσικής των κατοίκων των ΗΠΑ και ήταν πολύ δημοφιλής,

κυρίως μεταξύ των λευκών και στο Νότο.

Η μουσική ροκ επηρεάστηκε και επηρεάζεται ακόμη και σήμερα από τα άλλα είδη μουσικής που είναι δημοφιλή ανά περίοδο.

Στη δεκαετία του 1960, η παραδοσιακή (folk) μουσική των λευκών κοινοτήτων των ΗΠΑ επηρέασε το

υβρίδιο που ήταν γνωστό ως ροκ εκείνη την περίοδο, αλλά και επηρεάστηκε από αυτό με αποτέλεσμα τη δημιουργία του φολκ ροκ.

Παράλληλα, γίνεται γνωστό το μπλουζ ροκ που αποτελεί την έκφανση του ροκ που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην

ηλεκτρική κιθάρα και στις μπλουζ ρίζες της μουσικής αυτής. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, εμφανίζεται το ψυχεδελικό ροκ,

που φέρει στοιχεία από μουσικές της ανατολής. Λίγα χρόνια αργότερα, οι μουσικοί της ροκ που είχαν τζαζ παιδεία και μουσικοί τζαζ,

δημιούργησαν το μίγμα που έγινε γνωστό ως τζαζ-ροκ φιούζιον, ή απλά φιούζιον.

Στη δεκαετία του 1970, το ροκ υποσκελίστηκε από την επικράτηση της ντίσκο που αποτελούσε ένα μίγμα σόουλ, φανκ και λάτιν μουσικής

και δέχτηκε επιρροές από τα είδη αυτά. Παράλληλα, δημιουργούνται τα υποείδη σοφτ ροκ, προγκρέσιβ ροκ, πανκ ροκ και χέβι μέταλ.

Τη δεκαετία του 1980, γίνεται δημοφιλές το χαρντ ροκ και το εναλλακτικό ροκ (alternative rock) κάνει τα πρώτα του βήματα.

Στην επόμενη δεκαετία, τα υποείδη της ροκ που εισάγονται είναι το γκραντζ, το μπριτ ποπ και το ανεξάρτητο ροκ (indie).

Rock and Roll και Rockabilly

Ο Έλβις Πρίσλεϊ, μεταξύ άλλων, έκανε δημοφιλές το ροκαμπίλι και το ροκ εντ ρολ στο ευρύ κοινό. Και τα δύο είδη,

θεωρούνται ότι έθεσαν τις βάσεις για τη ροκ.

Το ροκ εντ ρολ προήλθε από διάφορα μουσικά είδη που ήταν δημοφιλή στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1940

και γνώρισε εξαιρετική δημοφιλία στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του 1950.

Είχε ως βάσεις του τη μουσική rhythm and blues και την country.

Η ροκ εντ ρολ αρχικά, ήταν ένα από τα είδη χορευτικής μουσικής των αφροαμερικανών.

Μαύροι καλλιτέχνες όπως ο Little Richard, ο Chuck Berry και ο Fats Domino ερμήνευαν επιτυχίες του ροκ εντ ρολ,

αλλά απευθύνονταν σε αφροαμερικάνικο κοινό.

Αυτοί οι καλλιτέχνες του ροκ εντ ρολ, δέχτηκαν ρατσιστικές κριτικές σε μια εποχή

που οι περισσότεροι χώροι διασκέδασης ήταν διαχωρισμένοι για λευκούς και μαύρους.

Η μαζική επιτυχία του ροκ εντ ρολ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1950,

όταν λευκοί καλλιτέχνες διασκεύαζαν το υλικό των αφροαμερικάνων ή ακολούθησαν το στυλ τους, στο μουσικό είδος που έγινε γνωστό ως ροκαμπίλι.

Ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Μπιλ Χάλει, ο Τζέρι Λι Λιούις και ο Τζόνι Κας ήταν μερικοί από αυτούς που εδραίωσαν το ροκ εντ ρολ στη συνείδηση

των υπόλοιπων Αμερικανών και συνέβαλαν έτσι στην μεγάλη επιτυχία του. Ταυτόχρονα τα τεχνολογικά επιτεύγματα της εποχής,

δίνουν ώθηση στην οικιακή διασκέδαση που σχετίζεται με τη μουσική.

Οι δίσκοι γραμμοφώνου που παράγονται στα μέσα της δεκαετίας του 1950 είναι πλέον 45 στροφών και όχι 78 και το 1957,

η Ιαπωνική εταιρία TTEC (Tokyo Telecommunications Engineering Corporation) που αργότερα μετονομάστηκε σε Sony,

εισάγει στην αμερικάνικη αγορά το πρώτο ραδιόφωνο με τρανζίστορ που αποτελείται πλήρως από μικρού μεγέθους ηλεκτρονικά στοιχεία [εκκρεμεί παραπομπή].

Εξαιτίας αυτών, οι νέοι σταδιακά μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση σε ένα φτηνό σύστημα όπου θα άκουγαν μουσική.

Προς το τέλος της δεκαετίας του 1950, η δημοφιλής μουσική της περιόδου ήταν γνωστή σε όλο τον αμερικάνικο πληθυσμό.

Κοινό ανεξαρτήτως χρώματος, παρακολουθούσε συναυλίες ροκ εντ ρολ και οι οπαδοί της μουσικής ανακάλυπταν τους καλλιτέχνες που

είχαν ερμηνεύσει πρώτοι τα κομμάτια που ήξεραν από το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση.

Παράλληλα, αν και οι πωλήσεις των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών γνώρισαν μια πτώση της τάξης του 30%,

οι ανεξάρτητες δισκογραφικές άνθισαν καταλαμβάνοντας ένα μερίδιο πωλήσεων γύρω στο 55% στις ΗΠΑ.

Οι πωλήσεις δίσκων ροκ εντ ρολ, κατέλαβαν το 1959 το 42,7% των συνολικών πωλήσεων.

Βέβαια, εξαιτίας της επιτυχίας του είδους, όσοι προωθούσαν καλλιτέχνες της εποχής,

χαρακτήριζαν ως ροκ εντ ρολ και άλλα είδη μουσικής όπως η ποπ της εποχής που είχε στοιχεία ροκ εντ ρολ,

με στόχο την προσέλκυση μεγαλύτερου κοινού. Εντούτοις, η επικράτηση του ροκ εντ ρολ ξεπέρασε τα όρια των Ηνωμένων Πολιτειών

και γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στη Βρετανία όπου αναπτύχθηκε το Βρετανικό ροκ.

Το Garage rock της δεκαετίας του 1960

Η Βρετανική Εισβολή (British Invasion) όπως είναι γνωστή στον μουσικό τύπο η επικράτηση του Βρετανικού ροκ σε χώρες όπως οι ΗΠΑ,

ο Καναδάς και η Αυστραλία, διέδωσε παγκοσμίως το Βρετανικό ροκ και γνώρισε πολλούς μιμητές.

Πολλοί εξ αυτών στις ΗΠΑ, προσπάθησαν να φτιάξουν τη δική τους συνοικιακή μπάντα.

Οι πρόβες και οι ηχογραφήσεις γίνονταν συνήθως στα γκαράζ των σπιτιών τους χωρίς τα μέσα που παρείχε κάποια μεγάλη δισκογραφική εταιρία της εποχής.

Εντούτοις αρκετοί, όπως οι The Sonics, ξεχώρισαν την περίοδο μεταξύ 1963 και 1967, οπότε και γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του το γκαράζ ροκ.

Το garage rock είχε ονομαστεί αρχικά punk rock, αλλά αργότερα χρησιμοποιήθηκε ο όρος γκαράζ ροκ για να μη δημιουργείται σύγχυση με το πανκ ροκ

όπως το έκαναν γνωστό οι Sex Pistols, που έγινε πολύ δημοφιλές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Η μουσική surf της δεκαετίας του 1960

Ο ήχος του ροκαμπίλι επηρέασε πολύ τη Δυτική Ακτή της Αμερικής ως προς την ανάπτυξη ενός νέου είδους μουσικής

που ήταν κυρίως ορχηστρικό και έγινε γνωστό ως μουσική σερφ.

Η υποκουλτούρα των οπαδών του συγκεκριμένου είδους μουσικής ήταν συνήθως ανταγωνιστική αυτής της ροκ εντ ρολ μουσικής,

αλλά γενικά κατηγοριοποιείται ως ένα παρακλάδι της ευρύτερης ροκ εντ ρολ σκηνής.

Η σερφ ήταν πιο γρήγορη από το ροκ εντ ρολ και ο ήχος της εμφάνιζε χαρακτηριστικές διαφορές,

όπως οι κιθάρες με μεγάλο σήμα αντήχησης (reverb) ή ηχούς για να δοθεί μεγάλη αίσθηση του βάθους στον ήχο.

Πολύ γνωστό συγκρότημα της σερφ ήταν οι Beach Boys που άφησαν το στίγμα τους στη σερφ προσθέτοντας πλούσιες μελωδίες στη φωνή,

δημιουργώντας αυτό που έγινε γνωστό ως ο Ήχος της Καλιφόρνια.

Το Folk rock

Η φολκ σκηνή απαρτιζόταν από καλλιτέχνες που πέρα από την ίδια την παραδοσιακή μουσική,

είχαν ενδιαφέρον στα ακουστικά όργανα, στα παραδοσιακά τραγούδια και στην κάντρι μπλουζ, την ακουστική έκφανση της μπλουζ.

Οι καλλιτέχνες της αναγέννησης της φολκ που συντελέστηκε εκείνη την περίοδο,

προτιμούσαν να ερμηνεύουν τραγούδια που είχαν κάποιο κοινωνικά προοδευτικό μήνυμα, πράγμα που είχε απήχηση και στο κοινό τους.

Πρωτοπόρος της φολκ, πριν ακόμη από την περίοδο της αναγέννησης της τη δεκαετία του 1950,

θεωρείτο ο Woody Guthrie ο οποίος χαρακτηριζόταν ως στρατευμένος καλλιτέχνης με πολλά τραγούδια διαμαρτυρίας στο ρεπερτόριό του.

Την περίοδο της ανάπτυξης του κινήματος της φολκ, ο Μπομπ Ντίλαν ήρθε στο προσκήνιο καιέκανε επιτυχίες τραγούδια διαμαρτυρίας όπως

τα Blowin' in the Wind και Masters of War. Έτσι αυτού του είδους το τραγούδι έγινε γνωστό σε ευρύτερο κοινό.

Οι Byrds, παίζοντας το τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν Mr. Tambourine Man,

συνέβαλαν στην ανάπτυξη της μόδας του Φολκ ροκ και έδωσαν ώθηση στο είδος του ψυχεδελικού ροκ το οποίο αντιπροσώπευαν μεταξύ διαφόρων άλλων ειδών.

Ο Ντίλαν συνέχισε την ανοδική πορεία του φολκ ροκ με το σινγκλ για το τραγούδι του Like a Rolling Stone του 1965,

να φτάνει στο νούμερο 2 των τσαρτς των Ηνωμένων Πολιτειών, ακολουθώντας το Help! των εξαιρετικά δημοφιλών Beatles. Καλλιτέχνες της φολκ ροκ όπως ο Neil Young,

οι Simon & Garfunkel, The Mamas & the Papas, Joni Mitchell και οι The Band,

έκαναν το κίνημα της φολκ ροκ πολύ δημοφιλές έως και μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 στην Αμερική.

Στη Βρετανία το φολκ ροκ έγινε εξίσου δημοφιλές με την Αμερική.

Οι Fairport Convention εφάρμοσαν τεχνικές της ροκ σε παραδοσιακά Βρετανικά τραγούδια και το παράδειγμα τους ακολουθήθηκε από μπάντες όπως οι Steeleye Span.

Το ψυχεδελικό ροκ

Παράλληλα με το δημοφιλές φολκ ροκ και λίγο αργότερα εμφανίστηκε και το ψυχεδελικό ροκ το οποίο

προσέλκυσε έντονα το ενδιαφέρον από τα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1960.

Η ψυχεδέλεια εμφανίστηκε αρχικά στη φολκ σκηνή με τους Holy Modal Rounders που εισήγαγαν τον όρο το 1964.

Με μουσικό υπόβαθρο που περιλάμβανε στοιχεία φολκ αλλά και jug band (μπάντας παραδοσιακών και αυτοσχέδιων οργάνων),

οι Grateful Dead μπήκαν στην ίδια γραμμή με τους Merry Pranksters των οποίων η μουσική δημιουργία τροφοδοτούνταν από τη χρήση LSD.

Ο συναυλιακός χώρος με το όνομα The Fillmore,

αποτελούσε σημείο αναφοράς για τα συγκροτήματα του ψυχεδελικού ροκ στη δεκαετία του 1960,

όπως οι Country Joe and the Fish και οι Jefferson Airplane.

Οι Byrds το 1966 έκαναν επιτυχία το τραγούδι τους Eight Miles High το σινγκλ του οποίου έφτασε στο νούμερο 14 στο Billboard Hot 100 των ΗΠΑ.

Το ίδιο κομμάτι διασκεύασαν και οι Ολλανδοί Golden Earring, το 1970 και έτσι έγιναν γνωστοί στις Ηνωμένες Πολιτείες με το ομώνυμο άλμπουμ τους.

Η διασκευή τους στο εν λόγω τραγούδι διαρκούσε 19 λεπτά, ενώ η αυθεντική εκδοχή του ήταν τρεισήμισι λεπτά, στις συναυλίες τους στο Fillmore δε,

όπου έπαιζαν τακτικά, διαρκούσε έως και 40 λεπτά με αλλεπάλληλα σόλο και τζαμαρίσματα (προσθήκες αυτοσχεδιασμού).

Στη Βρετανία, οι Pink Floyd, είχαν ξεκινήσει να αναπτύσσουν τις ιδέες τους πάνω στο ψυχεδελικό ροκ από το 1965 στην "underground" σκηνή.

To 1966, δημιουργήθηκαν οι Soft Machine και ο Βρετανός Donovan κάνει επιτυχία το ψυχεδελικό με επιρροές φολκ τραγούδι του, Sunshine Superman.

Τον Αύγουστο του 1966 οι Beatles με το άλμπουμ τους Revolver, χρησιμοποίησαν την ψυχεδέλεια σε τραγούδια τους όπως το Yellow Submarine και το Tomorrow Never Knows.

Οι Beach Boys του Brian Wilson, κυκλοφορούν την ίδια χρονιά το Pet Sounds, με έντονα στοιχεία ψυχεδέλειας,

γεγονός που αποδίδεται στη χρήση LSD από τον Wilson που ήταν ο κυρίως συνθέτης του άλμπουμ.

Την ίδια χρονιά εμφανίζονται οι Βρετανοί Cream με τους Ginger Baker, Jack Bruce και Eric Clapton και συνδυάζουν το μπλουζ ροκ με την ψυχεδέλεια.

Το 1967, ο Jimi Hendrix, γίνεται παγκοσμίως γνωστός με την εμφάνιση του στο Monterey Pop Festival στην Καλιφόρνια,

αφού την προηγούμενη χρονιά είχε κάνει επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο με το σινγκλ του Stone Free. Με την παγκόσμια φήμη που έχει πλέον εδραιώνεται σαν κιθαρίστας,

που πέρα από τις καινοτόμες τεχνικές του, χρησιμοποιεί στοιχεία ψυχεδέλειας τόσο στην εκτέλεση,

όσο και στην παραγωγή των τραγουδιών του, γεγονός που αλλάζει και τη θεώρηση της παραγωγής δίσκων.

Το 1967 οι Pink Floyd κυκλοφορούν το πρώτο σινγκλ τους με το τραγούδι του Syd Barrett, Arnold Layne και φτάνουν στο #20 στα Βρετανικά τσαρτς για σινγκλς,

αν και αργότερα το τραγούδι απαγορεύεται και δεν παίζεται στο ραδιόφωνο,

εξαιτίας του θέματος που πραγματεύονται οι στίχοι του (έναν άντρα που ντύνεται με γυναικεία ρούχα).

Το άλμπουμ των Beatles με τίτλο Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, κυκλοφορεί 4 μήνες μετά, τον Ιούνιο του ίδιου έτους

και κάνει μεγάλη αίσθηση στους κύκλους της ροκ μουσικής γενικά, ενώ στο τέλος της χρονιάς κυκλοφορούν τα άλμπουμ

The Piper at the Gates of Dawn των Pink Floyd και το Disraeli Gears των Cream.

Το μεσουράνημα του ροκ σαν κίνημα των νέων έγινε εμφανές σε μεγάλα ροκ φεστιβάλ στα τέλη της δεκαετίας του 1960

με πιο γνωστό το φεστιβάλ του Woodstock του 1969 που ξεκίνησε ως μουσικό και καλλιτεχνικό τριήμερο φεστιβάλ όπου

συγκεντρώθηκαν υπερδιπλάσιοι του προβλεπόμενου θεατές. Εξιδανικευμένο σήμερα, αναφέρεται σαν την κορυφαία συγκέντρωση νέων,

οπαδών της ροκ μουσικής και της υποκουλτούρας των χίπις.

Το progressive rock

Το progressive rock (γνωστό και ως "προοδευτικό ροκ" στα ελληνικά), εμφανίστηκε λίγο αργότερα από το ψυχεδελικό ροκ στην Αγγλία.

Οι μπάντες του είδους αυτού πειραματίστηκαν με διάφορα όργανα εκτός του καθιερωμένου σετ κιθάρας - μπάσου - ντραμς

και εισήγαγαν νέες μορφές στα τραγούδια ως προς τα μουσικά μέρη που απάρτιζαν τα κομμάτια. Συγκροτήματα όπως

οιBeatles, οι Pink Floyd, οι Moody Blues, οι Deep Purple και οι Golden Earring

πειραματίστηκαν με όργανα όπως έγχορδα ορχήστρας, πνευστά, αλλά και πλήρεις ορχήστρες.

Τα ροκ συγκροτήματα του είδους, ξεπέρασαν κατά πολύ το ως τότε καθιερωμένο τρίλεπτο διάρκειας ενός ροκ τραγουδιού

και ηχογράφησαν πιο περίπλοκα στη δομή τραγούδια χρησιμοποιώντας ενίοτε συγχορδίες που είχαν τη βάση τους στην τζαζ και άλλα υποείδη

που ξεκίνησαν από αυτήν όπως η φιούζιον. Οι επιρροές των συγκροτημάτων του προοδευτικού ροκ έρχονταν από πολλά είδη,

συμπεριλαμβανομένων της κλασσικής, της τζαζ και της ηλεκτρονικής μουσικής.

Τα τραγούδια στο σύνολό τους δε, είχαν μεγαλύτερη ποικιλία από τα άλλα ροκ τραγούδια.

Κυμαίνονταν από ήρεμα και πλούσια σε μελωδία, έως ατονικά, παράφωνα και περίπλοκα κομμάτια.

Γνωστά συγκροτήματα προοδευτικού ροκ ήταν τα εξής:

Barclay James Harvest, Camel, Caravan, Van Der Graaf Generator, Pink Floyd, Emerson, Lake & Palmer,

Faust, Genesis, Gentle Giant, Gong, Jethro Tull, King Crimson, Magma, The Nice, Pavlov's Dog, Rush, Eloy, Soft Machine και Yes.

Krautrock

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, το ροκ από τις ΗΠΑ και την Μεγάλη Βρετανία έγινε αρκετά δημοφιλές στο Γερμανικό κοινό.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πρωτοποριακοί Γερμανοί μουσικοί, που έπαιζαν έως τότε ένα μείγμα κλασικής και ηλεκτρονικής μουσικής,

χρησιμοποίησαν τα ηλεκτρονικά όργανα για να παράγουν ένα μουσικό ύφος που αναμείγνυε ήχους του προοδευτικού ροκ με ήχους του ψυχεδελικού ροκ.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, μπάντες του Γερμανικού προοδευτικού ροκ που αργότερα ονομάστηκε krautrock,

δημιουργούσαν στα κομμάτια τους διάφορα μουσικά μίγματα όπως ροκ με τζαζ και Ασιατική μουσική, μεταξύ άλλων.

Πρωτοπόροι αυτού του είδους όπως οι Neu! και οι Kraftwerk, επηρέασαν αισθητά την τέκνο μουσική και άλλα είδη αργότερα.

Το Heavy Metal

Στο τέλος της δεκαετίας του 1960, εμφανίζονται κάποια συγκροτήματα που με τον ήχο τους δημιουργούν ένα παρακλάδι της ροκ

που παίρνει το όνομά Heavy Metal.

Οι Black Sabbath, από το Άστον του Μπέρμιγχαμ, κυκλοφορούν το 1969 το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ τους

και ο ήχος τους περιγράφεται από δημοσιογράφους, ως ήχος βαρέων μετάλλων - μία παρομοίωση που

είχε χρησιμοποιηθεί και για τον ήχο άλλων καλλιτεχνών της ροκ παλιότερα, όπως για παράδειγμα για τον Τζίμι Χέντριξ .

Το είδος του Χέβι Μέταλ, όπως πρωτοεμφανίζεται, χαρακτηρίζεται ηχητικά από έντονο και βαρύ ρυθμό,

με επιρροές από μπλουζ ροκ στις μελωδίες και παραμόρφωση που προερχόταν από ψαλιδισμό των κυματομορφών

μέσω υπερενίσχυσης του σήματος της κιθάρας.

Πολλά συγκροτήματα χρησιμοποίησαν αυτόν τον ήχο και τον συνδύασαν με άλλους με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και άλλα υποείδη του Χέβι Μέταλ.

Τα υποείδη του Χέβι Μέταλ έγιναν δημοφιλή στη δεκαετία του 1970 και ακόμη περισσότερο στη δεκαετία του 1980.

Επιπλέον, αρκετά συγκροτήματα του είδους ελκύουν το ενδιαφέρον ακόμη και σήμερα με εμφανίσεις και κυκλοφορίες τους.

Το Arena Rock

Οι Beatles και οι Rolling Stones είχαν ήδη θέσει τις βάσεις για μαζικές ζωντανές εμφανίσεις σε στάδια και χώρους αθλητικών αναμετρήσεων (αγγλικά: Arena). Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Χέβι Μέταλ και του Προοδευτικού Ροκ, συνετέλεσε στο να εξαντλούνται τα εισιτήρια στις εμφανίσεις όλο και περισσότερων συγκροτήματων σε μεγάλους χώρους. Οι επιχειρήσεις που σχετίζονταν με τη μουσική, είδαν το γεγονός σαν ευκαιρία για μεγάλα κέρδη και έτσι προώθησαν συγκροτήματα με τον τίτλο των συγκροτημάτων "Αρένα ροκ". Αρχικά, συγκροτήματα των οποίων οι ρίζες ανήκαν σε άλλα παρακλάδια της ροκ μουσικής, όπως οι Queen, οι Pink Floyd και οι Genesis, άνοιξαν το δρόμο για πολυδάπανες ζωντανές εμφανίσεις που προσέλκυαν μεγάλο αριθμό κοινού. Αυτό το δρόμο ακολούθησαν και άλλα συγκροτήματα όπως οι Boston, Styx, Foreigner και οι Journey, μεταξύ άλλων, που έπαιζαν παρόμοια μουσική στην οποία όμως απουσίαζαν τα στοιχεία προοδευτικού ροκ και χέβι μέταλ. Αυτό το κίνημα αποτέλεσε τη βάση για το power pop των επόμενων δεκαετιών αλλά και για τις ζωντανές εμφανίσεις πολλών δημοφιλών καλλιτεχνών.

Το πιο εύπεπτο ως προς την ακρόαση Arena rock, έδωσε το έναυσμα σε πολλά συγκροτήματα να ακολουθήσουν ένα παρόμοιο ύφος και έτσι γεννήθηκε το είδος του soft rock/pop.

Το Soft Rock

Η μουσική ροκ όπως φάνηκε μπορούσε να γίνει λιγότερο σκληρή, κινούμενη κάπου μεταξύ του ποπ και του ροκ. Υπήρξαν κάποια βραχύβια συγκροτήματα που έκαναν γνωστό τον ήχο του soft rock/pop όπως οι Partridge Family, οι Cowsills, οι Osmonds, και οι Archies.

Με τη διάλυση των Beatles το 1970, άλλα συγκροτήματα και καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τον ήχο που συναντάται σε μερικά τραγούδια τους και χαρακτηρίζεται ως soft rock ("απαλό" ροκ). Με την εφαρμογή των κατάλληλων ενορχηστρώσεων δημιουργήσαν τα τραγούδια που ονομάστηκαν αργότερα "power ballads" (μπαλάντες με έντονο ρυθμό που θύμιζαν τον μέταλ ήχο και διακρίνονται συνήθως από την ερωτική θεματολογία). Σόλο καλλιτέχνες όπως ο Μπάρι Μανίλοου, η Ολίβια Νιούτον Τζον και ο Έρικ Κάρμεν, καθώς και συγκροτήματα όπως οι Bread και οι Carpenters έκαναν δημοφιλές το είδος που σήμερα είναι γνωστό σαν σοφτ ροκ.

Ταυτόχρονα, άλλοι γνωστοί καλλιτέχνες της ποπ της δεκαετίας του 1960, που δεν ανήκαν στην κατηγορία των "ροκ σταρ",

όπως ο Νιλ Ντάιμοντ και η Μπάρμπρα Στρέιζαντ εξακολουθούσαν να βρίσκονται στα τσαρτς,

ενίοτε κινούμενοι μουσικά στο δυσδιάκριτο όριο μεταξύ ποπ και σοφτ ροκ.

Το Κλασικό ροκ

Στο μεταξύ, συγκροτήματα όπως οι Queen, Led Zeppelin, Black Sabbath, AC/DC, Aerosmith, ZZ Top, Van Halen, και Rolling Stones αλλά και σόλο καλλιτέχνες όπως ο Πήτερ Φράμπτον που ακούγονταν κυρίως στο ραδιόφωνο AM, μοιράζονταν τις θέσεις στα τσαρτς με συγκροτήματα του σοφτ ροκ.

Για παράδειγμα το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του 1976 του Πήτερ Φράμπτον με τίτλο Frampton Comes Alive, έγινε άμεσα το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, ρεκόρ που καταρρίφθηκε αργότερα, αλλά ακόμη και σήμερα παραμένει ένα από τα άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως. Όμοια το τραγούδι των Aerosmith με τίτλο Walk This Way έφτασε στο νούμερο 10 του Billboard Hot 100 το 1977. Εξαιρετικά δημοφιλή έγιναν το Stairway to Heaven των Led Zeppelin και το Bohemian Rhapsody των Queen, που συνέδεσαν κατά κάποιον τρόπο το σκληρό ροκ με το δημοφιλές σοφτ ροκ.

Το Punk Rock

Το punk rock (πανκ ροκ), ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με μουσικούς που ακολούθησαν τη δομή των τραγουδιών και τις απλές ενορχηστρώσεις που είχαν χρησιμοποιήσει οι καλλιτέχνες του garage rock [4]. Οι μουσικοί του πανκ ροκ, αποστασιοποιήθηκαν από τις ακριβές παραγωγές των δίσκων της ντίσκο και από την εμπορευματοποίηση του progressive rock που γινόταν σταδιακά arena rock. Στο πανκ ροκ, η μουσική παιδεία δεν ήταν υποχρεωτική, ωστόσο και αρκετοί μουσικοί της με σχετική παιδεία εσκεμμένα δεν χρησιμοποιούσαν τις μουσικές τους γνώσεις. Τα περισσότερα κομμάτια ήταν υπεραπλουστευμένα στην ανάπτυξή τους, σε τρεις συγχορδίες που δεν έδιναν πάντα από μόνες τους τον τόνο του κομματιού, αλλά αυτός παρουσιαζόταν από τη μελωδία της φωνής. Ιδεολογικά, πολλές μπάντες της υποκουλτούρας του πανκ ροκ, είχαν ως στόχο την αντίδραση στον πολιτικό ιδεαλισμό και την κατάρριψη του μύθου των χίπις. Πολλές φορές οι καλλιτέχνες του είδους υιοθετούσαν μια μηδενιστική ιδεολογική προσέγγιση που συνοψίζεται από το σλόγκαν των Sex Pistols "no future" (χωρίς μέλλον).

Το punk rock ξεκίνησε σαν αισθητικό κίνημα στις ΗΠΑ με καλλιτέχνες όπως

οι Richard Hell and The Voidoids, Television, Πάττι Σμιθ, The Ramones, Talking Heads και άλλες μπάντες που εμφανίζονταν στο μουσικό κλαμπ CGBG στο Μανχάτταν της Νέας Υόρκης.

Οι Ramones συνέβαλαν ουσιαστικά στην εδραίωση του κινήματος του πανκ ροκ απλοποιώντας τη μουσική και χρησιμοποιώντας στίχους χωρίς πολιτική χροιά,

παίζοντας εξίσου δυνατά με τα υπόλοιπα μέλη της σκηνής. Το πανκ ροκ έγινε δημοφιλές και στη Βρετανία με τους The Damned και τους Sex Pistols.

Οι τελευταίοι με προκλητικά ψευδώνυμα όπως "Johnny Rotten" και "Sid Vicious" προσπάθησαν να απορρίψουν κάθε κατεστημένο στην Αγγλία.

Αν και το BBC δεν επέτρεψε τη μετάδοση των κομματιών τους, ο δίσκος τους Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols έφτασε στην πρώτη θέση των τσαρτς στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Με την παρουσία τους, άνοιξε ο δρόμος για άλλες μπάντες που έδιναν έμφαση σε στίχο παρόμοιας θεματολογίας, όπως οι Clash, των οποίων οι στίχοι ήταν περισσότερο πολιτικοποιημένοι,

παρά μηδενιστικοί. Η παρουσία των Sex Pistols στις ΗΠΑ έδωσε ώθηση στο κίνημα που είχαν προηγούμενα διαδώσει οι Ramones και ενώ μέχρι τότε η σκηνή

εστιαζόταν στην Ανατολική ακτή της χώρας, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, μπάντες από το Λος Άντζελες όπως οι Dead Kennedys, οι Minutemen και οι Black Flag έγιναν περισσότερο γνωστές.

Το New Wave και το Post punk

Το πανκ ροκ προσέλκυε το πιστό κοινό του κυρίως από τον καλλιτεχνικό και κολλεγιακό κόσμο και σύντομα μπάντες που προωθούσαν

μία περισσότερο καλλιτεχνική προσέγγιση όπως οι Talking Heads και οι Devo έκαναν την εμφάνισή τους.

Σε μερικούς κύκλους ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ο όρος New Wave (νιου γουέιβ), για να διαχωρίσει αυτές τις μπάντες που δεν ήταν ξεκάθαρα πανκ.

Αν και το πανκ ροκ ήταν ένα κοινωνικό και μουσικό φαινόμενο δεν συγκέντρωσε πολλά από άποψη δισκογραφικών πωλήσεων

(μικρές ειδικευμένες εταιρίες ήταν αυτές που κυρίως προωθούσαν το είδος μέχρι τότε) ή από την άποψη του ραδιοφωνικού χρόνου που του αφιέρωναν οι σταθμοί,

αφού αυτός αναλωνόταν κυρίως σε είδη όπως η ντίσκο και το λεγόμενο AOR

(που προήλθε από το κλασικό ροκ και εισήγαγε μεταξύ ραδιοφωνικών παραγωγών την τάση να προβάλλουν κομμάτια από άλμπουμ και όχι από σινγκλ όπως συνηθιζόταν).

Στελέχη των δισκογραφικών εταιριών που είχαν εκπλαγεί με την πορεία του πανκ κινήματος και αναγνώριζαν τη δυναμική του New Wave ξεκίνησαν να φτιάχνουν συμβόλαια σε πολλές μπάντες

που εμφανίζονταν να έχουν σχέση με το πανκ ή το νιου γουέιβ.

Πολλά από αυτά τα συγκροτήματα όπως οι Cars και οι Go Go's, ήταν στην ουσία ποπ σχήματα με New Wave εμφάνιση.

Άλλοι, όπως οι Police και οι Pretenders, κατάφεραν να εκμεταλλευτούν την ώθηση που πήραν από το New Wave και να κάνουν επιτυχημένες και καλλιτεχνικά επαινετές καρίερες.

Ανάμεσα στο 1982 και το 1985, επηρεασμένο από τους Kraftwerk και τον Gary Numan,

το New Wave ακολούθησε synth pop κατεύθυνση με το υποείδος που χαρακτήριζε τα συγκροτήματα ως New Romantics.

Εμφανίστηκαν μπάντες όπως οι Duran Duran, A Flock of Seagulls, Psychedelic Furs, Talk Talk και Eurythmics στις οποίες το συνθεσάιζερ αντικατέστησε πλήρως άλλα όργανα. Αυτή η περίοδος συνέπεσε με την άνοδο του MTV και οδήγησε σε μεγάλη προβολή αυτού του υποείδους του synth pop. Μερικά συγκροτήματα της ροκ προσάρμοσαν το ύφος τους και κέρδισαν προβολή στο MTV, αλλά γενικά το ροκ που βασιζόταν στις κιθάρες παρήκμασε. Αν και πολλές συλλογές New Wave, περιέχουν τραγούδια από την εποχή αυτή, ο όρος New Wave αναφέρεται περισσότερο σε παλιότερες μπάντες ροκ, όπως οι Knack και οι Blondie.

Το post-punk, ήταν και αυτό ένα είδος που εξελίχθηκε από το punk rock. Αν και μερικές φορές τα όρια του με το New Wave είναι δυσδιάκριτα, το post-punk θεωρείται γενικά πιο απαιτητικό, καλλιτεχνίζον και εξευγενισμένο. Το κίνημα ξεκίνησε στην ουσία με το ντεμπούτο των Public Image Ltd. το 1978, που δημιουργήθηκαν από τον τραγουδιστή των Sex Pistols, John Lydon (ή Rotten) και αργότερα ακολουθήθηκε από συγκροτήματα όπως οι Joy Division, Siouxsie & the Banshees, The Fall, Gang of Four και Echo & the Bunnymen. Ήταν κυρίως Βρετανικό φαινόμενο και συνέχισε κατά τη δεκαετία του 1980 με μικρή προβολή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Η πιο επιτυχημένη μπάντα που ξεκίνησε από το post-punk είναι ενδεχομένως οι Ιρλανδοί U2, που από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, θεωρούνται από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα παγκοσμίως.

Το Hard Rock, το Glam Metal και το Instrumental Rock

Το Heavy Metal άρχισε να πέφτει στην αφάνεια στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Κάποια συγκροτήματα όπως οι AC/DC διατήρησαν το μεγάλο κοινό τους και είχαν κάποιες επιτυχίες στο ευρύ κοινό, όπως οι Blue Öyster Cult με το "Don't Fear the Reaper". Οι κριτικοί δεν έδειχναν ιδιαίτερη συμπάθεια προς το είδος, όμως αυτό άλλαξε το 1978, με την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτου των Van Halen και με την κυκλοφορία του σηματοδοτήθηκε η έναρξη μιας εποχής σκληρού και γρήγορου ροκ, με πρωτεύουσα το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Ένα είδος της ροκ που είχε μεγάλη απήχηση τη δεκαετία του 1980 ήταν το γκλαμ μέταλ (glam metal). Με επιρροή την παρουσία καλλιτεχνών όπως οι Aerosmith, ο Alice Cooper, οι Sweet και οι New York Dolls, εμφανίστηκαν οι πρώτες γκλαμ μέταλ μπάντες, μερικές εκ των οποίων ήταν οι Mötley Crüe, οι W.A.S.P. και οι Ratt. Έγιναν γνωστοί για τον ακόλαστο τρόπο ζωής, το "ξυμένο" χτένισμα των μαλλιών και για τη χρήση μακιγιάζ σε συνδυασμό με έξαλλο ντύσιμο. Τα τραγούδια τους ήταν στομφώδη, επιθετικά με εριστική αρρενωπότητα, ενώ η στιχουργική θεματολογία επικεντρωνόταν στο σεξ, στις οινοποσίες, στα ναρκωτικά και ενίοτε στον αποκρυφισμό.

Έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η φόρμουλα που αναπτύχθηκε για τα άλμπουμ των συγκροτημάτων του γκλαμ μέταλ ήταν η ύπαρξη μιας μπαλάντας (power ballad) (με σχετικά αργό, χορευτικό ρυθμό) και ενός κομματιού με έντονο ρυθμό και ευκολομνημόνευτη μελωδία. Το 1987, οι Guns N' Roses, έκαναν το ντεμπούτο τους με τίτλο Appetite for Destruction. Το άλμπουμ αυτό σημείωσε τεράστιο αριθμό πωλήσεων και η μπάντα συνέχισε την επιτυχία της μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Το οργανικό ροκ (Instrumental rock) έγινε επίσης δημοφιλές εκείνη την περίοδο με την κυκλοφορία του Surfing with the Alien από τον Joe Satriani. Πολλοί κιθαρίστες της Χέβι Μέταλ που θεωρούνταν βιρτουόζοι, κυκλοφόρησαν προσωπικούς δίσκους πέρα από τα συγκροτήματα στα οποία συμμετείχαν.

Με αυτόν τον τρόπο, κιθαρίστες όπως ο George Lynch, ο Steve Vai, ο Yngwie Malmsteen και ο Steve Morse συνέβαλαν στην ανάπτυξη του είδους.

Πηγή: http://thehistoryofmusic.110mb.com/musicstyles/rock.html

OI BLACK SABBATH ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ

2011-08-17T11:45:00.004+03:00

Αυτό είναι το reunion της χρονιάς.

Μπορεί η φημολογία να ήταν έντονη τον τελευταίο χρόνο αλλά αυτή τη φορά είναι οριστικό.

H αυθεντική σύνθεση των Black Sabbath ενώθηκε ξανά και ετοιμάζει νέο δίσκο αλλά και περιοδεία.

Έτσι λοιπόν ο Ozzy Osbourne, o Geezer Butler, ο Bill Ward και ο Τοny Iommi είναι και πάλι στις επάλξεις.

Η είδηση έγινε γνωστή την Τρίτη 16 Αυγούστου σε συνέντευξη που έδωσε ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Tony Iommi στην βρετανική εφημερίδα, Birmingham Mail.

O Κιθαρίστας των Black Sabbath Ιδρυτικό μέλος και ενεργός από το 1969 εώς σήμερα Tonny Iommi, δήλωσε ότι προσπάθησαν αρκετό καιρό να το κρατήσουν μυστικό αλλά πλέον ήρθε η ώρα να το μάθει και ο κόσμος.
"Μετά το τέλος των Heaven & Hell δέχτηκα αρκετά τηλεφωνήματα από κόσμο που μου ζητούσε να φτιάξουμε μία νέα μπάντα.
Δεν μπορούσα όμως να τους πω τι ετοιμάζω. Απλά τους έλεγα πως είμαι απασχολημένος".

Ο Osbourne με τον Iommi βρίσκονται στη διαδικασία σύνθεσης νέων κομματιών που ηχητικά βρίσκονται κοντά στις πρώτες δουλείες του σχήματος. "Το υλικό που γράφουμε είναι πολύ καλό. Θυμίζει τα παλιά", σχολίασε ο 63χρονος Iommi . "

Ο δίσκος υπολογίζουν ότι θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2012, και μοναδικός φόβος τους, είναι η υγεία του Bill Ward o oποίος έκανε μια εγχείρηση πρίν λίγους μήνες και δεν είναι 100% έτοιμος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πέρυσι ο Ozzy και ο Iommi, είχαν μία σκληρή δικαστική διαμάχη για τα δικαιώματα του ονόματος των BLACK SABBATH,

κάτι που είχε λυπήσει όλον τον κόσμο του metal βλέποντας δύο ιερά τέρατα να τσακώνονται.

Επίσης, πριν από δώδεκα χρόνια, οι SABS είχαν ξαναπροσπαθήσει να ηχογραφήσουν δίσκο, αλλά δεν υπήρχε η χημεία κι εγκατέλειψαν την προσπάθεια μετά από δύο τραγούδια.

Οι Black Sabbath με τον Ozzy στα φωνητικά είχαν περάσει και από την Ελλάδα το 2005 και αυτό που περιμένουμε πλέον είναι πότε θα τους ξαναδούμε από τα μέρη μας

και μάλιστα με καινούργιο δίσκο που αξίζει να σημειωθεί ότι θα είναι ο πρώτος με τη συγκεκριμένη σύνθεση από το Never Say Die του 1978).

Η psychedelic Porsche 356c Cabriolet της Janis Joplin

2011-08-12T19:09:00.003+03:00

Τα τέλη της δεκαετίας του 1960 ήταν μια ταραχώδη εποχή. Ο πόλεμος του Βιετνάμ, τα παιδιά των λουλουδιών, ναρκωτικά, ψυχεδελικά ταξίδια, οι Rolling Stones και ο πρώτος άνθρωπος στο φεγγάρι ήταν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής. Για μια στιγμή στο χρόνο, μέχρι τον πρόωρο θάνατό της στις 4 Οκτωβρίου 1970 στην ηλικία των είκοσι επτά, ήμασταν γοητευμένοι από μία νεαρή rocker με ψυχεδελική χαλικώδη φωνή, εξωφρενικά κοστούμια και μια τάση για την ηρωίνη και το Southern Comfort. To αυτοκίνητο της Joplin συνοψίζει τον επιδεικτικό τρόπο ζωής της.

Το 1968, που το αγόρασε ήταν ένα μεταχειρισμένο λευκό Porsche 356C cabriolet του 1965. Το πείρε από ένα έμπορο αυτοκινήτων στην Καλιφόρνια έναντι 3.500 δολλαρίων. Και αμέσως αποφάσισε ότι το αυτοκίνητο φαινόταν βαρετό. Αυτή και οι φίλοι της σκέφτηκαν ότι θα ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό το αυτοκίνητο με μία πολύ psychedelic εργασία χρωμάτων που θα χαρακτηρίζαν τα σύμβολα της εποχής - παραισθησιογόνα μανιτάρια, λουλούδια, πεταλούδες, αστρολογικά σήματα, ειρηνικές σκηνές στο βουνό, αίμα σε μια αμερικανική σημαία, ένα σκίτσο της Janis, το συγκρότημά της, και πολλά άλλα. Ο Band roadie / καλλιτέχνης - Dave Richards πήρε τις ιδέες, δημιούργησε και ζωγραφισε την psychedelic Porsche της Janis ».

Ολόκληρη την ιστορία του αυτοκινήτου της Τζάνις μέχρη και τις μέρες μας μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

http://dedeporsche.wordpress.com/2011/04/03/porsche-project-recreation-of-janis-joplins-psychedelic-painted-1965-porsche-356c-cabriolet/

Bruce Dickinson: Ένα ακόμα άλμπουμ από τους Iron Maiden

2011-08-08T23:18:00.000+03:00

Ο τραγουδιστής των Ιron Maiden Bruce Dickinson δήλωσε στη Daily Star πως

θα δημιουργήσουν τουλάχιστον ένα ακόμα album, μετά το περσυνό “The Final Frontier”.
Συμπλήρωσε πως “όταν πιστεύουμε πως έχει έρθει η ώρα για νέο δίσκο συλλέγουμε όλες μας τις ιδέες και τις ρίχνουμε στο τραπέζι.

Ξέρουμε τα μουσικά μας όρια και μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε,

δεν πρόκειται να συνεργαστούμε για παράδειγμα με τον Kanye West γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ενδιέφερε τους οπαδούς μας.

Προσπαθούμε να φέρνουμε σε ισοροπία τις ιδέες μας όταν συνθέτουμε ένα κομμάτι

και γενικά το παλεύουμε αρκετά για να καταφέρουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Σίγουρα πάντως δεν θα μας δείτε να αγκαλιαζόμαστε όταν το πετυχένουμε αυτό”.

Έτσι λοιπόν μπαίνει ένα τέλος στα σενάρια περί τελευταίου άλμπουμ για το The Final Frontier,

και εμείς ανακουφιζόμαστε με την ιδέα ότι περιμένουμε στο άμεσο μέλλον ένα ακόμα αλμπουμ

απο τους πρωτομάστορες του Heavy Metal οι οποίοι παραμένουν σταθεροί στις Metal- ικες τους αρχές!!!

Πιό ήταν το σημείο σταθμός για την καριέρα του David Bowie

2011-08-03T14:49:00.007+03:00

Ένας παγκόσμιος εκκεντρικός καλλιτέχνης. Γεννημένος στο μπρίξτον της Αγγλίας στις 8 Ιανουαρίου 1947. Από την ηλικία των 13 χρόνων και εμπνευσμένος από jazz μουσική ξεκινά μαθήματα σαξόφωνου και στην ηλικία των 19 χρονών φτιάχνει δικιά του μπάντα που την ονομάζει David Bowie ενώ το πραγματικό του όνομα είναι David Robert Jones. Η χρονιά-ορόσημο για την καριέρα του ήταν το 1969 τρία χρόνια μετά το ξεκίνημά του δηλαδή.
Και ο λόγος γι αυτήν την επιτυχία του είναι ένα τραγούδι του.. ας δούμε όμως τι ακριβώς έγινε.
Στις 20 Ιουλίου του 1969 και ώρα 20:17:39 ακριβώς, η διαστημική αποστολή Απόλλο 11 τις ΝΑΣΑ ακουμπάει στη σελήνη. Τότε οι δύο Αστροναύτες Νιλ Αρμστρονγκ και Μπαζ Ολντριν, είναι οι πρώτοι Άνθρωποι στην ιστορία που πάτησαν στο φεγγάρι. Λίγο αργότερα ο Αρμστρονγκ απο την επιφάνεια της σελήνης λέει: Τhat's one small step for a man, one giant leap for mankind. (Aυτό είναι ένα μικρό Ανθρώπινο βήμα που αποτελεί ένα τεράστιο άλμα για την Ανθρωπότητα).
Αυτό είναι και το σημείο σταθμός και για τον άσημο μέχρη τότε καλλιτέχνη, γιατί πιό νωρίς την ίδια χρονιά είχε κυκλοφορήσει ένα σινγκλ με τον τίτλο ''Space Oddity'' (Διαστημική μοναδικότητα). Το οποίο έκανε αναφορά στην ταινία ''2001 Η οδύσεια του διαστήματος''
που είχε κυκλοφορήσει την προηγούμενη χρονιά (1968) και αναφερόνταν στον φανταστικό ήρωα Ταγματάρχη Τομ, έναν φανταστικό Αστροναύτη.

Το τραγούδι σατίριζε και το αποτυχημένο διαστημικό πρόγραμμα της Αγγλίας. Όταν λοιπόν η προσελήνωση των Αμερικανικών Αστροναυτών προβάλονταν παγκοσμίος, το βρετανικό κανάλι BBC, έπαιζε το συγκεκριμένο τραγούδι κατά την διάρκεια της προσελήνωσης αλλά και κατά την διάρκεια της εκτόξευσης του Απόλλο 11. Αυτό λοιπόν ήταν το σημείο σταθμός για τον Μπόουι. Μέσω του τραγουδιού έγινε διάσημος σε ολόκληρη την Αγγλία και απο κεί και πέρα ξεκινάει μια απίστευτη καλλιτεχνική πορεία που τον ανέβασε στην κορυφή του κόσμου έχοντας πιά παγκόσμια αναγνώριση αφού είναι ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς παραγωγούς και τραγουδιστές του κόσμου.

O πρώην κιθαρίστας των Motorhead Michael "Würzel" Burston, "έφυγε" στα 61του xρόνια... R.I.P

2011-07-11T14:03:00.009+03:00

Σύμφωνα με δημοσίευση που έβαλε στη σελίδα του στο facebook o Tim Butcher ο τεχνικός για το μπάσο του Lemmy εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ο πρώην κιθαρίστας των Motorhead, Michael "Würzel" Burston, έφυγε από τη ζωή προχθές, στις 9 Ιουλίου, σε ηλικία 61 ετών.

Ο "Würzel" ήταν μέλος της μπάντας για πάνω από 10 χρόνια.

Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του, έπαιζε σε ένα συγκρότημα που ονομαζόταν Leader of Down και τον περασμένο μήνα το group του ήταν headliner σε φιλανθρωπικό festival που μάζευε χρήματα για να χρηματοδοτηθούν τα ελικόπτερα που προσφέρουν πρώτες βοήθειες σε όσους την έχουν ανάγκη στη περιοχή των Midlands.

Καλό ταξίδι WURZEL... Κάποτε θ ανταμώσουμε ξανά όπως και τότε το 1988 στο ροκ κλαμπ Bικτώρια!!!

Τα μυστικά της Σιδηράς Παρθένου (Iron Maiden) - Γεώργιος Ματσαγγούρας

2011-06-23T00:39:00.002+03:00

Ένα εκπληκτικό ηλεκτρονικό βιβλίο με άπαντα θα έλεγα στοιχεία για τους Iron Maiden μπορείτε να δείτε, και να κατεβάσετε ελεύθερα απο την παρακάτω διεύθησνη
Τα μυστικά της Σιδηράς Παρθένου (Iron Maiden) - Γεώργιος Ματσαγγούρας

Ο DJ Γιάννης Μπιλλής στο επίσημο ραδιόφωνο του ''ROCK CLUB RAINBOW''

2011-06-08T17:01:00.003+03:00

Το Σάββατο 11 Ιουνίου 2011...

Διοργανώνουμε μία εκπομπή που θα μας ταξιδέψει μουσικά

στα μονοπάτια της Ροκ Φαντασίας χωρίς προηγούμενο!!!

Ο DJ Γιάννης Μπιλλής!!!....

(για όσους δε γνωρίζουν έπαιζε μουσική από το 1978 εώς το 1994 στο 'ROCK CLUB RAINBOW')
...θα είναι για μία ακόμα βραδυά πίσω από την κονσόλα।

Ελάτε λοιπόν να τον ακούσετε από το studio του ''UP THE IRONS web Radio''

Οι καινούργιοι οπαδοί του είδος που δε πρόλαβαν αυτό το Rock Club

θα πάρουν μία γεύση, ζώντας έστω και για λίγες ώρες κάτι... μέσα από τις μουσικές επιλογές ,

αλλά και απο την κουβέντα που θα ανοίξουμε μέσα στο τσατ του ραδιοφώνου.

Είσαστε όλοι καλεσμένοι μας να περάσουμε μία βραδυά από τις εκπληκτικές μέρες της χρυσής δεκαετίας του '80.

Η εκπομπή θα αρχίσει αργά το απόγευμα σε χρόνο ανύποπτο και θα κρατήσει όσο πάει...

Το Link για να ακούσετε το ράδιο

και να μηλίσετε από το chat την ώρα της εκπομπής!

(για να κάνουμε είσοδο στο chat δε χρειάζεται να είμαστε μέλος....βάζουμε όνομα και κάνουμε είσοδο χωρίς κωδικούς)

http://www.rockradiodjl.gr

Συντονιστήτε να τα σπάσουμε!!!!!

UP THE IRONS!!!

Edgar Broughton Band 1971

2011-05-08T15:12:00.003+03:00

Tracks :

1. Evening Over Rooftops
2. The Birth
3. Piece Of My Own
4. Poppy + Don't Even Know Which Day It Is
5. House Of Turnabout
6. Madhatter
7. Getting Hard + What Is A Woman For?
8. Thinking Of You
9. For Doctor Spock Parts 1 & 2

''Τα κλασικά συγκροτήματα κυκλοφορούν και κλασικούς δίσκους αλλά οι κλασικοί δίσκοι δεν προέρχονται πάντα από κλασικά συγκροτήματα. Κάπως έτσι μία μπάντα πολιτικοποιημένων «χίπηδων» με εξαιρετικές, για να μην τους αδικήσουμε, μέχρι τότε προσπάθειες και εκλεκτό μέλος του βρετανικού underground καταφέρνει να δημιουργήσει έναν από τους καλύτερους δίσκους της εποχής του.

Επίσημα τιτλούμενο με το όνομα του συγκροτήματος, έμεινε γνωστό και ως "The Meat Album", εξαιτίας του καταπληκτικού εξωφύλλου της Hipgnosis. Σε αυτό απεικονίζεται μία σειρά από «σφάγια», στοιβαγμένα σε ένα ψυγείο, με ένα γυμνό ανθρώπινο σώμα να παρεμβάλλεται. Συμβολισμός; Ειρωνεία; Κοινωνική καταγγελία; Οπτικό παιχνίδι; Τέχνη αδιαμφισβήτητα.

Αντίστοιχης και ανώτερης ποιότητας είναι το μουσικό περιεχόμενο του album. Ξεκινώντας ως blues συγκρότημα, ακολουθώντας τη μόδα της ψυχεδέλειας και τελικά κερδίζοντας τον τίτλο του progressive rock σχήματος, καταλήγουν να μην παίζουν τίποτα από όλα αυτά. Τουλάχιστον όχι όπως το ξέραμε μέχρι τότε. Η παρέα των αδερφών Edgar και Steve Broughton σε φωνή/κιθάρα και κρουστά αντίστοιχα, μαζί με τον Arthur Grant στο μπάσο και τον Victor Unitt στην άλλη κιθάρα και ενίοτε τα πλήκτρα, βρήκε στέγη στην καλύτερη ίσως εταιρία που μπορούσε να τους φιλοξενήσει την εποχή εκείνη, τη γνωστή για την προτίμηση της σε ιδιαίτερα συγκροτήματα, Harvest. Ως συνέπεια αυτού, και οι ηχογραφήσεις του "Edgar Broughton Band" έγιναν στα περίφημα Abbey Road Studios.

Ακόμα και μετά από αμέτρητες ακροάσεις δε μπορεί να μη λεχθεί ότι το ανατριχιαστικό "Evening Over Rooftops" ξεχωρίζει. Αν και σχετικά αργό τραγούδι, επιλέχθηκε να ανοίξει το δίσκο και μέχρι τώρα παραμένει το πιο αναγνωρίσιμο αριστούργημά τους. Χαρακτηριστικά του είναι οι ποιητικοί στίχοι (χαρακτηριστικό του συγκροτήματος γενικότερα), που θα μπορούσαν να στέκουν και αυτοτελώς ως μοναδική δημιουργία, καθώς και η ιδιοφυής ενορχήστρωση εγχόρδων του David Bedford. Ο τελευταίος, συνεργάτης τότε του Kevin Ayers, μάλλον ήταν και αυτός που έφερε το μέλος του συγκροτήματος του Ayers, τον 18χρονο και χωρίς solo κυκλοφορία ακόμα Mike Oldfield να συμμετάσχει παίζοντας μαντολίνο στο "Thinking Of You". Το συγκεκριμένο τραγούδι στηρίζεται ουσιαστικά στο όργανο αυτό και την ακουστική κιθάρα που δημιουργούν μία μεσαιωνική folk ατμόσφαιρα. Η κορυφαία τριάδα του δίσκου συμπληρώνεται με το "House Of Turnabout". Κτίζεται πάνω στον στακάτο ρυθμό των κρουστών, τα εμπνευσμένα φωνητικά που συνδυάζουν τσαμπουκά και παιδική μελωδία και την φαζαριστή κιθάρα με τα «περίεργα» solo.

Τα υπόλοιπα έξι τραγούδια του άλμπουμ (ορισμένα χωρισμένα σε δύο μέρη με ελάχιστη σχέση μεταξύ τους) ολοκληρώνουν το χαρακτηρισμό «αριστούργημα», αν και μισό σκαλί πιο κάτω από τα προαναφερθέντα. Κανείς όμως δε θα μπορούσε να αντισταθεί στην εφιαλτική ατμόσφαιρα του "The Birth", που βασίζεται στο "Μωρό Της Ρόζμαρυ" και συνεπικουρείται από τα αντιστοίχως δυσοίωνα φωνητικά του Edgar και την blues φυσαμρόνικα του Unitt. Ούτε από την άλλη μπορείς εύκολα να ξεκολλήσεις από το μυαλό σου τις απλές αλλά μεταδοτικές μελωδίες του "Madhatter" (που δε θα ήταν εκτός θέσης και σε κάποιον δίσκο του Syd Barrett), του country folk a la Edgar Broughton Band "Piece Of My Own" ή του "Poppy". Τα "Don't Even Know Which Day It Is", "Getting Hard / What Is A Woman For?" και "For Dr. Spock (Parts 1 & 2)" είναι ίσως τα πιο κοντινά στον μέχρι τότε χαρακτήρα της μπάντας, με το ψυχεδελικό blues στοιχείο να κυριαρχεί.''

το κείμενο τις κριτικής του Δίσκου είναι απο τον Κώστα Σακκαλή και το rocking.gr

Ας ακούσουμε και κάποια κομμάτια απ το δίσκο τώρα

Evening Over Rooftops

The air was thick like honey
Looking from the room
The room had open windows
To let the springtime through
Evening stood by watching
At the side of summer's promise
The flowers in her garden
Were the envy of her friends

How far are we from dying
Is it nearly at an end
How far are we from dying
Is it nearly at an end

The smoke hung on the skyline
The city fell in silence
The sunset ripe and mellow
Was the light to write some thoughts by
Her children watched for father
From their window in the wall
Said a prayer for Grandpapa
And maybe many more

Somewhere in the distance
On a road so far away
I heard the sound of life
Though the people left for home

Three birds flew off a building
Standing proud against the sky
Many more flew with them
Spiraled upward like laughter
Faster harder
They rose up in a column
Hundreds upon hundreds
And twice that many wingspeed

Four miles across
Stretched a million miles high
The living pulsing column
In the lady of the sky
Feathers thrashed together
Locked in that huge one
I knew no-one could see it
And now that it was gone

I rubbed my eyes and tried to find
A reason for the flight
Exodus escape or was it just for me to see
Like the mating of the earth and air
Like water is to flowers
The envy of her friends
How far are we from dying
Is it nearly at an end .

How far are we from dying
Is it nearly at an end
How far are we from dying
Is it nearly at an end .

The Birth

She lay in the dust began to die
Wondering how long it would take her
The scorpion drooled winked his eye
Wondered if he could make her
The pain was right twice as nice
She realised she was in labour
Life was a fight with men and mice
Mind how you talk to your neighbours

She cried in the heat shaking her meat
Sure she needed no friend
As much as this was beginning
It would sure make a beautiful end
The sand blew up in confusion
Salt running out of her pores
That being borne inside her
Was near to the end of its course

Her tits thrust up to Heaven
Her back was arched like a bow
The heat in the mother lay quiet
It was a long way to come just to go
Her body lay limp in the desert
Soaked with the love she gave
Her shadow will lie there forever
Reminding us all of that day

The scorpion wandered all over her body
Vultures stood still in the sky
If this was the end of beginning
Who was born and did anyone die
How those birds searched for her offspring
Craving to beat off her pride
So futile was all of their searching
Nothing that lived had ..... such eyes

House of Turnabout

Sell me more cried the lady
Her wares all hanging down
I’m not a landlord or a tenant
In the house of turnabout
My pride is flat my body fat
My part played on this floor
Pay for me to play
And hang your tears next to mine

One with hope might move in here
Their shadows still intact
To try to find the way we’re meant
And not prepared to act
Geraldine was in the club
His face was torn in two
Now he could play with confidence
Again for me and you

Sell me more said the customer
His heroes falling down
Is it I that made you prisoner
In the house of turnabout
She wept I am at fault she said
It’s me that brought you here
Where the Madame’s at the peephole
And the bed is full of fear

I’ll not keep you in a void
Impossible to fill
Look upon the guest list
And the men that helped me kill
The vestiges of sanity
The bloom that was my pride
And you’re nearly like a brother
As you lie here by my side
Geraldine is beautiful
The smile plays on his face
And I swear if it could happen
I’d be thankful in his place
And I swear if it could happen
I’d be thankful in his place

Η Lady Gaga γουστάρει Iron Maiden

2011-04-21T18:49:00.003+03:00

Η Lady Gaga γουστάρει Heavy Metal και Iron Maiden, έτσι δεν έχασε την ευκαιρία να φωτογραφηθεί με τον drummer των Iron Maiden, Nicko McBrain.
Η Φωτογραφία είναι τραβηγμένη backstage την περασμένη εβδομάδα σε συναυλία του group στη Florida.
Η Gaga τη δημοσίευσε μέσω του Twitter της απλά γράφοντας “Sexy Beast.666”.

Oι Iron Maiden μαγνητοσκοπούν αυτή την εβδομάδα το νέο τους DVD

2011-04-16T09:42:00.002+03:00

Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Χιλής ο Steve Harris επιβεβαίωσε πως οι Iron Maiden πρόκειται να μαγνητοσκοπήσουν αυτή την εβδομάδα τα live της Νότιας Αμερικής (Μπουένος Άιρες, Σαντιάγκο) για τη κυκλοφορία του νέου τους dvd.

Πρόσθεσε επίσης πως για την δημιουργία του Flight 666 δυστυχώς προβλήθηκε μόνο ένα τραγούδι από κάθε μέρος, σε αυτό το dvd θα μπορούν όλοι να δουν πολλά περισσότερα από το κοινό της Αργεντινής αλλά και της Χιλής, γιατί όπως είπε από τα καλύτερα κοινό του κόσμου είναι της Νότιας Αμερικής και συγκεκριμένα της Χιλής, της Αργεντινής, του Σάο Πάολο και της Βραζιλίας.

Πηγή:/www.metalholocaust.gr

Dave Murray : Όταν γράφουμε και συνθέτουμε όλα δουλεύουν στην εντέλεια».

2011-04-14T00:12:00.003+03:00

Ο Dave Murray για το lineup των Iron Maiden
Σε πρόσφατη συνέντευξη του Dave Murray ειπώθηκε πως 12 χρόνια νωρίτερα, όταν οι Dickinson και Smith επέστρεψαν, το συγκρότημα απέκτησε το ιδανικότερο lineup της ιστορίας του. Ο Dave με τη σειρά του σχολίασε: «Αλήθεια, έτσι είναι. Έτσι θα συνεχίσει η μπάντα στο μέλλον. Δεν βλέπω με τίποτα κάποια επικείμενη αλλαγή.
Πρακτικά είναι η τέλεια σύνθεση για μας. Όταν γράφουμε και συνθέτουμε όλα δουλεύουν στην εντέλεια».
Όσο για το πότε θα επιστρέψει αυτό το lineup στη σύνθεση του διαδόχου του “The Final Frontier” ο Murray απάντησε: «Όταν σχεδιάζεις μακροπρόθεσμα πάντα κάτι μπλέκει στο ενδιάμεσο και ξεφεύγεις. Προς το παρόν επικεντρωνόμαστε μόνο στο τώρα. Μετά και τα καλοκαιρινά festivals θα χρειαστούμε ξεκούραση.
Πιθανότατα θα υπάρξει κι άλλος δίσκος αλλά για τώρα είναι δύσκολο το να το μάθουμε».

Πηγή: http://rockwaynews.blogspot.com/

Δείτε το ντοκιμαντέρ ''30 χρόνια Μetallica''

2011-04-11T12:21:00.001+03:00

Ένα νέο ντοκιμαντέρ διάρκειας 150 λεπτών με αφορμή τα 30 χρόνια ζωής των Metallica

κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο.

Το film έχει φτιαχτεί από Ιταλούς οπαδούς του συγκροτήματος,

έχει Ιταλικούς υπότιτλους και χρησιμοποιεί υλικό (videos, και photos)

που στο παρελθόν έχουν δει ξανά το φως της δημοσιότητας.

Δείτε την αξιόλογη προσπάθεια των

Zona Metallica και Milanica Channel

(παραγωγοί) στο ντοκιμαντέρ που ακολουθεί:

“Drummer ψάχνει άλλους metal μουσικούς για συνεργασία.

Επιρροές από Tygers Of Pan Tang, Diamond Head και Iron Maiden”.
Σε εφημερίδα του 1981 δημοσιεύτηκε η αγγελία του Lars Ulrich

και 30 χρόνια μετά οι Metallica είναι στην κορυφή.

Κυκλοφόρησε το Steve Harris - The Clairvoyan

2011-03-27T11:43:00.004+03:00

Ο Steve Harris - ένας ονειροπόλος, οραματιστής, μουσικός, συνθέτης και στιχουργός που ίδρυσε τους IRON MAIDEN, την μεγαλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών. Paul Di'Anno, Blaze Bayley, Clive Burr, Dennis Stratton, Dave Lights, Neal Kay, Dean Karr, Markus Grosskopf, Σλάβεν Bilic, Lauren Harris, Keith Wilfort, Tony Newton και πολλοί άλλοι μιλάνε γι αυτόν...
Μια ζεστή και ενδιαφέρουσα ιστορία ενός άντρα που ακολούθησε με θάρρος το όραμά του. Το βιβλίο έγραψε ο Κροάτης δημοσιογράφος και συγγραφέας Stipe Juras, ο οποίος είναι ένας από τους ιδρυτές του fan site των Iron Maiden,
MaidenCroatia.com.

Η παγκόσμια πρεμιέρα του βιβλίου για τον Steve Harris, ήταν στις 12 του Μάρτη του 2011 - για τα 55α γενέθλιά του. Μια ειδική έκδοση η οποία περιορίζεται μόνο σε 611 + 55 αντίτυπα σε ειδική έκδοση με cd συνέντευξη Bonus
Το επόμενο βήμα του Stipe Juras είναι το αντίστοιχο βιβλίο για τον Adrian Smith, το οποίο θα είναι διαθέσιμο για προπαραγγελίες το Δεκέμβριο του 2011 και θα ονομάζεται "Stranger In A Strange Land".

Oι Iron Maiden βοηθούν τους Ιάπωνες οπαδούς τους

2011-03-26T10:07:00.004+02:00

Η παγκόσμια Μέταλ κοινότητα, ευαισθητοποιημένη από την πρώτη στιγμή του καταστροφικού σεισμού που έπληξε την Ιαπωνία, θέλησε να συνεισφέρει, με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί, τους Ιάπωνες οπαδούς της.
Οι Iron Maiden κάνουν πράξη την παροχή βοήθειας προς τους σεισμόπληκτους πουλώντας συλλεκτικά t-shirts, τα έσοδα των οποίων θα διατεθούν στον Ιαπωνικό Ερυθρό Σταυρό.
Η metal μπάντα ταξίδευε προς την Ιαπωνία την ημέρα του καταστροφικού σεισμού, ενόψει των δύο προγραμματισμένων συναυλιών της στη χώρα. Φυσικά, το αεροπλάνο της δεν προσγειώθηκε ποτέ στο Τόκιο και οι συναυλίες ακυρώθηκαν.
Τα μπλουζάκια, που προορίζονταν για το merchandise των συναυλιών, πωλούνται ήδη από το επίσημο site του γκρουπ.
Το ποσό που θα μαζευτεί από τις πωλήσεις, θα διατεθεί για τη βοήθεια των θυμάτων του σεισμού.
Τα t-shirts με το logo "Japan 2011- The Final Frontier" προς το παρόν έχουν, ήδη, εξαντληθεί.
Εάν, ωστόσο, επιθυμείτε να αποκτήσετε ένα από τα t-shirts με το νέο- ίσως- λογότυπο του συγκροτήματος, μπορείτε να επισκέπτεστε τον δικτυακό τόπο:
www.ironmaiden.com/shop/web/index.php

Νέα κυκλοφορία απο τους θρύλους της μέταλ μουσικής Iron Maiden

2011-03-17T11:08:00.004+02:00

Νέα κυκλοφορία απο τους θρυλους της μέταλ μουσικής Iron Maiden θα βγεί στις 23 μαϊου σε διπλό cd και τριπλό βυνήλιο εικονογραφημένο (picture disk) είναι ενα Best Of απο το 1990 εως το 2010». Ένα CD που εκτείνονται σε είκοσι χρόνια, μετά απο την τεράστια επιτυχία του άλμπουμ «The Final Frontier», που ανέβηκε στην πρώτη θέση σε 28 χώρες σε όλο τον κόσμο. Αλμπουμ όπου οι Iron Maiden κέρδισαν το Grammy για την καλύτερη Metal Ερμηνεία, για το τραγούδι «El Dorado». Αυτή η νέα συλλογή διαθέτει πολλά από τα έπη για την οποία το συγκρότημα έχει γίνει γνωστό, θα κυκλοφορήσει ως διπλό CD, αλλά θα πωλείται στην τιμή του ενός.

Το πλήρες tracklisting για το άλμπουμ CD έχει ως εξής:

DISC 1
1. The Wicker Man 4.36
2. Holy Smoke 3.49
3. El Dorado 6:49
4. Paschendale 8.28
5. Different World 4.19
6. Man On The Edge (LIVE) 4.40
7. The Reincarnation of Benjamin Breeg 7.22
8. Blood Brothers 7.14
9. Rainmaker 3.49
10. Sign of the Cross (LIVE) 10.49
11. Brave New World 6.19
12. Fear Of The Dark (LIVE) 7.41

DISC 2
1. Be Quick Or Be Dead 3.24
2. Tailgunner 4.15
3. No More Lies 7.22
4. Coming Home 5.52
5. The Clansman (LIVE) 9.06
6. For the Greater Good of God 9.25
7. These Colours Don't Run) 6.52
8. Bring Your Daughter... To The Slaughter 4.44
9. Afraid to Shoot Strangers 6.57
10. Dance of Death 8.36
11. When the Wild Wind Blows 11.02

Oι Iron Maiden's 2011 The Final Frontier Tour βρίσκεται σε εξέλιξη σε όλο τον κόσμο. Με 66 συναυλίες, μια οδύσσεια στο κατάστρωμα του Ed Force One, με ειδική αεροπορική εταιρεία Captain Bruce Dickinson. Έχοντας πρόσφατα ολοκληρώσει μια σειρά παραστάσεων στην Αυστραλία... για πρώτη φορά επισκέπτεται την Σιγκαπούρη, την Ινδονησία και τη Νότια Κορέα, είναι τώρα καθ 'οδόν προς το Μεξικό για συναυλίες στο Μοντερέι και την Πόλη του Μεξικού. Μετά από αυτό θα παίξουν ακριβώς απέναντι στην Νότια Αμερική, την Αργεντινή και τη Χιλή, όπου και οι δύο συναυλιες θα βιντεοσκοπηθούν για να συμπεριληφθούν σε ένα DVD που θα κυκλοφορήσει αργότερα φέτος.

" Λέει ο μπασίστας και ιδρυτικό μέλος του Steve Harris, «Η Τουρνέ ήταν εκπληκτική μέχρι στιγμής και έχουμε κατακλυστεί από την αντίδραση των οπαδών μας παντού. Είμαστε τώρα στο δρόμο προς το Μεξικό και τη Νότια Αμερική που όλοι αυτοί οι οπαδοί είναι πολύ ενθουσιασμένοι μαζί μας! Πραγματικά μας αρέσει να παίζουμε εκεί που οι οπαδοί είναι τόσο παθιασμένοι και θα νιώθουμε πάντα μια τεράστια ευθύνη για να κάνουμε την καλύτερη παράσταση που διαθέτουμε προκειμένου να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς. Για αυτόν τον γύρο έχουμε ένα ολοκαίνουριο σόου και φυσικά όπως πάντα τον Eddie !. Αυτό το μέρος της περιοδείας τελειώνει με δύο συναυλίες στη Florida, τον Απρίλιο, που αποτελεί άλλο ένα αγαπημένο μέρος για μας. Αμέσως μετά θα κάνουμε ένα σύντομο διάλειμμα, και μετά μας περιμένει μια σειρά από καλοκαιρινά Festival στην Ευρώπη, τερματίζοντας στην Βρετανία. Ανυπομονούμε να δούμε όλους τους πιστούς οπαδούς μας ξανά χαιρετίζοντας όλους τους καινούργιους! "

Εδώ είναι ο πλήρης κατάλογος των επερχόμενων ημερομηνίες της περιοδείας:

MARCH 2011
Thursday 17 - Banamex Theater, Monterrey, Mexico
Friday 18 - Foro Sol, Mexico City, Mexico
Sunday 20 - Parque Simon Bolivar, Bogota, Colombia
Wednesday 23 - Estadio San Marcos, Lima, Peru
Saturday 26 - Morumbi Stadium, Sao Paulo, Brazil
Sunday 27 - HSBC Arena, Rio de Janeiro, Brazil
Wednesday 30 - Nilson Nelson Parking, Brasilia, Brazil

APRIL 2011
Friday 1 - Parque de Exposicoes, Belem, Brazil
Sunday 3 - Jockey Clube, Recife, Brazil
Tuesday 5 - Expotrade, Curitiba, Brazil
Friday 8 - Velez Sarsfield, Buenos Aires, Argentina
Sunday 10 - Estadio Nacional, Santiago, Chile
Thursday 14 - Coliseo De Puerto Rico, San Juan, Puerto Rico
Saturday 16 - Bank Atlantic Center, Ft Lauderdale, Florida USA
Sunday 17 - St Pete Times Forum, Tampa, Florida USA

MAY 2011
Saturday 28 - Festhalle, Frankfurt, Germany
Sunday 29 - Kopi Arena, Oberhausen, Germany
Tuesday 31 - Olympiahalle, Munich, Germany

JUNE 2011
Thursday 2 - O2 World, Hamburg, Germany
Friday 3 - O2 World, Berlin, Germany
Tuesday 7 - Schleyerhalle, Stuttgart, Germany
Wednesday 8 - Gelredome, Arnhem, Netherlands
Friday 10 - Sonisphere, Warsaw, Poland
Saturday 11 - Sonisphere, Prague, Czech Republic
Monday 13 - Novarock, Nickelsdorf, Austria
Friday 17 - Sonisphere, Athens, Greece
Tuesday 21 - Sonisphere, Sofia, Bulgaria
Friday 24 - Sonisphere, Basel, Switzerland
Saturday 25 - Sonisphere, Imola, Italy
Monday 27 - Bercy, Paris, France
Tuesday 28 - Bercy, Paris, France
Thursday 30 - Roskilde Festival, Denmark

JULY 2011
Friday 1 - Ullevi Stadium, Gothenburg, Sweden
Sunday 3 - Rock Werchter Festival, Belgium
Wednesday 6 - Telenor Arena, Oslo, Norway
Friday 8 - Olympic Stadium, Helsinki, Finland
Sunday 10 - SKK Petersburgskiy, St Petersburg, Russia
Thursday 14 - 30th Moto Meeting, Faro, Portugal
Saturday 16 - Sonisphere, Madrid, Spain
Wednesday 20 - SECC, Glasgow, Scotland
Thursday 21 - AECC P&J Arena, Aberdeen, Scotland
Saturday 23 - Metro Radio Arena, Newcastle, England
Sunday 24 - Motorpoint Arena, Sheffield, England
Wednesday 27 - Trent FM Arena, Nottingham, England
Thursday 28 - MEN Arena, Manchester, England
Sunday 31 - NIA Arena, Birmingham, England

AUGUST 2011
Monday 1 - CIA Arena, Cardiff, Wales
Wednesday 3 - Odyssey, Belfast, N. Ireland
Friday 5 - O2 Arena, London, England
Saturday 6 - O2 Arena, London, England

Judas Priest και Whitesnake live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!

2011-03-10T11:11:00.003+02:00

Σύμφωνα με το συναυλιακό πρόγραμμα του official site της μπάντας των Whitesnake και το twitter της Detox που θα είναι και οι διοργανωτές του live το καλοκαίρι θα απολαύσουμε τους Judas Priest παρέα με τους Whitesnake στις 5 Ιουλίου στην Αθήνα στo Water Park στο Φάληρο και στις 6 Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη στο Καυτανζόγλειο στάδιο.
Και στις δύο συναυλίες θα υπάρξουν και άλλα συγκροτήματα που δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί, ενώ η εμφάνιση των Judas Priest και των Whitesnake στην Θεσσαλονίκη θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια ενός διήμερου φεστιβάλ που θα περιλαμβάνει και ονόματα εκτός metal χώρου.

ΟΙ IRON MAIDEN HEADLINERS ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

2011-02-25T09:28:00.002+02:00

Το Sonisphere Festival επιστρέφει στην Ελλάδα για 2^η συνεχόμενη χρονιά με ένα ασυναγώνιστο line up και υποδέχεται ως headliners το κορυφαίο live rock συγκρότημα στον πλανήτη, τους IRON MAIDEN!

Οι Iron Maiden ιδρύθηκαν από τον μπασίστα Steve Harris στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και, είχαν ήδη εδραιωθεί σαν μία από τις πιο φωτεινές ελπίδες της heavy metal μουσικής, το 1982, όταν κατέκτησαν ολόκληρο τον κόσμο με το τρίτο τους album ‘The Number Of The Beast’. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας που ακολούθησε, οι Maiden ηχογραφούσαν και περιόδευαν ακατάπαυστα – επτά καινούρια studio albums και επτά Παγκόσμιες Περιοδείες μόνο στη δεκαετία του ‘80. Επιβεβαιώνοντας τη φήμη τους σαν το συγκρότημα που κάνει τις περισσότερες περιοδείες στον πλανήτη και με τη χαρακτηριστική φιγούρα του Eddie, μασκότ του συγκροτήματος, να κοσμεί το εξώφυλλο κάθε album τους και κάθε T-shirt, οι Iron Maiden δημιούργησαν το δικό τους σύμπαν. Ένα σύμπαν που καλωσορίζει τους fans από κάθε πολιτισμό, θρησκεία και κοινωνική θέση και τους υπόσχεται ολόψυχη συμμετοχή και θεαματική live δράση.

Με ορόσημα στην καριέρα τους, όπως, η μαραθώνια παγκόσμια περιοδεία του 1984/5 Slavery Tour, η headlining εμφάνισή τους στο Rock in Rio το 1985 και το 2001 και το Monsters Of Rock φεστιβάλ, στο κάστρο Donington το 1988, (που ακόμα και σήμερα θεωρείται το μεγαλύτερο μουσικό γεγονός που έχει γίνει ποτέ με 107.000 θεατές), οι Maiden έθεσαν καινούρια πρότυπα, και δεν σταματούν να ξαναανακαλύπτουν τους εαυτούς τους τόσο μουσικά όσο και από πλευράς θεάματος, που παρουσιάζουν.

Με την επιτυχία τους να συνεχίζεται και στον 21^ο αιώνα οι Maiden έχουν δει τα albums τους να πετυχαίνουν πωλήσεις πάνω από 80 εκατομμύρια μέχρι τώρα, ενώ και το 2010 αποδείχθηκε μια ακόμα χρονιά – σταθμός στην καριέρα τους, με την κυκλοφορία του 15^ου studio album τους, ‘The Final Frontier’, που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους στα charts μέχρι σήμερα. Το album έφτασε κατευθείαν στο No.1 στον εντυπωσιακό αριθμό των 28 χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο. Από το Λίβανο, την Αραβία, την Ιαπωνία και την Ινδία στην Ανατολή, τον Καναδά στη Δύση, τη Νέα Ζηλανδία νοτιοανατολικά, το Ηνωμένο Βασίλειο και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, όπου έφτασε στο Νο.1 του IFPI chart, και σε όλη τη Λατινική Αμερική, καθώς επίσης έφτασε στο Νο.1 στα Ευρωπαϊκά Billboards, στο Tastemaker και στα Rock Charts και No. 4 στις Η.Π.Α., κατακτώντας την υψηλότερη θέση που έχει φτάσει ποτέ album των Iron Maiden σε αυτή τη χώρα. Στις 13 Φεβρουαρίου 2011 οι Iron Maiden τιμήθηκαν με το βραβείο Grammy για την “Best Metal Performance” για το τραγούδι “El Dorado” από το album “The Final Frontier”.

Η παγκόσμια περιοδεία The Final Frontier World Tour ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2010, έδωσαν 25 shows στη Βόρεια Αμερική και μετά ακολούθησαν επιλεγμένα headlining shows σε στάδια και μεγάλα φεστιβάλ της Ευρώπης. Το 2011 το συγκρότημα συνεχίζει την περιοδεία The Final Frontier Tour πετώντας στους αιθέρες με το ειδικά διαμορφωμένο αεροσκάφος τους, Boeing 757 airliner Ed Force One, το οποίο πιλοτάρει ο ίδιος ο τραγουδιστής τους, Bruce Dickinson, που είναι πτυχιούχος κυβερνήτης αεροσκαφών, και το οποίο, για ακόμη μια φορά, θα μεταφέρει το συγκρότημα, τους τεχνικούς και την 10 τόνων παραγωγή τους, 50.000 μίλια μακριά σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα σε 66 ημέρες. Η περιοδεία θα συνεχίζεται στην Ευρώπη με τo Sonisphere και άλλες headlining εμφανίσεις σε στάδια, φεστιβάλ και αρένες προτού καταλήξει τον Αύγουστο στο Λονδίνο, και όπου μέχρι τότε οι Maiden θα έχουν δώσει 101 shows και θα έχουν εμφανιστεί σε πάνω από δυο εκατομμύρια fans, από τότε που ξεκίνησε η παγκόσμια περιοδεία, The Final Frontier World Tour.

http://gr.sonispherefestivals.com

To Sonisphere με Iron Maiden στην Αθήνα!!!

2011-02-24T16:16:00.001+02:00

Το Sonisphere Festival επιστρέφει στην Ελλάδα για δεύτερη φορά! Μετά το άκρως επιτυχημένο φεστιβάλ με τους Big 4 πέρσι, φέτος υποδέχεται το κορυφαίο live συγκρότημα στον πλανήτη, τους Iron Maiden, μαζί με τους Slipknot κ.α.

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
TerraVibe Park, Αθήνα

Iron Maiden
Slipknot
Mastodon
Gojira
Virus

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το: www.sonispherefestivals.com

Η προπώληση ξεκινά Τετάρτη 2 Μαρτίου, στις 10:30

Τιμές εισιτηρίων

Η τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου είναι 59 €

Μετά την εξάντλησή τους η τιμή των εισιτηρίων γενικής εισόδου θα διαμορφωθεί στα 65 €

Η τιμή των εισιτηρίων για το Pitch A είναι 80 €

Η τιμή των εισιτηρίων της διακεκριμένης θέσης είναι 100 €

Σημεία προπώλησης και ώρες λειτουργίας

Ticket House

Αθήνα
Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608366

Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα – Τετάρτη: 10:30 – 18:30
Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή: 10:30 – 21:00
Σάββατο: 10:30 – 16:00

Θεσσαλονίκη
Ticket House, Μητροπόλεως 102
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264880

Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα με Παρασκευή: 10:30 – 14:00 & 17:30 – 20:30
Σάββατο: 10:30 – 15:00

Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr
Για την αγορά εισιτηρίων μέσω internet ή μέσω πιστωτικής κάρτας υπάρχει επιβάρυνση 10% στην τιμή του εισιτηρίου
Πηγή: www.digitalcrete.gr

Η συλλογή του Bon Scott πριν τους AC / DC δείτε και το video

2011-02-12T09:30:00.003+02:00

Ο τραγουδιστής Bon Scott πριν τους AC / DC είχε μια σταδιοδρομία στην μουσική , και με αυτή την συλλογή που θα κυκλοφορήσει στις 22 Φεβρουαρίου, μπορούμε να ακούσουμε κάποιες από εκείνες τις σπάνιες ηχογραφήσεις που έκανε κατα καιρούς. Η συλλογή περιέχει και υλικό απο την κυκλοφορία-single του Bon Scott "Round And Round" με τρία κομμάτια που ο Scott έγραψε με τον Peter Cross of the Mount Lofty Rangers το 1973.

Η παραγωγή της συλλογής είναι του Ted Yanni που επεξεργαζόταν το υλικό για περίπου 2 χρόνια μαζί με εξαίρετους μουσικούς και τεχνικούς. Επίσης η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια απο την εποχή που ο καλλιτέχνης ηταν στην μπάντα των Fraternity .

Δείτε ενα video απο αυτή την μπάντα του Scott

Track listing:

01. Carey Gully
02. Round And Round
03. To Know You Is To Love You
04. She Said
05. Every Day You Have To Cry
06. I Can’t Dance With You
07. Peculiar Hole In The Sky
08. Love Makes Sweet Music
09. Can Hear The Raindrops
10. Why Me
11. Sooky Sooky

Πηγή: www.southernrock.gr

Sold Out η πρώτη των Manowar ... Ανακοινώθικε και δεύτερη

2011-02-07T13:54:00.004+02:00

SOLD OUT η συναυλία της Θεσσαλονίκης! Οι MANOWAR προσθέτουν 2η μέρα!

Οι οπαδοί των MANOWAR απάντησαν στο κάλεσμα: Η συναυλία στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 18 Μαρτίου, 2011 είναι SOLD OUT!

Οι MANOWAR προσθέτουν δεύτερη μέρα και δίνουν σε όλους τους Έλληνες την ευκαιρία να δούνε τη μπάντα στην Ελλάδα και το Σάββατο 19 Μαρτίου, 2011!

Εισιτήρια για τη συναυλία στις 19 Μαρτίου, 2011 στο Principal Club Theater της Θεσσαλονίκης θα είναι διαθέσιμα: από την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου στο www.ticketarena.gr, Metropolis και Musicland Records (Ticket House) στην πόλη της Θεσσαλονίκης και από την Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου στο No Remorse στην Αθήνα.

Ακόμη και εαν έχετε εισιτήριο για την Παρασκευή 18 Μαρτίου, μην χάσετε την ευκαιρία να είσαστε παρών στη γιορτή του πραγματικού heavy metal! Και ναι: ενώ η μπάντα θα παίξει όλο το δίσκο Battle Hymns από την αρχή έως το τέλος και τις 2 νύχτες, το set list ΘΑ ΕΙΝΑΙ διαφορετικό για κάθε νύχτα!
Προς όλα τα αδέρφια μας από την Ελλάδα, Ευρώπη και το κόσμο: Κάντε τη Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα του πραγματικού heavy metal, με τους MANOWAR στις 18 και 19 Μαρτίου!

Σημείωση: Σε αυτό το σκέλος της περιοδείας ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ συναυλία στην Αθήνα. Η μπάντα θα επιστρέψει στο studio για ηχογραφήσεις τον Απρίλιο. Εαν θέλετε να είσαστε μέρος της "Battle Hymns" περιοδείας στην Ελλάδα, σας συμβουλεύουμε να αγοράσετε τα εισιτήρια σας για το Σάββατο 19 Μαρτίου, 2011 όσο είναι διαθέσιμα.

Hail to all True Metal Warriors! The Time To Strike is NOW! Στην υγειά μας!

Προσεχείς συναυλίες MANOWAR:

Σάββατο 5 Μαρτίου, 2011 @ The Palladium στο Worcester, MA - Αμερική
Παρασκευή 11 Μαρτίου, 2011 @ The Agora στο Cleveland, OH - Αμερική
Σάββατο 12 Μαρτίου, 2011 @ The Agora στο Cleveland, OH - Αμερική (SOLD OUT)
Παρασκευή 18 Μαρτίου, 2011 @ Principal Club Theater στη Θεσσαλονίκη - Ελλάδα (SOLD OUT)
Σάββατο 19 Μαρτίου, 2011 @ Principal Club Theater στη Θεσσαλονίκη - Ελλάδα
Παρασκευή 25 Μαρτίου, 2011 @ St. Jakobshalle στο Basel - Ελβετία
Κυριακή 27 Μαρτίου, 2011 @ O2 Academy στο Birmingham - Ηνωμένο Βασίλειο (SOLD OUT)
Τρίτη 29 Μαρτίου, 2011 @ Tradgarn στο Gothenburg - Σουηδία (SOLD OUT)
Τετάρτη 30 Μαρτίου, 2011 @ Tradgarn στο Gothenburg - Σουηδία
Σάββατο 2 Απριλίου, 2011 @ Campo Pequeno στη Lisbon - Πορτογαλία
Παρασκευή 8 Απριλίου, 2011 @ Rodahal στο Kerkrade - Ολλανδία

Πηγή: www.manowar.com

Τα 10 καλύτερα ντεμπούτο άλμπουμ... και 2 λόγια γι αυτά!

2011-02-01T02:45:00.017+02:00

Να ψηφίσουν τους αγαπημένους τους ντεμπούτο δίσκους ζήτησε το Rolling Stone από τους «φίλους» του, μέσω του Facebook.

Ξεκινώντας από το δίσκο με τις λιγότερες ψήφους και καταλήγοντας σε αυτόν με τις περισσότερες, το αποτέλεσμα είχε ως εξής:

10. The Strokes - “Is This It”
Αν έπρεπε να ψηφιστεί το επιδραστικότερο album των 00's, οι Strokes θα έπαιρναν δικαιωματικά την 1η θέση με το "Is this it". Στις απαρχές λοιπόν της 10ετίας κυκλοφόρησε αυτό το album που έσκασε σαν βόμβα για να δείξει σε όλους πως ακούγεται και πως παίζεται το rocknroll στον 21ο αιώνα. Μια παρέα πλουσιόπαιδων απ' τη Νέα Υόρκη έφερε στο προσκήνιο, με το ντεμπούτο του, τον garage ήχο, δημιουργώντας απίστευτο hype γύρω απ' το όνομά της. Κάτι απόλυτα δικαιολογημένο όπως φάνηκε στη συνέχεια...

9. The Clash - “The Clash”

Οι The Clash γνώρισαν μεγάλη επιτυχία από την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτου δίσκου τους. Κριτικά επιδοκιμασμένο, μια δεκαετία αργότερα ανακηρύχθηκε από το περιοδικό Rolling Stone, ως ο καλύτερος δίσκος της δεκαετίας του 1980.Το 2004, το περιοδικό Rolling Stone τοποθέτησε την μπάντα στο νούμερο 30 της λίστας με τους 100 Σημαντικότερους Καλλιτέχνες Όλων των Εποχών.

8. The Velvet Underground - “The Velvet Underground And Nico”
Αποτέλεσε ένα από τα underground συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία της ροκ. Αποτελούνταν από τον Λου Ριντ, τον Τζον Κέιλ, τον Στέρλινγκ Μόρισον και την Μορίν Τάκερ. Εκείνη την περίοδο γράφτηκαν τα τραγούδια "Heroin" και "I'm Waiting for my Man", τραγούδια που μοιάζουν να σκιαγραφούν τα έργα του Μπάροουζ.

Η συνάντησή τους με τον Άντι Γουόρχολ ήταν καθοριστική καθώς απογείωσε τη φήμη τους. Ο Πάπας της Ποπ υπήρξε ο μάνατζέρ τους, ο οποίος διοργάνωσε τις περιοδείες του γκρουπ, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Ο Γουόρχολ επέμεινε στην προσθήκη ενός ακόμη μέλους, της Γερμανίδας πρώην μοντέλου Νίκο. Η αντίρρηση του Ριντ και των υπολοίπων καταγράφηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Velvet Underground and Nico το 1967. Αναφέρεται επίσης ότι συχνά στις συναυλίες ο Ριντ και ο Κέιλ έπαιζαν σκόπιμα πάνω από τη φωνή της Νίκο, ή χαμήλωναν την ένταση του καναλιού της την ώρα που τραγουδούσε. Στα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν, οι Velvet Underground κυκλοφόρησαν ισάριθμους δίσκους. Έως τότε, τα αγαπημένα θέματα του Ριντ ήταν η κακόφημη γειτονιά του, τα ναρκωτικά και ο θάνατος. Μέχρι την ηχογράφηση του δίσκου του White Light/White Heat, η Νίκο είχε απομακρυνθεί και ο Γουόρχολ είχε απολυθεί,

7. Van Halen - “Van Halen”
Οι Van Halen υπήρξαν η διασημότερη αμερικανική hard rock μπάντα των αρχών της δεκαετίας του '80. Η σύνθεση με την οποία ξεκίνησαν το 1978 περιλάμβανε εκτός από τον Edward Van Halen (κιθαρίστα από τους πιο επιδραστικούς της εποχής) και τον David Lee Roth, έναν ξανθό heavy metal σόουμαν που ανέπτυξε τη δική του καλλιτεχνική προσωπικότητα και ακτινοβολία. Ως γνωστόν όμως, δύο ηγετικές μορφές σε μια rock μπάντα είναι πάρα πολλές και έτσι το 1985 ο Roth αποχώρησε για σόλο καριέρα και αντικαταστάθηκε από τον Sammy Hagar (αν και η ζωή κύκλους κάνει, όπως θα δούμε στη συνέχεια). Οι Van Halen έμειναν ενεργοί μέχρι και σήμερα, κυκλοφορώντας έντεκα συνολικά άλμπουμ που τα περισσότερα έγιναν πλατινένια.

6. Boston - “Boston”
Το ομώνυμο album των BOSTON κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1976 παρά τις διαφωνίες που υπήρχαν με τους υπεύθυνους της δισκογραφικής τους εταιρίας για την παραγωγή και τον τρόπο ηχογράφησης του δίσκου.

Η επιτυχία ήταν τεράστια και το τραγούδι "More than a feeling" έμεινε στην ιστορία και μπήκε κατευθείαν στο top-ten με πωλήσεις του σίνγκλ που έφτασαν στα 8 εκατομμύρια αντίτυπα ενώ το βασικό ριφ του τραγουδιού, το "δανείστηκαν" μετέπειτα οι φοβεροί NIRVANA.

Οι πωλήσεις του album ξεπέρασαν τα 16 εκατομμύρια αντίτυπα, τα τραγούδια "Long Time" και "Peace of Mind" "ανέβασαν" κι άλλο τον δίσκο και οι BOSTON έγιναν οι νέοι ροκ ήρωες εκείνης της εποχής.

5. The Jimi Hendrix Experience - “Are You Experienced?”
Το 1966 δημιούργησε ο Τζίμι Χέντριξ, μαζί με τους Μιτς Μίτσελ (στα κρουστά) και τον Νόελ Ρέντιγκ (στο μπάσο), το φημισμένο συγκρότημά του The Jimi Hendrix Experience που γνώρισε τεράστια επιτυχία ξεκινώντας τις μεγάλες του εμφανίσεις με επιτυχίες τα τραγούδια "Hey, Joe'", "Purple Haze" και "The Wind Cries Mary'", που είχαν φθάσει στη κορυφή των
πωλήσεων. Αυτά μέχρι το 1968 όπου το συγκρότημα αυτό διαλύθηκε. Το αμέσως επόμενο χρόνο, 1969, συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys με το οποίο και θριάμβευσε. Μια από τις πιο γνωστές του εμφανίσεις ήταν αυτή στο φεστιβάλ του Γούντστοκ το 1969...

4. The Doors - “The Doors”
Αν και είχαν διάρκεια ζωής μόνο 8 χρόνια, ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της μουσικής βιομηχανίας αφού οι πωλήσεις τους, μόνο στις ΗΠΑ, αγγίζουν τα 40 εκατομμύρια αντίτυπα.
Ο Morrison με τον Manzarek γνωρίστηκαν στο UCLA Film School. Αρχικά οι συζητήσεις αφορούσαν τους στίχους του Morrison, και κάποια στιγμή ο Manzarek, ο οποίος συμμετείχε ήδη στους Rick & the Ravens, του πρότεινε να δημιουργήσουν μια μουσική μπάντα. Ο Densmore ενσωματώθηκε στο συγκρότημα λίγο αργότερα, παρέα με τον κιθαρίστα Krieger. Το συγκρότημα πήρε το όνομα του από το βιβλίο του Aldous Huxley “The Doors of Perception”.
Μια σημαντική διαφοροποίηση που είχαν οι Doors, από τα υπόλοιπα ροκ γκρουπ, ήταν ότι δεν χρησιμοποιούσαν ποτέ μπάσο. Το ρόλο αυτό είχε ο Manzarek όπου με το αριστερό του χέρι έπαιζε τις μπασογραμμές σε ένα Fender Rhodes Piano Bass και με το δεξί τα “υπόλοιπα” σε ένα Fender Rhodes Electric Piano. Στα στούντιο άλμπουμ μίσθωναν μπασίστες όπως τους Jerry Scheff, Larry Knechtel και Leroy Vinnegar.
Σιγά σιγά άρχισαν να εμφανίζονται σε διάφορα μαγαζιά, όπως το Whisky a Go Go, στο οποίο άνοιγαν την παράσταση των Them (το τότε γκρουπ του Van Morrison). Τότε είναι που κίνησαν την περιέργεια των δισκογραφικών εταιρειών και τελικά υπέγραψαν στην Elektra Records στις 18 Αυγούστου του 1966.
Ο πρώτος τους δίσκος είχε τον τίτλο The Doors και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1967 και περιλαμβάνει μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια όπως το The End, Light My Fire και Break On Through.
3. Pearl Jam - “Ten”

To Ten, το πρώτο album των Pearl Jam, κυκλοφόρησε το 1991.

Αργά αλλά σταθερά έφτασε στο #2 του Billboard 200 chart σαρώνοντας όλα τα μουσικά βραβεία και έχοντας πουλήσει μέχρι σήμερα πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως,

Τραγούδια όπως τα Alive, Even Flow, Jeremy, και Black άντεξαν και αντέχουν στο χρόνο, ενώ εξακολουθούν να παίζονται από το ραδιόφωνο καθιστώντας το Ten "σταθμο" για τη ροκ μουσική και τη δεκαετία του '90.
2. Led Zeppelin - “Led Zeppelin I”
Στις 12 Ιανουαρίου 1968 κυκλοφόρησε από την Atlantic Records το πρώτο άλμπουμ ενός συγκροτήματος που έμελλε να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία της ροκ μουσικής. Το Led Zeppelin I. Έτσι ξεκίνησε η επίσημη ιστορία μια θρυλικής μπάντας. Στο άλμπουμ αντανακλάται η προσωπικότητα των μελών του συγκροτήματος. Η μεγάλη μουσική παιδεία των Jimmy Page και John Paul Jones, η εκπληκτική, χαρισματική φωνή του Robert Plant συναντήθηκαν και όσμωσαν τις μπλουζ ρίζες του συγκροτήματος, το νέο σκληρό ήχο και την αγγλική φολκ σε ένα αμάγαλμα μουσικής που εξελικτικά έδωσε μερικά από τα σπυδαιότερα έργα της ροκ μουσικής. Τα τύμπανα του John Bonham με το χαρακτηριστικό, κοφτό ήχο, συμπλήρωναν αρμονικά τις μελωδίες και τα βαριά ριφ. The rest is history!..Χαρακτηριστικά τραγούδια του άλμπουμ ήταν τα Good times Bad times, Communication Breakdown, Dazed and Confused καθώς και το λυρικότατο Babe I’m gonna leave you. Το άλμπουμ, αν και δέχτηκε σκληρές κριτικές στην αρχή, κατατάχτηκε από το Rolling Stone στην 29η θέση των 500 καλυτέρων άλμπυμ όλων των εποχών.
1. Guns N' Roses - “Appetite For Destruction”
Ας παραθέσουμε όμως λίγα λόγια από τους "πρωταγωνιστές" πριν ξεκινήσουμε ένα μικρό αφιέρωμα σε ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών...

"Νομίζω ότι θα σκίσει. Ακούγοντας το, βλέπω ότι είναι ενάντια στο γενικό ρεύμα. Είναι σίγουρα μια περίπτωση που ή θα το μισήσεις ή θα το λατρέψεις... που είναι καλό, εφ' όσον το προσέξεις." Izzy, Ιούνιος 1987

"Είναι για τους δρόμους του Hollywood." Izzy για το Welcome To The Jungle, Μάρτιος 1988

"Είναι ένας απολογισμός μιας φάσης που εγώ και εκείνος [West Arkeen], όπως και οι υπόλοιποι του συγκροτήματος, περνούσαμε. Δεν είχαμε λεφτά, αλλά είχαμε πολλά κορίτσια και "κολλιτσίδες", οπότε την βγάζαμε απ' αυτούς. Τα πράγματα ήταν απλά πολύ εύκολα. Υπάρχει ένα κενό - Είναι τόσο εύκολο." Duff για το It's So Easy, Μάρτιος 1988

"Ζούσαμε στο Gardener Street studio, όπου είχαμε ένα μικρό δωμάτιο σαν κουτί. Δεν είχαμε λεφτά αλλά μπορούσαμε να βρούμε κανά δολάριο για πάμε στην κάβα. Είχαν αυτό το σπουδαίο κρασί που λέγονταν Nightrain και σε "έφτιαχνε" για ένα δολάριο. Πέντε δολάρια και είχες "φύγει". Ζούσαμε απ' αυτό το πράγμα." Duff για το Nightrain, Μάρτιος 1988

"Οι στίχοι λένε ότι "Πάντα είχα μπελάδες αλλά τα καταφέρνω ακόμη". Όπως κάθε φορά που γυρνάς την πλάτη σου, κάποιος προσπαθεί να σε "πηδήξει" οικονομικά, ή οι μπάτσοι χτυπούνε την πόρτα σου χωρίς να έχεις κάνει τίποτα." Axl για το Out Ta Get Me, Μάρτιος 1988

"Πολλοί άνθρωποι έχουν παρεξηγήσει αυτό το τραγούδι. Νομίζουν ότι είναι για ναρκωτικά. Δεν είναι μια δήλωση για τις δικές μας σχέσεις με τα ναρκωτικά. Είναι περισσότερο μια δήλωση για την εξάρτηση άλλων απ' τα ναρκωτικά. Είναι ένα καλό τραγούδι που μπορούν να ακούν και να σκέφτονται γι' αυτό που κάνουν." Slash για το Mr. Brownstone, Μάρτιος 1988

"Την μελωδία γι' αυτό το τραγούδι την έγραψα όταν πρωτοήρθα στο L.A., δεν ήξερα κανέναν και ένοιωθα χάλια." Duff για το Paradise City, Μάρτιος 1988

"Ξέρω αυτό το κορίτσι, την Michelle και έγινε μια καλή φίλη του συγκροτήματος και έβγαινα μαζί της για ένα διάστημα. Είχα γράψει αυτό το ωραίο και γλυκό τραγούδι για εκείνη, και μετά το διάβασα και σκέφτηκα "Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα". Έτσι έγραψα κάτι το ειλικρινές. Περιγράφει την ζωή της. Αυτό το κορίτσι κάνει μια τρελή ζωή με ναρκωτικά, ή ότι κάνει αυτή τη στιγμή, που δεν γνωρίζεις αν θα ζει αύριο. Κάθε φορά που βλέπω την Michelle είμαι χαρούμενος και νοιώθω ένα αίσθημα ανακούφισης. Της έδειξα τους στίχους μετά από τρεις εβδομάδες που το σκεπτόμουν και ήταν χαρούμενη που κάποιος δεν ζωγράφισε απλά μια χαρούμενη ζωγραφιά. Το λατρεύει. Ήταν ένα αληθινό τραγούδι για εκείνη." Axl για το My Michelle, Μάρτιος 1988

"Είναι ένα γρήγορο τραγούδι αγάπης για τα ναρκωτικά, το σεξ, το Hollywood και το χρήμα." Izzy για το Think About You, Μάρτιος 1988

"Είναι μια αληθινή ιστορία για την κοπελιά μου εκείνο τον καιρό [Erin Everly]." Axl για το Sweet Child O' Mine, Μάρτιος 1988

"Γράφτηκε σε ακουστική κιθάρα, για ένα άλλο τρελό κορίτσι που ξέραμε." Axl για το You're Crazy, Μάρτιος 1988

"Βασικά ήθελα να είναι τραγούδι του τύπου "όλα γίνονται στο σεξ" (anything goes in sex)." Axl για το Anything Goes, Μάρτιος 1988

"Έγραψα αυτό το τραγούδι για ένα κορίτσι που θα έφτιαχνε ένα συγκρότημα και θα το ονόμαζε Rocket Queen. Με κράτησε ζωντανό για αρκετό καιρό." Axl για το Rocket Queen, Μάρτιος 1988

"Θέλω να γίνει το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών από ένα ροκ συγκρότημα!" Axl, 1988

"Πιστεύαμε ότι είχαμε κάνει ένα δίσκο τόσο εμπορικό όσο, ας πούμε, οι Motorhead. Ήταν εντελώς αντιεμπορικό. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να εμφανιστεί στα charts! Κανείς δεν ήθελε να μάθει γι' αυτό..." Slash, Φεβρουάριος 1991

"Πιστεύω πως ο μόνος λόγος που θα μπορούσε να φτάσει στο Νο. 1 είναι ότι γεμίζουμε κάποιου είδους κενό. Ένα κενό που δεν έχει γεμίσει από το συγκεκριμένο είδος μουσικής για αρκετό διάστημα. Μόνο εκεί το αποδίδω. Δεν είναι επειδή τα τραγούδια είναι τεράστια hits. Δεν είναι, είναι απλά τραγούδια rock 'n' roll και γάμα το Top Forty. Υποθέτω ότι είμαστε απλά και ξεκάθαρα το βρώμικο Guns N' Roses συγκρότημα. Όλοι θέλουν να έχουν αυτό το άλμπουμ γιατί δεν είναι πολύ ασφαλές και φαίνεται ωραίο δίπλα στο άλμπουμ του George Michael..." Slash, Οκτώβριος 1988

"Το θέμα με το Appetite είναι ότι ήταν ένα άλμπουμ που γράψαμε γιατί αυτό ήμασταν. Δεν ήταν υπαγόρευση της βιομηχανίας ή αποφάσεις δουλειάς, ήταν ένας ειλικρινής δίσκος." Slash, 1990

"Απλά δημιουργήσαμε ένα δίσκο. Σοβαρά, δεν σκεφτόμασταν αν θα πουλούσε δέκα κόπιες, ή πολύ περισσότερο 1 εκατομμύριο κόπιες. Δεν γνωρίζαμε. Ειλικρινά, δεν μας ενδιέφερε. Απλά ηχογραφήσαμε την μουσική που παίζαμε για τα προηγούμενα δυο χρόνια." Duff, Απρίλιος 1990

"Όλοι φαίνεται ότι κάνουν κάτι διαφορετικό, "σπρώχνουν" το ωραίο pop single. Το "Sweet Child O' Mine" έγινε ένα τεράστιο hit και τώρα με αηδιάζει! Εννοώ ότι μου αρέσει, αλλά μισώ όσα αντιπροσωπεύει." Slash, Φεβρουάριος 1991

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 η ροκ μουσική είχε γίνει "ασφαλής", αλλά το Appetite For Destruction την έκανε επικίνδυνη ξανά. Το άλμπουμ αυτό ήταν αληθινό, δεν είχε δημιουργηθεί για τα charts. Τα τραγούδια ήταν αληθινές ιστορίες, καταστάσεις που είχε ζήσει το συγκρότημα. Μερικά απ' τα τραγούδια θεωρήθηκαν προσβλητικά (για παράδειγμα το Mr. Brownstone που μιλούσε για εξάρτηση από ναρκωτικά). Ακόμη και το αρχικό εξώφυλλο του άλμπουμ (που προήλθε από ένα πίνακα ζωγραφικής του Robert Williams) θεωρήθηκε τόσο προσβλητικό που πολλά δισκοπωλεία αρνήθηκαν να το πουλήσουν και το επέστρεψαν στην δισκογραφική εταιρεία!

Το συγκρότημα που ήταν υπεύθυνο γι' αυτό το "τέρας" ήταν ένα συγκρότημα από το Los Angeles που ονομάζονταν Guns N' Roses.

Στην αρχή το άλμπουμ δεν έκανε επιτυχία. Αλλά με τις περιοδείες και με την κυκλοφορία του Sweet Child O' Mine σαν single, το άλμπουμ έφτασε στην πρώτη θέση των Billboard Charts στις 23 Ιουλίου 1988, ένα χρόνο και δύο μέρες μετά την κυκλοφορία του!

Στις 16 Μαρτίου 1999 οι GN'R έλαβαν το Diamond Award από την RIAA για πωλήσεις 15.000.000 δίσκων του Appetite For Destruction στις ΗΠΑ. Το άλμπουμ πούλησε 433.000 κομμάτια το 1999 και κάθε χρόνο πουλάει περίπου άλλα 250.000

Πηγή: Οι πληροφορίες για τον κάθε δίσκο είναι από διάφορα site τα οποία και ευχαριστώ, αλλά δεν θυμάμαι για να σας τα αναφέρω...

Kαινούργιο υλικό ετοιμάζουν οι Judas Priest

2011-01-28T14:01:00.000+02:00

Σύμφωνα με ένα λιτό μήνυμα που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα τους, οι Judas Priest ανακοίνωσαν ότι αυτό τον καιρό δουλεύουν πάνω σε καινούριο υλικό. Το μήνυμα προσθέτει ότι «όλα πάνε πολύ καλά» και υπόσχονται ότι θα αποκαλύψουν περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

Όπως έχει γίνει γνωστό εδώ και καιρό, το βρετανικό συγκρότημα πρόκειται να πραγματοποιήσει την παγκόσμια αποχαιρετιστήρια περιοδεία του, που θα ονομάζεται "Epitaph" και θα ξεκινήσει το καλοκαίρι. Με ξεχωριστή ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του, ο κιθαρίστας της μπάντας, Glenn Tipton, δηλώνει:

«Είμαστε όλοι ενθουσιασμένοι για την περιοδεία. Προς το παρόν διεξάγουμε συναντήσεις, όπου συζητάμε για τη σκηνική παραγωγή των συναυλιών, αλλά κυρίως για το setlist. Έχουμε σκοπό να συμπεριλάβουμε κάποια κλασικά κομμάτια των Priest που δεν έχουμε παίξει ποτέ ξανά, καθώς φυσικά και τα παλιά αγαπημένα που όλοι θα θέλουν να ακούσουν».

«Για να μην ανησυχεί κανένας, αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει το τέλος της μπάντας. Στην πραγματικότητα, γράφουμε νέο υλικό αυτό τον καιρό, ωστόσο η περιοδεία "Epitaph" σκοπεύουμε να αποτελέσει την τελευταία μας μεγάλη παγκόσμια περιοδεία»
Πηγή: rocking.gr

Ozzy:"Πριν πεθάνω θέλω να φτιάξουμε το καλύτερο Black Sabbath album"

2011-01-28T13:20:00.008+02:00

Πολλά ακούγονται τελευταία για τις συζητήσεις περί reunion του αρχικού line up των Black Sabbath οπότε είναι πολύ φυσιολογικό ο Ozzy να δέxεται χιλιάδες ερωτήσεις πάνω στο θέμα. Σε συνέντευξη που παραχωρήθηκε στις 27 Ιανουαρίου και που εδώ (http://www.youtube.com/watch?v=Df5piWjEud4&feature=player_embedded) μπορείτε να δείτε ένα στιγμιότυπο, ο Ozzy εκμυστηρεύτηκε τον μεγάλο του πόθο για την δημιουργία του καλύτερο album ever του τεράστιου συγκροτήματος. Συγκεκριμένα είπε:
«Πολύ συχνά δέχομαι αυτή την ερώτηση: “θα υπάρξει άλλος δίσκος από τους Black Sabbath;”. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως όλοι μιλάμε, είμαστε φίλοι. Όμως πέρασαν 30 χρόνια από το τελευταίο μας studio album. Αν δεν πρόκειται για κάτι πολύ, πάρα πολύ καλό ο κόσμος θα σκεφτεί “περιμέναμε 30 χρόνια γι’ αυτό;”. Όμως πριν πεθάνω είναι το όνειρό μου να φτιάξουμε τον καλύτερο Black Sabbath δίσκο. Θα το ήθελα πολύ αυτό.»
Πηγή: http://rockwaynews.blogspot.com

Ο DJ Γιάννης Μπιλλής στο UP THE IRONS web Radio

2011-01-15T12:02:00.005+02:00

Σάββατο 22 Ιανουαρίου...
Ο γνωστός σε όλους μας και αγαπημένος DJ του ROCK CLUB RAINBOW...
Ο Γιάννης ο Μπιλλής!!!....Θα είναι στο studio του
''UP THE IRONS web Radio''
για να μας παίξει και πάλι όπως παλιά τις μουσικές που όλοι αγαπήσαμε, και που μόνο αυτός ξέρει τόσο καλά!!!
Η εκπομπή θα αρχίσει κατα τις 7 το απόγευμα και θα κρατήσει όσο πάει...ελπίζω να σας δώ όλους στο τσάτακι του ραδιοφώνου, όπου θα μπορέσετε να επικοινωνήσετε ζωντανά μαζί μας και να κάνουμε όλοι μαζί την βραδυά μας μαγική!!!
Το λινκ για να ακουσετε το ράδιο είναι το
http://69.61.106.136/playlist.asx
και το λινκ για να κάνετε είσοδο στο τσατ είναι στο
http://www.rockradiodjl.gr