η μεγαλυτερη ιστορια που ειπωθηκε ποτε ''ZEITGEIST''

ειχα ακουσει για αυτο το ντοκυμαντερ αλλα δεν το ειχα βρει με ελληνικους υποτιτλους, και ηταν δυσκολο για μενα να καταλαβω τι ακριβως ελεγε, εδω λοιπον με ελληνικα για να το δουν οσοι δεν ετυχε να ξερουν γι αυτο, αξιζει την προσοχη μας για της επομενες 2 σχεδον ωρες, αν και δεν ειναι μουσικο το θεμα του, νομιζω οτι εχει ενδιαφερον και γι αυτο θελω να το δουν ολοι οι φιλοι αυτου του blog

AC/DC, The Answer ΟΑΚΑ, 28/05/09

AC/DC, The Answer @ ΟΑΚΑ, 28/05/09	Share

Η είσοδος του rock 'n' roll στις μεγάλες αρένες ήταν για πολλούς και ο θάνατος του. Από τους πρώτους διδάξαντες του arena rock οι Led Zeppelin, που έκαναν τα τεράστια στάδια δεύτερο σπίτι τους. Η μετάλλαξη του μουσικού σε απόμακρο αστέρι είχε ξεκινήσει. Μεγαλύτερο κοινό, μεγαλύτερες ανάγκες και το έδαφος πρόσφορο για τεράστια έσοδα. Η επαφή μουσικού-θεατή αρχίζει να χάνεται και από την κατάσταση τύπου Fillmore «υπάρχει κανένα τσιγαριλίκι εύκαιρο να το μοιραστούμε με το συγκρότημα;» φτάνουμε στις μεγάλες παραγωγές που ο οπαδός με κιάλια προσπαθεί να διακρίνει αν ο τραγουδιστής τραγουδά live ή playback και αν ο κιθαρίστας έχει το όργανό του καρφωμένο στον ενισχυτή. Πρώτος που αντιλήφθηκε την κατάσταση και άσκησε (αυτό)κριτική ήταν ο Roger Waters, ο οποίος πέρασε το μήνυμα μέσα από την περιοδεία του "The Wall" στα τέλη του '70. Μουσικοί εκτελούσαν τα τραγούδια της μπάντας φορώντας μάσκες με τα χαρακτηριστικά των Waters, Gilmour and co. To μήνυμα: Σχεδόν δεν έχει σημασία πια ποιος είναι πάνω στη σκηνή. Το make-up, τα λέιζερ και η απόσταση αρχίζουν και υπερισχύουν, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τη σύνθεση, την εκφραστικότητα και την ερμηνεία. Από τους (υπερβολικούς ίσως) αυτοσχεδιασμούς και το musicianship των '70s περάσαμε λοιπόν στην απλοποίηση, στο refrain, τα παλαμάκια και τα πυροτεχνήματα των '80s. Μουσική κομμωτηρίου, φτιαγμένη κατά παραγγελία για το ραδιόφωνο και αργότερα την τηλεόραση («We want our MTV...»). Όλα αυτά μαζί, και σε συνδυασμό με το μεγαλύτερο κακό που είχε αρχίσει βέβαια από τα '70s και λέγεται κατηγοριοποίηση της μουσικής, οδηγούν στην αναμενόμενη παρακμή αλλά και τη γέννηση νέων ιδιωμάτων μέσα από τη φυσιολογική αντίδραση στην τυποποίηση (new wave, punk, grunge). Μέσα σε όλο αυτό το χάος φτάνουμε στη δεκαετία του 2000. Η μουσική σκηνή κατακερματισμένη, η απουσία κυρίαρχου ρεύματος φανερή, το downloading έχει γίνει καθημερινότητα και οι εταιρίες στην απόγνωσή τους πουλάνε ό,τι έχει ηχογραφηθεί ή μαγνητοσκοπηθεί (πρόβες, demos, tv shows κλπ.) μπας και σώσουν την κατάσταση και τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Μόνη λύση για τον καλλιτέχνη και ουσιαστική απόδειξη της αξίας του είναι (και πάλι) το live. Με μια διαφορά. Λείπουν οι ακρότητες και οι υπερβολές του παρελθόντος (αρκούδες να κυνηγάνε τραγουδιστές, κιθάρες με λέιζερ και νέον, δράκοι που σκοτώνονται από κιθαρίστες τιμωρούς και λοιπά κιτσάτα) και το βάρος δίνεται στο ρεπερτόριο και τη μουσική αυτή καθε αυτή. Οι λίστες με τις πιο πετυχημένες περιοδείες λένε πλέον πολλά περισσότερα από οποιοδήποτε top πωλήσεων και πάνω στη σκηνή ξεχωρίζει σίγουρα πιο εύκολα η ήρα από το στάρι ή αλλιώς το ρεπερτόριο από τα hit singles. Σε αυτή τη major league λοιπόν ξεχωρίζουν τα τελευταία χρόνια μερικοί καλλιτέχνες μετρημένοι στα δάκτυλα που συνδυάζουν πολύ επιτυχημένα την αμεσότητα στην τέχνη τους με τα μεγάλα shows. Και τι σύμπτωση: Όλoι είναι καλλιτέχνες που παίζουν rock μουσική. Από τους U2 στους Stones και μέχρι τους Metallica το ροκ υπάρχει και αποδεικνύει ότι δεν πέθανε τελικά ποτέ. 20.000.000 (ναι, δε διαβάσατε λάθος, 20 εκατομμύρια) αιτήσεις για ένα εισιτήριο στην O2 Arena είχε το one-off reunion των Led Zeppelin (ρεκόρ Guinness), ενώ τους Stones παρακολούθησαν 4,68 εκατομμύρια θεατές μόνο στη "Bigger Bang" περιοδεία τους. Μέσα σε αυτήν την κατηγορία των τεράστιων ανήκει φυσικά και η «Electric Young Brothers Band», με έδρα την Αυστραλία και καταγωγή από τη Σκωτία, που κατακτά την υφήλιο κάθε φορά που βάζει πλώρη για νέα περιοδεία. Χωρίς να αφήνουν την εικόνα να κυριαρχεί στα shows τους αλλά με εξαιρετικές πινελιές εντυπωσιασμού, ηλεκτρίζουν ορδές μουσικόφιλων που αχόρταγοι ζητούν περισσότερο και ακόμη περισσότερο rock 'n' roll κάθε φορά που η μπάντα περνά από την περιοχή τους. Έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου και οι AC/DC είναι έτοιμοι να μας κεραυνοβολήσουν με τον τρόπο που μας περιέγραφαν μόνο γνωστοί και άγνωστοί μας ή βλέπαμε στα dvd. Η ημερομηνία: 28/05/09. To OAKA ανοίγει τις πύλες του και γύρω στις 20:15 οι Answer κάνουν την είσοδό τους. Η αρένα κατά το μεγαλύτερο ποσοστό της γεμάτη, ενώ από τις κερκίδες διακρίνεις τα AC/DC horns των 10€ αναμμένα σταθερά ή να αναβοσβήνουν. Οι Ιρλανδοί γίνονται δεκτοί με αρκετά θερμό τρόπο. Αν είναι λόγω της ωριμότητας του ελληνικού κοινού ή της σούπερ ανεβασμένης διάθεσης του, δε βάζω το χέρι μου στη blues φωτιά που άναψε στην Καλογρέζα το "Preachin'". Ο ήχος τους στην αρχή μουντός, δείχνει να βελτιώνεται με την ώρα και χωρίς να ακουμπά ψηλά επίπεδα έντασης φτάνει σε ικανοποιητικά επίπεδα απόδοσης. Το set list τους αρκετά δυνατό, με τη ζυγαριά να γέρνει προς το "Everyday Demons" σαφώς, αλλά και με το υπέροχο "Under The Sky" από το "Rise" να κλείνει ιδανικά στις 21:00 ακριβώς ένα 45λεπτο ρεζουμέ των δύο δισκογραφικών πονημάτων τους. Καλή για την περίσταση εμφάνιση, αλλά ο αχανέστατος χώρος έδειξε κάποιες στιγμές να τους καταπίνει. Μόλις 30 λεπτά αργότερα και με την αδρεναλίνη να έχει χτυπήσει κόκκινο, το rock 'n' roll τρένο με τον Angus δεμένο πισθάγκωνα συγκρούεται με τη σκηνή του ΟΑΚΑ. "Rock N' Roll Train" και οι χιλιάδες οπαδοί (δε μέτρησα σαν ισοβίτης όλα τα κεφάλια, ζητώ συγγνώμη για την αοριστία του «χιλιάδες») παραληρούν. Ο φίλος μου ο Νίκος ξεστομίζει το ιστορικό «είναι αλήθεια, είναι εδώ» και το πάρτι ξεκινά. "Hell Ain't A Bad Place To Be" και το ξέσπασμα αμέσως μετά: "Back In Black", με τα πρώτα καπνογόνα και τη μαζική συμμετοχή του κόσμου στο refrain. Οι αντιδράσεις πραγματικά ανατριχιαστικές σε κάθε νότα γεννημένη από την κιθάρα του Angus Young. Η φωνή του Johnson φτάνει στα αυτιά μας «μασημένη», σα να καλύπτεται από τις κιθάρες, αλλά οι κραυγές του κοινού, που τραγουδά σχεδόν όλους τους στίχους, καλύπτουν τη μικρή αυτή αδυναμία. Ακολουθεί το "Big Jack" από το νέο άλμπουμ, με τα πνεύματα κάπως κατευνασμένα (φυσιολογικό), αλλά το "Dirty Deeds" που ακολουθεί δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού: Ντελίριο ξανά σε κερκίδες και αρένα, με τον κόσμο να τραγουδά μεθυσμένος «...Done Dirt Cheap...». Στις κερκίδες δεν κάθεται κανείς, όλοι όρθιοι συμμετέχουν με παλαμάκια, φωνές και τραγούδι. Oι Brian και Angus πραγματικοί performers, μεταφέρουν το κέφι και τη ζωντάνια τους με μαγικό τρόπο στην αρένα (κυρίως) και στις κερκίδες, ενώ ανεβοκατεβαίνουν την εξέδρα που βουτά μέσα στο κοινό. "Shot Down In Flames" για συνέχεια και αμέσως μετά το απόλυτο απωθημένο. «Κεραυνοχτυπημένοι» κυριολεκτικά, συμμετέχουμε ο καθένας με ό,τι διαθέτει, δημιουργώντας το δικό μας, κατά-δικό μας, βιντεοκλίπ στη μνήμη μας, διαγράφοντας τα «ξένα» "Live At Donington", "Νo Bull Live" και λοιπά dvd. Αμέσως μετά η ανάσα με το "Black Ice", που δεν το γνωρίζει η πλειοψηφία του κοινού, αλλά διατηρεί ζεστή την κατάσταση μέχρι να έρθουν οι γυναίκες σε πρώτο πλάνο με το "The Jack", το οποίο τις ανεβάζει σε αντρικούς ώμους και τις οδηγεί σε ερωτικά λικνίσματα που ευχαριστούν το «τηλεοπτικό μας μάτι». Το τελετουργικό striptease του Angus δε λείπει - δε φτάνει φυσικά σε full monty, αλλά σταματά σε εσώρουχο με το λογότυπο της μπάντας ραμμένο στο πίσω μέρος του! Καμπάνες ηχούν στο ΟΑΚΑ και δεν είναι ώρα για τη λειτουργία, αλλά για κάτι πολύ πιο «κολασμένο»: Είναι το "Hells Bells" φυσικά που και πάλι εξυψώνει τις μαύρες μας ψυχές. Μια υπέροχη σύνθεση, η οποία πακέτο με το "Shoot To Thrill" δίνει άλλη μια κλωτσιά στα ήδη πονεμένα μας οπίσθια. Εκπληκτικό το σόλο και η συμμετοχή του κοινού πολύ δυναμική. Έχει περάσει ήδη μια ώρα αλλά φάνηκε σαν 10 λεπτά, σαν όμορφη μουσική συνουσία, και οι ρυθμοί πέφτουν λίγο με τρεις συνεχόμενες «non greatest hits» επιλογές, δύο από αυτές από το "Black Ice". Αυτή ήταν και η τελευταία μας ευκαιρία για ανασύνταξη. "You Shook Me All Night Long", "T.N.T", "Whole Lotta Rosie" και "Let There Be Rock" στη σειρά προκαλούν φρενίτιδα και εκστασιασμό, οδηγώντας μας στο πρώτο πέσιμο της αυλαίας. Στο "T.Ν.Τ" και στη φουσκωτή "...Rosie" τραγουδάμε με την ψυχή μας, ενώ στο "Let There Be Rock" ο Angus ανεβαίνει στη γνωστή βάση στο κέντρο της αρένας και εξυψώνεται μέσα σε γενικό ενθουσιασμό. Encore με κόκκινους καπνούς και τα κέρατα του Young σε μια ανεπανάληπτη "Highway To Hell" που τραγουδιέται μαζικά πριν τα κανόνια του "For Those About To Rock" μας χαιρετήσουν με ομοβροντίες και βεγγαλικά. Πραγματικό ξεσάλωμα επικρατεί και φυσικά αποθέωση για μια μπάντα που δε σφύζει από νιάτα, αλλά πάνω στη σκηνή συνεχίζει να «παραδίδει τα καλούδια» με φανερή δίψα για rock 'n' roll. Μεγάλη μπίζνα η μουσική, αλλά όταν συνδυάζεται με τέτοιο πάθος και προσοχή στη λεπτομέρεια δε σε αφήνει καν να βάλεις αρνητικές σκέψεις στο μυαλό σου. Και αν οι απόντες (για τους υπόλοιπους δεν υπάρχουν αμφιβολίες) σκέφτεστε αν τελικά νοιώσαμε "Thunderstruck" ή το μόνο που έμεινε ήταν η χοντρή φουσκωτή Rosie και οι κανονιοβολισμοί, μην το φιλοσοφείτε και πολύ. Μη σας τρομάζει η εισαγωγή αυτού του κειμένου. Τα πράγματα είναι απλά, αλλά και σοβαρά ταυτόχρονα. Σαν τα riffs των Young Bros ένα πράγμα. Πολύ κοντά στο απόλυτο συνδυασμό διασκέδασης και ψυχαγωγίας, το πακέτο εικόνας-ήχου-συναισθημάτων που προσφέρουν οι AC/DC δεν είναι φτηνό arena rock, αλλά αληθινό rock 'n' roll ψυχής, παιγμένο σε αρένες. Και αυτό έχει τεράστια διαφορά φίλοι μου. Long Live pure & evil rock n' roll! Set list: 01. Rock N' Roll Train 02. Hell Ain't A Bad Place To Be 03. Back In Black 04. Big Jack 05. Dirty Deeds Done Dirt Cheap 06. Shot Down In Flames 07. Thunderstruck 08. Black Ice 09. The Jack 10. Hells Bells 11. Shoot To Thrill 12. War Machine 13. Dog Eat Dog 14. Anything Goes 15. You Shook Me All Night Long 16. T.N.T. 17. Whole Lotta Rosie 18. Let There Be Rock --------------------------------------- 19. Highway To Hell 20. For Those About To Rock (We Salute You) Αντώνης Μουστάκας

IRON MAIDEN - FLIGHT 666

Only a few days to go... have you got your tickets yet?

Flight 666 screenings are now listed for digital cinemas in... UK, Austria, Denmark, Germany, Italy, Ireland, Netherlands, Norway, Portugal, Spain, Sweden, Croatia, Czech Republic, Finland, South Africa, Latvia, Australia, Belgium, Serbia, Slovakia, Bulgaria, New Zealand, USA, Russia, France, Brazil, Chile, Canada, Japan, Turkey, Switzerland, Argentina, Colombia, Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Mexico, Panama, and Peru

Total Film said, "Absolutely insane - an excess all areas look at Britain's biggest metal band. Awesome!"

"An access all areas journey as part of the Maiden team as they embark on a historic tour round the planet. Exhilarating, honest and often humorous this is a fascinating look at life on the road. This is a music documentary that really delivers where so many others disappoint - the time flies as fast as Ed Force One" -- SKY NEWS (London)

"A continent-jumping, fire-breathing monster of a film... 10/10" - Metal Hammer

"Flight 666 gives fans a unique peak behind the Iron curtain. Not to be missed!... 5/5" - Kerrang!

Remember - in many countries Flight 666 is showing for One Night Only so don't miss this opportunity to catch the movie in its full surround-sound high-definition glory! Tickets are selling fast so buy now to avoid disappointment!Το "Iron Maiden: Flight 666" ειναι ενα ντοκυμαντερ που ακολουθει το συγκροτημα στο πρωτο σκελος της περιοδειας τους "Somewhere Back in Time World Tour" τον Φεβρουαριο και Μαρτιο του 2009. Θα κυκλοφορησει τις 25 Μαϊου στην Ευρωπη απο την EMI σε extended εκδοσεις για Blu-ray και DVD, οπως επισης και σε διπλο CD και βινυλιο (picture disc παρακαλω!). Οι δημιουργοι του ντοκυμαντερ ειναι οι Banger Productions, οι Καναδοι εκ του Τοροντο που ειναι υπευθυνοι για το "Metal: A Headbanger's Journey" και το προσφατα "Global Metal". Ο παραγωγος Sam Dunn και η ομαδα του καταφερνει να μας παρουσιασει σπανιες εικονες απο το συγκροτημα αλλα και απο την ομαδα τους, μεσα στο αεροπλανο και backstage φτανοντας στην "καρδια" της παγκοσμιας περιπετειας που ζουν καθε φορα που βρισκονται σε περιοδεια.

Σαν bonus για τους οπαδους τους, οι Maiden περιελαβαν εναν δευτερο δισκο γεματο με 16 τραγουδια, απο 16 διαφορετικες πολεις σε 11 χωρες ανα τον κοσμο, προσπαθωντας να συμπεριλαβουν την διαφορετικη κουλτουρα και αντιδραση του κοινου.
Αναλυτικα, το Flight 666 θα κυκλοφορησει στις εξης εκδοσεις:

• Long-play Blu-ray with "Flight 666: The Film" and "Flight 666: The Concert" (215 minutes)
• Double DVD: Disc One: "Flight 666: The Film" (112 minutes), Disc Two: "Flight 666: The Concert" (104 minutes)
• Plus limited-edition deluxe double DVD of the above with special packaging and 30-page booklet
• "Flight 666: The Original Soundtrack" album - Double CD*
• "Flight 666: The Original Soundtrack" album - Limited Edition Double Vinyl Picture Disc

Η λιστα των τραγουδιων (και η συναυλια απο την οποια προερχονται):

CD 1:

01. Aces High

Bandra Kurla Complex/Mumbai, India

February 1, 2008

02. 2 Minutes To Midnight

Rod Laver Arena/Melbourne, Australia

February 7, 2008

03. Revelations

Acer Arena/Sydney, Australia

February 9, 2008

04. The Trooper

Makuhari Messe/Tokyo, Japan

February 16, 2008

05. Wasted Years

Arena Monterrey/Monterrey, Mexico

February 22, 2008

06. The Number Of The Beast

The Forum/Los Angeles, USA

February 19, 2008

07. Can I Play With Madness

Foro Sol/Mexico City, Mexico

February 24, 2008

08. Rime Of The Ancient Mariner

Izod Center/New Jersey, USA

March 14, 2008

CD 2:

01. Powerslave

Saprissa Stadium/San Jose, Costa Rica

February 26, 2008

02. Heaven Can Wait

Palmeiras Stadium/Sao Paulo, Brazil

March 2, 2008

03. Run To The Hills

Simon Bolivar Park/Bogota, Colombia

February 28, 2008

04. Fear Of The Dark

Ferrocarril Oeste Stadium/Buenos Aires, Argentina

March 7, 2008

05. Iron Maiden

Pista Atletica/Santiago, Chile

March 9, 2008

06. Moonchild

Coliseo de Puerto Rico/San Juan, Puerto Rico

March 12, 2008

07. The Clairvoyant

Pedreira Paulo Leminski/Curitiba, Brazil

March 4, 2008

08. Hallowed Be Thy Name

Air Canada Centre/Toronto, Canada

is dedicated from UP THE IRONS web Radio ... to BRUCE DICKINSON

if the christ comes again to the earth ...
he will greet him behalf all of us!

FOTO FROM: IRON MAIDEN LIVE IN ATHENS 2/8/2008

2 AΥΓΟΥΣΤΟΥ ΟΛΟΙ HTAN ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ

2/8/2008 Ειναι μια απο της ημερομηνιες που θα δεν θα ξεχασουν οσοι βρεθηκαν για μια ακομα φορα στο καλεσμα του καλυτερου ισως αυτη την στιγμη παγκοσμιος Μεταλικου Συγκροτηματος.
Στιγμες μοναδικες απο ενα σοου που ομοιο του δεν ξαναειδαμε.
3 γενειες μαζι παρακολουθησαν τη συναυλια.
ειδα ακομα μπαμπαδες και μαμαδες να ερχονται με τα καροτσακια τους, ηταν βλεπετε Σαββατο και αυτο εδωσε την ευκαιρια σε πολυ κοσμο να παρει την αποφαση να ερθει μεχρι τη Μαλακασα, ολοι τους δικαιωθηκαν για την επιλογη τους.
Αυτα τα σοου εχουν συναισθηματα που σπανια μπορει να αισθανθει καποιος.
Πηγαινοντας σε ενα τετοιο χωρο βρισκεις πραγματα που δεν αγοραζονται με ολα τα λεφτα της γης, πρεπει να το νιωσεις για να το καταλαβεις.
Εχω βεβαια και τις επιφυλαξεις μου σχετικα με τους διοργανωτες αλλα αυτο δεν επισκιαζει σε τιποτα το ιδιο το συγκροτημα το οποιο δεν εχει καμια σχεση με τα εκτος της σκηνης, και γενικοτερα με της εγκαταστασεις και την εξυπερετηση του χωρου.
Για την Ιστορια να πω οτι ισως ηταν η μεγαλυτερη προσελευση οπαδων.
Αυτα προς το παρων σαν πρωτη αποψη θα εχουμε και συνεχεια συνδεθειτε στο ραδιο και ελατε κατω στο τσατ για κουβεντουλα αλλα και παρεουλα, καλη ακροαση να ειστε ολοι καλα και... Up The Iron's


DjLetsos





2/8/2008 This is one from ther dates that they will not forget all those who found once more in the call of the best Metal Group at this moment in the world . Unique moments of a show we never see similar before. Three generations together they watched that concert. I still saw dads and moms coming with their wheelbarrows, show was Saturday and this gave the opportunity in many people to take the decision to come up to Malakasa, all were vindicated for their choice.These show they have sentiments that seldom can to feel somebody. Going to a such space you find things that are not bought with the all money in the world, you must feel it in order to understand it.
I have of course my complains relatively to the organisers of the concert but that does not outshine in nothing the group itself or the performance in stage , have to do more for the installations and the service of space.
For the history that perhaps was the bigger attendance of participants. Ofcourse that are the first impressions we will have more in the radio and i excpect you all to come to the chat to 'talk' more and have good time-as always ,be well and

"Up The Iron's"

DjLetsos

WHERE IS THE POWER? WHERE IS THE GLORY?

HEAVY METAL IS MY STORY

Το Heavy Metal ειναι το κρυφα απαγορευμενο ειδος μουσικης, ακριβως επειδη ειναι το αληθινοτερο και σκληροτερο και με τον δικο του μοναδικο τροπο ξεσκεπαζει τις εκαστοτε κοινωνικοπολιτικες καταστασεις. Εχει σχεση με τα προβληματα των ανθρωπων, ειναι ο καθρεπτης του ρυθμου της ζωης, ειναι η ιδια η κολαση και ο παραδεισος που ζουμε σημερα.
Ειναι η ιδια η ζωη.

DJ LETSOS & BRUCE DICKINSON IN GREECE

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ ΜΑΙDΕΝ ΤΟ 2000 ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ BRUCE DICKINSON.